tag:blogger.com,1999:blog-26575893813897929712012-01-31T12:40:20.258-08:00မင္းလုလင္ ' Sမင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.comBlogger991100tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-84987086931157636142012-01-27T00:49:00.000-08:002012-01-27T00:49:02.392-08:00က်ဳပ္တို႔က လူငယ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">သကၠရာဇ္ဟာ အတြန္းအတုိက္မ်ားတယ္ လက္တဆုပ္စာမက</span><br /><span style="font-size: small;">အိုမင္းရင့္ေရာ္လာမႈေတြနဲ႔ က်ဳပ္တို႔က ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ ပံုမွန္</span><br /><span style="font-size: small;">မရွိတဲ့ လူငယ္ ဆိုေတာ့လဲ မၾကာခဏ လဲတယ္ အေၾကးခြံေတြဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အေရာင္ေတာက္ေတာက္၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ေန႔ ဆိုရင္ ညလံုးေပါက္</span><br /><span style="font-size: small;">အလင္းဆိုင္ထိုင္တယ္ လမ္းေတြဆီ ေလွ်ာက္တယ္ ေျပး၀င္လာတဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ညေတြဆီ ေျပး၀င္တယ္ ျပီးေတာ့လဲ ဟင္းလင္းပြင့္ပစ္လိုက္ရ</span><br /><span style="font-size: small;">အေလအလြင့္အျဖစ္ ေလလြင့္ပစ္လိုက္ရ က်ဳပ္တို႔က မိုးေလ၀သ</span><br /><span style="font-size: small;">သတင္းမသိတဲ့လူငယ္ မိုးမိလြယ္တယ္ မ်က္ရည္လြယ္တယ္ ေသြး</span><br /><span style="font-size: small;">ဆူလြယ္တယ္ စိတ္ဓါတ္ဟာ ဓါတ္ပံုတစ္ပံုေအာက္ အလ်င္စလို</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္သြင္းလုိက္တဲ့ မွတ္ခ်က္စာတစ္ေၾကာင္းလို ကို႔ရို႕ကားယား</span><br /><span style="font-size: small;">ေဖာ္ျပခ်က္ေတြနဲ႔ မေန႔က နဲ႔ ဒီေန႔ဟာ သိသိသာသာကြဲလြဲလာတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">လူ႔အျဖစ္ဟာ နိမ့္က်လာေနသလို ျပီးေတာ့လဲ ေလာင္ကြ်မ္းပစ္လိုက္ရ</span><br /><span style="font-size: small;">ေလ်ာ့က်လာတဲ့အေရခြံကို ေသေသသပ္သပ္ ျပန္ဆြဲေစ့ေနရ</span><br /><span style="font-size: small;">ေစ့ထားတဲ့တံခါးေပါက္ေတြကို သက္လံုေကာင္းေကာင္းနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">တြန္းဖြင့္ေနရ က်ဳပ္တို႔က လူငယ္ အမွားေတြနဲ႔ ျပကြက္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">ထပ္ေနတယ္ တလမ္းေပၚတလမ္း တခန္းေပၚတခန္း တေယာက္ေပၚ</span><br /><span style="font-size: small;">တေယာက္ လူေလးေယာက္မွာ အနုပညာရွင္ တေယာက္</span><br /><span style="font-size: small;">ရွိေနျပီလို႔က်ဳပ္ေတာ့သတ္မွတ္မိတာပဲ ဆိုတဲ့ လူငယ္ဟာ လူငယ္နဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ညၾကီးမင္းၾကီးမအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္အေၾကာင္း မေျပာၾကဘူး</span><br /><span style="font-size: small;">ေခတ္မွီယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္း မေျပာၾကဘူး က်ဳပ္တို႔က လူငယ္</span><br /><span style="font-size: small;">လိင္စိတ္ၾကြစကားလံုးေတြကို နွစ္သက္တယ္ ေခတ္မွီ</span><br /><span style="font-size: small;">အိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္ေတြကို လက္လွမ္းမမွီတဲ့ေနရာမွာ သိုေလွာင္</span><br /><span style="font-size: small;">အနုပညာလက္က်န္ထဲ၀င္ေရာက္ပုန္းခိုေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာလဲ</span><br /><span style="font-size: small;">တခ်ိန္က လူငယ္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္တယ္ အျပာေရာင္နည္းနည္း</span><br /><span style="font-size: small;">ထည့္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ စိတ္ၾကြေဆးေသာက္တယ္ ျပီးေတာ့လဲ လူၾကီး</span><br /><span style="font-size: small;">လူေကာင္း လုပ္ပစ္လိုက္ရတာပါပဲ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ -</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8498708693115763614?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-64384906731126935822012-01-26T01:44:00.000-08:002012-01-26T01:47:35.206-08:00ေက်ာင္းသားမဟုတ္ေတာ့တဲ့အခါ ေက်ာင္းဟာလြမ္းစရာျဖစ္လာ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: small;"><b>အျဖဴေရာင္ဟာ ဒီေနရာမွာ စခဲ့ၾကတယ္ဆိုရင္</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ဒီေနရာဟာ အျဖဴေရာင္နယ္နိမိတ္ပဲ ။<br />ခဲတံကို စက္တပ္ခလုတ္နွိပ္ျပီး သံုးနိုင္သူေတြရွိသလို<br />ခဲတံကို တံေတြးစြတ္အားစိုက္ ဖိေရးၾကသူေတြလဲရွိမယ္<br />ခမ္းနားတဲ့ အတိတ္ေတြ အရိပ္က်ေနတဲ့ ေက်ာင္းဟာ<br />ျခံစည္းရိုးအသစ္နဲ႔ လွေနတုန္းပဲ ။<br />ငါတို႔တုန္းကေလ .... စသည္ျဖင့္<br />လြမ္းစရာဟာ ရာစုနွစ္နဲ႔အျပည့္အ၀<br />ေက်ာင္းဟာ နုပ်ိဳေနတုန္းပဲ ။<br />ကဲ ... ငိုရတာလဲ ရွိခ်င္ရွိမယ္<br />မ်က္ရည္ဟာ ေက်ာင္းကိုေရာက္ရင္ အေရာင္ေတာက္လာတယ္<br />ေနရတာက ေဘးလူတစ္ေယာက္လို<br />ေႏြးေထြးမႈဟာ ကိုယ့္အေပၚကို တည့္တည့္မက်ဘူး<br />မရွိေတာ့မွ ပိုတန္ဖိုးၾကီးလာတတ္တဲ့အရာေတြထဲ<br />မုန္႔ေစ်းတန္းနဲ႔ စိန္ပန္းပင္ေတြ တလွည့္စီ လြမ္းၾက<br />တမ္းတမ္းတတျဖစ္လာရင္ မ်က္လံုးေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ၾက<br />ေပ်ာ္က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြထဲမွာ အရိပ္ထင္ေနမယ္ ေက်ာင္း ။<br /><br />- မင္းလုလင္ -<br /><br />( ပဲခူးျမိဳ႕ ။ အ . ထ . က ( ၃ ) ေက်ာင္းအား သတိရလြမ္းဆြတ္မိစဥ္က )</b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6438490673112693582?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-46808637241285212322012-01-25T09:04:00.000-08:002012-01-25T09:12:34.533-08:00ျပိဳင္ပြဲ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />" တကယ့္ပရိယာယ္ဆိုတာ စစ္တုရင္ရုပ္ေလးေတြေပၚမွာရွိတာမဟုတ္ပါဘူး .....<br /><br />လူေတြရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲမွာ ရွိတယ္ဆိုတာ .... "<br /><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">အခန္း ( ၁ )</span><br /><br /><br />ခန္းမေဆာင္ တစ္ခုလံုး ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနသည္ ။ တခ်က္တခ်က္ ေခ်ာင္းဟန္႔သံ တစ္ခ်ိဳ႕ ....<br />သက္ျပင္းခ်သံတစ္ခ်ိဳ႕ မွ အပ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကသာ ၾကီးစိုးေနသည္ ။<br />ခန္းမ၏အလယ္တည့္တည့္တြင္ စစ္တုရင္ကစားခံုတစ္ခု နွင့္ လူနွစ္ေယာက္ ။<br /><br />ျပိဳင္ဘက္၏ ေရႊ႕ကြက္အဆံုးတြင္ ဟာကြက္ကို သူ ျမင္လိုက္ရသည္ ။<br />သူ႔ မ်က္နွာတြင္ အဓိပၸါယ္ခန္႔မွန္းရခက္ေသာ အျပံဳးတစ္ခု ။ ထိုဟာကြက္ထဲသို႔ သူ၏<br />ဘစ္ေရွာ႔က ျမွားတစင္းနွယ္ ၀င္ေရာက္သြားသည္ ။ သူ႔အျပံဳးက ေလးနက္သည္ထက္<br />ပို၍ေလးနက္လာေလသည္ ။ သူ႔ရဲ႕တိုက္စစ္ေအာက္တြင္ ျပိဳင္ဘက္ကစားသမားရဲ႕ ခံစစ္ေၾကာင္း<br />အတံုးအရုန္း ျပိဳလဲသြားခဲ့ရေလျပီ ။<br /><br />ျပိဳင္ဘက္ကစားသမားက ဘုရင္ရုပ္အား ေဘးသို႔ ခပ္ျဖည္းျဖည္း တြန္းလဲွ လိုက္သည္ ။<br />သူသိလိုက္ပါျပီ ။ ဒါက စစ္တုရင္ ကစားပြဲတစ္ခုရဲ႕ အရံႈးေပးျခင္းသေကၤတ ။<br />လက္ခုပ္သံတို႔ သူ႔အေပၚ ျပိဳက်လာသည္ ။ ဘယ္နွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္း မမွတ္မိေတာ့နိုင္ေသာ<br />သူ၏ နိုင္ပြဲတစ္ခု ။ ထိုသို႔ေသာ လက္ခုပ္သံမ်ိဳးက သူ႔ဘ၀တြင္<br />အၾကိမ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ရရွိခဲ့ဖူးသည္ ။ အကၤ် ီလည္ပင္းေပါက္အား<br />သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ျပီး သူ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္ ။<br />လက္ခုပ္သံတို႔အား တံု႔ျပန္ေသာအျပံဳးတစ္ခုက သူ႔မ်က္နွာေပၚတြင္ အထင္းသားေပၚလြင္ေနသည္ ။<br />သူက ေအာင္ျမင္မႈကို ဆာေလာင္ေနေသာ စစ္တုရင္ကစားသမားတစ္ေယာက္ ။<br />သူ႔ကစားသမားသက္တမ္းတေလွ်ာက္ ရံႈးပြဲဆိုတာ မရွိခဲ့သည္အထိ သူ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္ ။<br />ဒါေပမဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို သူ ဆာေလာင္ေနဆဲ ။<br /><br />သူ႔ရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း ျပိဳင္ဘက္ကစားသမား၏ ဘုရင္ရုပ္ေလးကို ေကာက္ယူျပီး<br />ခန္းမ အတြင္းမွ တလွမ္းခ်င္း သူ လွမ္းထြက္လာခဲ့သည္ ။<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">အခန္း ( ၂ )</span><br /><br /><br /><br /><br />စစ္တုရင္ကစားခံုေပၚ ထိုးက်ေနေသာ အလင္းတန္းတစ္ခုမွအပ အခန္းတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္<br />မဲေမွာင္ေနသည္ ။ စစ္တုရင္ခံုေဘးတြင္ သူ ။<br /><br />အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျငိမ္သက္ေနျပီးမွ ေရႊ႕ကြက္တစ္ခုကို သူ ေရႊ႕လုိက္သည္ ။<br />ထုိ႔ေနာက္ စစ္တုရင္ကစားခံု ၏ တဖက္ျခမ္းသို႔ ျဖည္းညွင္းစြာ ကူးေျပာင္းလိုက္သည္ ။<br />စစ္တုရင္ကစားပြဲတစ္ခုအား သူ တစ္ေယာက္ထဲ ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္ ။<br />သူ က သူ၏ ျပိဳင္ဘက္ ။ သူနွင့္ လက္ရည္အတူဆံုးျပိဳင္ဘက္နွင့္ သူ ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္ ။<br /><br />သူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ျပိဳင္ပြဲေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ သူ ကစားခဲ့သည္ ။ ကစားခဲ့သည့္ပြဲတိုင္း<br />သူအနိုင္ရခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ သူမေက်နပ္နိုင္ေပ ။ ျပိဳင္ပြဲတိုင္းကို အနိုင္ရေနေသာ<br />သူ႔ကိုယ္သူ နိုင္ခ်င္သည္ ။ အဲ့ဒါက သူ႔ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုးရည္ရြယ္ခ်က္ ။<br />ထုိသို႔ျဖင့္ သူ၏အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ စစ္တုရင္ကစားပြဲမ်ားကို ေန႔စဥ္သူဖန္တီးခဲ့သည္ ။<br />သူရဲ႕ ျပိဳင္ဘက္က သူကိုယ္တိုင္ပင္ ။<br /><br />ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ ကစားခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ တခါမွ သူအနိုင္မရခဲ့ ။ ကစားခဲ့သည့္<br />ပြဲမ်ားအားလံုး သေရပြဲမ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့သည္ ။ သူ႕ကိုယ္သူ အနုိင္ရမဲ့ နည္းလမ္းကို<br />ေန႔စဥ္တိုင္း သူရွာေဖြခဲ့သည္ ။ အဆန္းၾကယ္ဆံုးေသာ ေရႊ႕ကြက္မ်ားနွင့္<br />သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္ရင္ဆိုင္ခဲ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုပဲယွဥ္ျပိဳင္ပါေစ ... သူ အနိုင္မရခဲ့ ။<br /><br />အခုလဲ သူရဲ႕ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ့ တိုက္စစ္ကို သူ အသည္းအသန္ ကာကြယ္လိုက္နိုင္သည္ ။ ဒါ့အျပင္ ျပန္၍ပင္ ထိုးစစ္ဆင္လိုက္နိုင္ေသးသည္ ။ ပြဲက ဘက္မွ်လြန္းေနသည္ ။<br />သူ႔ ရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳအရ ဒီတစ္ခါ လဲ သေရပြဲ ပဲ ျဖစ္မည္ဆိုတာကို သူၾကိဳတြက္မိသည္ ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ စစ္တုရင္ကစားပြဲကို အဆံုးသတ္ျပီး အေမွာင္ထဲတြင္ သူ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထိုင္ေနသည္ ။<br />သူ႔စိတ္ထဲတြင္ အရာရာ ဗလာ ။<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;">အခန္း ( ၃ )</span><br /><br /><br />ေမွာင္မဲေနေသာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ အလင္းေရာင္တို႔က ကစင့္ကလ်ား<br />ျပန္႔လ်ားသြားသည္ ။ မီးေလာင္ေနေသာ စစ္တုရင္ ကစားခံုတစ္ခု ။ ထိုမီးထဲတြင္<br />သူ႔ရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ကစားခဲ့ေသာ ကစားပြဲမ်ားမွ ျပိဳင္ဘက္ အရံႈးသမားဘုရင္ရုပ္ကေလးမ်ား ။<br /><br />သူ႔မ်က္နွာေပၚတြင္ အျပံဳးရိပ္တစ္ခု ျဖတ္ေျပးသြားသည္ ။ ထုိအျပံဳးက လက္ခုပ္သံမ်ားအား<br />တံု႕ျပန္ေနၾကအျပံဳးမ်ိဳး ။ အဓိပၸါယ္ေလးနက္လြန္းလွသည္ ။<br /><br />တျဖည္းျဖည္းခ်င္း စစ္တုရင္ခံုေဘးသို႔ သူ လဲက်သြားသည္ ။ သူ႔လက္ေကာက္၀တ္က<br />ေသြးစက္ေတြက ဘုရင္ရုပ္ကေလးေတြဆီ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း စီးဆင္းသြားေနသလိုပင္ ။ ။<br /><br /><br />- မင္းလုလင္ -<br /><br /><br /><br /><br />( HOE Online Magazine မွာ ရိုးစ်ာန္ ဆိုတဲ့ကေလာင္နာမည္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရးသားခဲ့ပါတယ္ )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4680863724128521232?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-30208815591457780802012-01-24T06:21:00.001-08:002012-01-24T06:24:45.239-08:00ကြ်န္ေတာ္ နွင့္ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား ( ၃ )<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="color: blue;">ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာ မင္းလုလင္ 's စာ</span><br /><br /><br /></span> <br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"> စာေရးတဲ့အလုပ္က ထင္သေလာက္မလြယ္မွန္း ေရးဖူးတဲ့သူတိုင္း သိၾကပါလိမ့္မယ္ ။ <br /> ကြ်န္ေတာ္နွင့္ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား လို႔ေခါင္းစဥ္ေပးထားတာေတာင္မွ ေရာက္တတ္ရာရာ ေရးဖို႔ <br /> အေၾကာင္းအရာက မရွိျဖစ္ေနတယ္ ။ ဒါနဲ႔ပဲ ယခင္ ရယ္စရာ ယခု ျပံဳးစရာမဂၢဇင္းရဲ႕ အယ္ဒီတာ<br /> ေမာင္ေမာင္စေနရဲ႕ ထံုးနွလံုးမူျပီး သူ႕ရဲ႕ေခါင္းစဥ္ကို ခပ္တည္တည္ပဲ ယူတတ္လိုက္တယ္ ။ <br /> ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာ မင္းလုလင္ရဲ႕စာ ေပါ့ဗ်ာ ။ ဆရာေမာင္ေမာင္စေနရဲ႕အရင္ <br /> ဘယ္သူေတြက ဒီေခါင္းစဥ္ကိုသံုးခဲ့ဖူးလဲဆိုတာမသိေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာေမာင္ေမာင္စေနရဲ႕ <br /> စာေတြကို ဖတ္ျပီးေတာ့ သူ႔ေခါင္းစဥ္ကို ခပ္တည္တည္ပဲ ပံုတူကူးခ်လိုက္တာပါ ။ <br /> ေျပာမဲ့သာေျပာတာ ၊ ဒီေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ စာေရးရတာ ေတာ္ေတာ္လြတ္လပ္တယ္ဗ် ။ <br /> ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာေရးထားတဲ့စာေတြဆိုေတာ့ မွန္တာရွိရင္လဲရွိမယ္ မွားတာရွိရင္လဲရွိမယ္ ။ <br /> ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ အျပစ္လြတ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ ။ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ စာေရးတဲ့အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ <br /> တေလာက မ်က္နွာစာအုပ္ၾကီးရဲ႕ စာမ်က္နွာတစ္ခုမွာဖတ္လိုက္ရတဲ့ ကိုလူပေအာင္ရဲ႕ <br /> ေခါင္းစဥ္ေအာက္က ကဗ်ာ ၊ ကဗ်ာေအာက္က ေခါင္းစဥ္ဆိုတဲ့ စာေလးတပုဒ္ကို သြားသတိရမိတယ္ ။ <br /> အြန္လိုင္းကဗ်ာဆရာတစ္ခ်ိဳ႕ကို ရည္ညႊန္းတဲ့ စာတပုဒ္ပါ ။ တကယ္ေတာ့ အြန္လိုင္းမီဒီယာဆိုတာက <br /> လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ တစ္ခုလိုပါပဲ ။ မိမိဖန္တီးခ်င္တဲ့ အနုပညာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖန္တီးတင္ဆက္လို႔ရတယ္ ။<br /> ဒါေပမဲ့ လြတ္လပ္မႈကို အလြဲသံုးစားေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူး ။ ယခုနွစ္ပိုင္းမွာ အြန္လိုင္းကဗ်ာအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ <br /> အလႈပ္အရွားေတြ အေျမာက္အမ်ားေတြရပါတယ္ ။အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ အသစ္ေတြကို <br /> ၾကိဳးစားဖန္တီးမႈေတြလဲ ေတြ႔ရပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ တဆိတ္လြန္လြန္းတယ္ဟုေျပာရမလိုပင္ ။ <br /> အသစ္ဆိုမွ အသစ္ ။ အေဟာင္းဆို ဖတ္ေတာင္မဖတ္ခ်င္ဘူးဆိုတာမ်ိဳးေတြလဲ ေတြ႔ရပါတယ္ ။ <br /> ဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ ကဗ်ာကိုေစာ္ကားေနသလိုပင္ ။ ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာဖတ္ပါတယ္ ။ <br /> ကဗ်ာဖတ္တာမွ ဟိုးငယ္ငယ္ ကေလးဘ၀ကတည္းက ဖတ္တာပါ ။ <br /> တို႔ေက်ာင္းတို႔ ၊ တို႔ေဖေဖတို႔ ၊ ဒီလိုကေန စျပီး သေျပနုခ်ိန္ ၊ ေႏြဦးကာလျမဴထေသာအခါ စသည္စသည္ျဖင့္ <br /> ကဗ်ာနဲ႔ ရင္းနွီးခဲ့တာပါ ။ အေဟာင္းဆို ဖတ္ေတာင္မဖတ္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ <br /> ဘယ္လိုကဗ်ာမ်ိဳးေတြ ဖတ္ျပီး ကဗ်ာနဲ႔ ရင္းနွီးခဲ့သလဲေတာ့ မသိဘူးေပါ့ဗ်ာ ။ <br /> အေဟာင္းေတြဆို ဖတ္ကိုမဖတ္ခ်င္ဘူးဆိုတာကေတာ့ ..... စာရြက္ေတြေဟာင္းေနေတာ့<br /> စာလံုးေတြပ်က္တဲ့ဟာကပ်က္နဲ႔ ဖတ္ရတာ အရသာပ်က္လို႔ထင္ပါရဲ႕ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကေျပာၾကေသးတယ္ ။ <br /> စြန္႔လြတ္ရမယ္ ။ အသစ္ကိုလိုခ်င္ရင္ စြန္႔လြတ္ရမယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္ ။ <br /> တကယ္စြန္႔လြတ္ရဲတယ္ဆိုရင္ ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုပါ စြန္႔လြတ္လိုက္ျပီး ဆိုက္ကားနင္းၾကပါလားလို႔ ။ <br /> အဲ့ဒီထက္ စြန္႔လြတ္ျပီး အဲ့ဒီထက္သစ္တာေတာ့ မရွိေတာ့ဘူးထင္တယ္ ။ <br /> ဘ၀တစ္ခုလံုးပါ အသစ္ျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္ ။ ရယ္စရာအျဖစ္ေျပာတာပါ ။ <br /> တစ္ခ်ိဳ႕ကက်ေတာ့လဲ နာမည္ၾကီးေတြနဲ႔ ခင္မင္မႈရွိေၾကာင္း သိပ္ကို သိေစခ်င္ၾကတယ္ဗ် ။<br /> စိန္နားကပ္အေရာင္နဲ႔ ပါးေလးလဲ နည္းနည္းေျပာင္နိုင္ေကာင္းရယ္လို႔ ေတြးတာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့ ။ <br /> နာမည္ၾကီးဆိုတာကေတာ့ ရွင္းပါတယ္ ။ ကဗ်ာဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္နဲ႔ ကဗ်ာဆရာမင္းလုလင္ <br /> ဘယ္သူ႔ကို လူပိုသိသလဲလို႔ေမးရင္ ကေလးေတြေခြးေတြ မေမးပဲနဲ႔ကို သိနိုင္ပါတယ္ ။ <br /> မင္းလုလင္ဆိုတာက ငခြ်တ္တာေတေပါက္စေလး ။ ဒီေတာ့ ဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကို လူပိုသိတာေပါ့ ။<br /> ဒီေတာ့ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္က နာမည္ၾကီးေပါ့ ။ အဲ့လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြကို ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။ <br /> ကြ်န္ေတာ္လဲ နာမည္ၾကီးေတြနဲ႔ သိပါတယ္ ။ <br /> ဥပမာ - ခရစ္စတီယာနို ေရာ္နယ္ဒို တို႔ ၊ အိုဘားမား တို႔ ဇာဂနာတို႔ စသည္ျဖင့္ေပါ့ ။ <br /> ဘယ္လိုသိသလဲဆိုရင္ တီဗီထဲမွာ ျမင္ဖူးပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သူတို႔ကို လမ္းမွာေတြ႔ရင္ ေတြ႔တာနဲ႔ <br /> ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္ ။ နာမည္ၾကီးဆိုတာလဲ လူေတြပဲ မဟုတ္ပါလား ။<br /> ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာလာလိုက္တာ ကဗ်ာေတြ နာမည္ၾကီးေတြအထိေတာင္ေရာက္သြားျပီ ။<br /> ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာကလဲ ကဗ်ာနဲ႔ပတ္သတ္ရင္ မူလတန္းကေလးအဆင့္ေတာင္မရွိေသးဘူးဆိုေတာ့ <br /> ဒါေတြလိုက္ေျပာေနေတာ့လဲ ရယ္စရာျဖစ္တာေပါ့ ။ <br /> အခုမွ ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စပ္မိ ဟပ္မိ ျဖစ္လာတယ္ ။ <br /> ေနာက္တစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမာၻမွာ ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့သူေတြလဲ အရမ္းမ်ားလာပံုပဲ ။ <br /> Save the seahorse ၊ Save the shark ၊ Save the children ၊Save the ayeyarwady စသည္စသည္ျဖင့္ <br /> Save the ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာတယ္ ။ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ကယ္တင္မႈေတြရွိသလို ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္လို႔ <br /> ကယ္တင္ၾကတာေတြလဲ ရွိပါတယ္ ။ တကယ့္ကယ္တင္မႈေတြအတြက္ေတာ့ <br /> စိတ္ေရာကိုယ္ပါ လက္ခုပ္လက္၀ါးတီးျပီး အားေပးအားေျမွာက္ျပဳပါတယ္ ။ <br /> ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီ ကယ္တင္ရွင္ေတြကို အကူအညီတစ္ခုေလာက္ေတာင္းခ်င္ပါတယ္ ။ <br /> ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံအတြက္ Save the POET ဆိုတာေလးပါ လုပ္ေပးနိုင္ၾကမလားရယ္လို႔ေပါ့ ။ ။</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ - </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3020881559145778080?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-74234937698476009692012-01-24T06:18:00.000-08:002012-01-24T06:18:54.392-08:00ကြ်န္ေတာ္နွင့္ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား ( ၂ )<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><span style="color: #3d85c6;">အာနီ လွ်ာနီ ျမန္မာျပည္</span><br /><br /><br />တံတားဦးက ကြမ္းနု၀ါ </span> <span style="font-size: small;"><br />ငါန္းျမွာ က ေဆး<br />ကြမ္းသီး ေတာင္ငူနဲ႔<br />ကိုင္းထံုးျဖဴ ျပည္ရွား<br />သာ၀ါးလို႔ေထြး ။ ။<br /></span><span style="font-size: small;"> ဒီစာခ်ိဳးေလးက ျမန္မာေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ </span> <br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းစားခဲ့သလဲဆိုတာ ေပၚလြင္ေစပါတယ္ ။ ကြမ္းရြက္ကို တံတားဦးက ၊ </span><br /><span style="font-size: small;"> ေဆးကို ငါန္းျမွာ က ၊ ကြမ္းသီးကို ေတာင္ငူက အစရွိသည္ျဖင့္ ေကာင္းေပ့ဆိုတဲ့ </span><br /><span style="font-size: small;"> ေနရာေတြက ကြမ္း ကြမ္းသီးေတြစုေပါင္းျပီး ဘုရင္ကိုဆက္သ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဘုရင္က ကြမ္းေတာ္ကို စားေတာ္မူတယ္ေပါ့ ။ အဲ့သလိုၾကီးက်ယ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> အခုေခတ္မွာေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္ေတြမွာ ကြမ္းအစ္နဲ႔ ကြမ္း ကြမ္းသီးျခမ္း တည္ျပီး </span> <br /><span style="font-size: small;"> စားတာကလြဲရင္ ကြမ္း ဘယ္က ရ ၊ ကြမ္းယာဆိုင္က ရဆိုသလို ျဖစ္ေနပါျပီ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမရွိခ်င္ေနရမယ္ ။ ကြမ္းယာဆိုင္ေတာ့ ရွိတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းယာေရာင္းရင္း တိုက္ေဆာက္ၾကတယ္ ။ ကားစီးၾကတယ္ ။ ကြမ္းယာေရာင္းတဲ့လုပ္ငန္း </span><br /><span style="font-size: small;"> တြင္က်ယ္ေနတာေျပာပါတယ္ ။ ဒါက ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ။ ကြမ္းစားခ်င္ရင္ အလြယ္ေလး ၀ယ္စားလို႔ရတယ္ ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းကို နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္စားတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ နိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာက္ျပီဆိုရင္ေတာ့ </span> <br /><span style="font-size: small;"> အခက္ေတြ႔ေတာ့တာပဲ ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ဖြင့္ထားတဲ့ ဆိုင္ ( ျမန္မာဆိုင္လို႔ပဲ လြယ္လြယ္ဆိုၾကပါစို႔ ) နဲ႔ </span><br /><span style="font-size: small;"> နီးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ သိပ္အခက္မေတြ႕လွပါဘူး ။ ျမန္မာဆိုင္က ျမန္မာျပည္မွာေလာက္မေကာင္းေပမဲ့ </span><br /><span style="font-size: small;"> စားလို႔ျဖစ္တဲ့ ၀ါးလို႔ျဖစ္တဲ့ ကြမ္းယာ ေရာင္းတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ကြမ္းရြက္ေတြ ကြမ္းသီးေတြလည္း </span><br /><span style="font-size: small;"> ေရာင္းတယ္ေပါ့ ။ ဒီေတာ့ ျမန္မာဆိုင္နဲ႔ နီးတဲ့ ကိုေရႊျမန္မာေတြအဖို႔ေတာ့ ကြမ္းစားဖို႔ ကြမ္း၀ါးဖို႔ </span><br /><span style="font-size: small;"> သိပ္အပန္းမၾကီးလွပါဘူး ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ျမန္မာဆိုင္နဲ႔ ေ၀းတဲ့ ကြမ္းသမားေတြအဖို႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို အခက္ေတြ႕ေစတာပဲ ။ </span> <br /><span style="font-size: small;"> တစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္ျဖစ္ေစ တစ္လတစ္ခါေလာက္ျဖစ္ေစ ျမန္မာဆိုင္ေရာက္တဲ့အခါ ကြမ္းရြက္ေတြ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းသီးေတြ ၀ယ္လာ ။ အိမ္မွာ ထားျပီး ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ စားရတာ ဆိုေတာ့ .. ေတာ္ေတာ့္ကို အခက္ေတြ႕ေစပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း နိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာက္ေနတဲ့ ကြမ္းသမားတစ္ေယာက္ပဲ ဆိုပါေတာ့ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဒီေတာ့ အထက္မွာေျပာခဲ့သလို ျမန္မာဆိုင္ေရာက္တဲ့အခါ ကြမ္းရြက္တို႔ ကြမ္းသီးတို႔ ၀ယ္ထား ၊ အိမ္မွာ ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ျပီး</span><br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းယာ ေရခဲရိုက္ထား ။ စားခ်င္တဲ့အခါ အာသာေျပ တစ္ယာ နွစ္ယာေလာက္ ေကာက္ယာျပီး စားလိုက္တယ္ ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္လုပ္တဲ့အလုပ္မွာက ကြမ္းယာေပါင္းထုတ္ကေလးေတြငံုတဲ့ နီေပါလူမ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲ့ဒီ နီေပါလူမ်ိဳးေတြထဲက တစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္တို႔စားတဲ့ကြမ္းယာမ်ိဳးကို အရမ္းသေဘာက်တယ္ဗ် ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ပါးစပ္ကို နီနီကေလး ျဖစ္သြားေစတယ္ေပါ့ ။ သူေျပာပံုေျပာပါတယ္ ။ နႈတ္ခမ္းနီနီ လွ်ာနီနီေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လွတယ္ တဲ့ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> အဲ့သလို ကြမ္းယာမ်ိဳးကိုလည္း သူက သိပ္စားခ်င္ေနရွာတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့ဆီမွာ ေတာင္းရမွာလဲ အားနာတဲ့ပံုပဲ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္ ကြမ္း၀ါးတဲ့အခါ အားက်တဲ့ မ်က္နွာေလးနဲ႔ ထိုင္ေငးေနတတ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း အားနာလာတယ္ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကို လိုက္ခဲ့ ... အိမ္မွာ ခင္ဗ်ားစားခ်င္တဲ့ ကြမ္းယာမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုျပီး </span> <br /><span style="font-size: small;"> အိမ္လိုက္ဖို႔ ေခၚေတာ့ သေကာင့္သားက အားတက္သေရာကို ခ်က္ခ်င္းထလိုက္လာတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေရခဲရိုက္ထားတဲ့ ေရခဲစိမ္ကြမ္းရြက္ေတြ ကြမ္းသီးေတြကို ထုတ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ထံုး အထုပ္ေသးေသးေလးကို ထုတ္ ။ သူ႔ကို ကြမ္းတစ္ယာ ယာေပးလုိက္တယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> သူက ကြ်န္ေတာ္ယာေပးတဲ့ကြမ္းယာကို မယူေသးဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေၾကာင္ေငးေငးနဲ႔ၾကည့္ေနတယ္ဗ် ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္လည္း “ေဟ့လူ .. ဒီမွာ ခင္ဗ်ားစားခ်င္တဲ့ ကြမ္းယာေလ” ဆိုေတာ့ </span><br /><span style="font-size: small;"> သူက “ခင္ဗ်ား တစ္ခုထည့္ဖို႔ ေမ့ေနတယ္ထင္တယ္” တဲ့ ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာက်န္ေသးပါလိမ့္ လို႔ ေတြးျပီး ပစၥည္းေတြ ေသခ်ာစစ္ၾကည့္ေတာ့လည္း အကုန္အျပည့္အစံုပဲ ။ </span> <br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းရြက္စိမ္းစိမ္းေလးေပၚမွာ ထံုးျဖဴျဖဴေလး ကြက္လို႔ ။ အဲ့ဒီအေပၚမွာမွ ေရခဲရိုက္ထားတဲ့ကြမ္းသီး ညိဳညိဳကေလး ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> သူ႔ေဘးမွာ ျမန္မာေဆးရြက္ အပိုင္းေသးေသးေလး ။ အကုန္စံုပါတယ္ေပါ့ ။ ဘာမွမေမ့ပါဘူးလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ .... </span><br /><span style="font-size: small;"> သေကာင့္သားက ခင္ဗ်ား နီတဲ့ဟာ ေမ့ေနတယ္ေလဗ်ာ တဲ့ ။ ကြ်န္ေတာ့္ အေတြးထဲမွာ နီတဲ့ဟာဆိုေတာ့ ရွားေဆးကို </span><br /><span style="font-size: small;"> ေျပာတယ္မွတ္တာေပါ့ ။ အဲ့ဒါနဲ႔ နီတဲ့ဟာမရွိဘူး ။ အဲ့ဒါက ျမန္မာျပည္မွာပဲ ရွိတာ .. လို႔ေျပာေတာ့</span><br /><span style="font-size: small;"> ခင္ဗ်ားလိမ္တယ္တဲ့ ။ ေဟာဗ်ာ ... ကြ်န္ေတာ္လည္း ကိုယ့္နဖူးကိုယ္ရိုက္ျပီး ဘာလိမ္လို႔လဲ ေပါ့ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဒီေတာ့မွ သေကာင့္သားက ခင္ဗ်ားကြမ္း၀ါးလိုက္ရင္ နႈတ္ခမ္းတို႔ လွ်ာတို႔မွာ နီနီေလး ျဖစ္သြားတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲ့ဒီနီတဲ့ဟာကိုေျပာတာ ဆိုေတာ့မွ .. ၊ ကြ်န္ေတာ္ တဟားဟား ေအာ္ရယ္လိုက္မိတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြမ္းရြက္စိမ္းစိမ္းရယ္ ကြမ္းသီးညိဳညိဳရယ္ ထံုးျဖဴျဖဴရယ္ သံုးမ်ိဳးေပါင္းလိုက္ရင္ နီသြားတယ္ဆိုတာ သူမသိရွာဘူးကိုး ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ဒါနဲ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္က သူ႔ကိုေပးတဲ့ကြမ္းယာကို ကိုုယ့္ပါးစပ္ထဲကိုယ္ျပန္ထည့္ျပီး ခင္ဗ်ား ခဏေစာင့္ၾကည့္ေန ဆိုျပီး </span> <br /><span style="font-size: small;"> ေစာင့္ေနခိုင္းလိုက္တယ္ ။ တေအာင့္ၾကာေတာ့ ကိုေရႊကြမ္းယာက နီလာပါေလေရာ ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ငနီ </span><br /><span style="font-size: small;"> ( နီေပါလူမ်ိဳးကို ကြ်န္ေတာ္ေခၚတဲ့ အေခၚ ) သေဘာေတြက်ျပီး အတင္းကို ေနာက္တစ္ယာ ယာခိုင္း ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အငမ္းမရ စားေတာ့တာပဲ ။ နႈတ္ခမ္းေတြေရာ နွာေခါင္းေတြပါ ေပပြလို႔ ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သေဘာေတြက်လို႔ေပါ့ ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ျမန္မာျပည္မွာလို ကြမ္းယာဆိုင္ေျမာက္မ်ားစြာနဲ႔ ေနရာမ်ိဳးကို ငနီ႔ ကို ေခၚသြားခ်င္မိတာ အမွန္ပဲ ။ </span> <br /><span style="font-size: small;"> က်ဳပ္တို႔ျမန္မာေတြက ခင္ဗ်ားမ်က္စိထဲ လွပါတယ္ ဆိုတဲ့ အာနီ လွ်ာနီ မ်ိဳး ေတြဗ် လို႔ ၾကြားခ်င္မိတာလည္း ပါတာေပါ့ဗ်ာ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ေဒသတစ္ခုမွာ ေတြ႕ဖူးခဲ့တဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္တစ္ဆိုင္ကိုေတာ့ ငနီ႔ ကို မျမင္ေစရဘူး ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲ့ဒီဆိုင္နာမည္က အရည္မရ အဖတ္မရ ကြမ္းယာဆိုင္ တဲ့ ။ ဆိုင္ထဲမွာလည္း စာလံုးမည္းမည္းၾကီး အၾကီးၾကီးေတြနဲ႔ </span><br /><span style="font-size: small;"> ေရးထားေသးတယ္ ။ ဘာေရးထားတာလဲ ဆိုေတာ့ ...</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> " ကြမ္းစားျခင္းျဖင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္းပါ " ။ ။</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ - </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7423493769847600969?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-86677825284938445062012-01-24T06:15:00.000-08:002012-01-24T06:19:34.284-08:00ကြ်န္ေတာ္ နွွင့္ ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား ( ၁ )<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><br /><br /><span style="color: red;">လူနွင့္ အျမင္တရား</span><br /><br /></span><span style="font-size: small;"> တေလာက အီးေမးလ္ တစ္ခု တြင္ ဖတ္လိုက္ရသည္ ။ ျမန္မာပိုက္ဆံ နွစ္ရာက်ပ္တန္မွာ </span><br /><span style="font-size: small;"> စာလံုးေပါင္းမွားေနပါတယ္တဲ့ ။ သူေျပာမွ ကြ်န္ေတာ္လည္း အေျပးအလႊား ရွိတဲ့နွစ္ရာတန္ေလး </span><br /><span style="font-size: small;"> ထုတ္ၾကည့္မိတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> သူေထာက္ျပထားတာက ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ဗဟိုဘဏ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ နိုင္ငံေတာ္ ကို </span><br /><span style="font-size: small;"> စာလံုးေပါင္း မွားေနတယ္ တဲ့။ ( နိုင္ ) ကို စာလံုးေပါင္းတဲ့ေနရာမွာ ( နိဳင္) လို႔ ေပါင္းထားပါတယ္တဲ့ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အမွန္က နငယ္အေသးကို တစ္ေခ်ာင္းငင္ျပီး ( နိုင္ ) လို႔ျဖစ္ရမွာပါ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲဒါအထိ သိပ္ျပီး ထူးဆန္းတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> ေထြေထြထူးထူး ေတြးမိစရာလည္း မလိုပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ သူက ဆက္ေျပာသြားေသးတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲဒီအမွားကို သူ႔ရဲ႕သား သံုးတန္းေက်ာင္းသားေလးက ရွာေတြ႕တာပါ တ့ဲ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> ေတြးစရာေတြအမ်ားၾကီး ျဖစ္လာပါတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> လူေတြရဲ႕ အျမင္ကိုပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ ေလာကၾကီးထဲ အမွားေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားကို </span><br /><span style="font-size: small;"> မ်က္ကြယ္ျပဳထားမိသလဲ ဆိုတာကိုေရာေပါ့ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ ( အထူးသျဖင့္ ) ပိုက္ဆံကို ပိုက္ဆံလို </span><br /><span style="font-size: small;"> တန္ဖိုးထားရမွန္းသိတဲ့ လူေတြျဖစ္လာရင္ ပိုက္ဆံေပၚက စာလံုးေပါင္းအမွားကို ျမင္ဖို႔ဆိုတာ </span><br /><span style="font-size: small;"> ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ပိုက္ဆံကုိ ပိုက္ဆံလိုပဲ ျမင္ၾကပါတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ပိုက္ဆံေပၚက စာလံုးေပါင္းသတ္ပံု အမွားထက္ ပိုက္ဆံရဲ႕ တန္ဖိုးကို ပိုျပီး ျမင္တတ္ၾကပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> ဒီပိုက္ဆံတစ္ရြက္ေပးလိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္အထိ ကိုယ္ျပန္ရနိုင္မလဲ ၊ ဒီပိုက္ဆံတစ္ရြက္က </span><br /><span style="font-size: small;"> ဘယ္ေလာက္တန္သလဲ ၊ ဒီေမးခြန္းေတြပဲ ၾကည့္မိ ေျဖမိမွာ မလြဲပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ </span><br /><span style="font-size: small;"> သံုးတန္းေက်ာင္းသားေလးနဲ႔ေတာ့ မတူနိုင္ဘူး ။ သူက ပိုက္ဆံကို သံုးေကာင္းသံုးတတ္မွာျဖစ္ေပမယ့္ </span><br /><span style="font-size: small;"> ပိုက္ဆံရဲ႕တန္ဖိုးကို က်ိမ္းေသေပါက္သိနိုင္မယ္လို႔ မေျပာနိုင္ဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕ အျမင္ထဲ ပိုက္ဆံေပၚက </span><br /><span style="font-size: small;"> စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုအမွားကို လြယ္လြယ္ကူကူ ျမင္သြားနိုင္တာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> အမွန္ေတာ့ ေလာကၾကီးထဲ အဲ့လိုအမွားေတြကိုခ်ည္း လိုက္လံရွာေဖြေနမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ </span><br /><span style="font-size: small;"> တအား ကေလးဆန္သြားၾကပါလိမ့္မယ္ ။ မွန္ေနရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့ ။ ဒါေပမဲ့ အမွားေတြကို </span><br /><span style="font-size: small;"> လိုက္ေထာက္ျပေနတာထက္ အဲဒီအမွားေတြျဖစ္တည္ေနတဲ့ေနရာရဲ႕ တန္ဖိုးကို သိတာက</span><br /><span style="font-size: small;"> ပိုျပီး ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ ။ သံုးတန္းေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပိုက္ဆံေပၚျမင္တဲ့အျမင္နဲ႔ေတာ့ </span><br /><span style="font-size: small;"> ကြ်န္ေတာ္တို႔ အရာရာကို တန္ဖိုးထားနိုင္ျခင္း ရွိမရွိဆိုတာ ...။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> အဲဒီကေလးကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးပါတယ္ ။ အရိုးသားဆံုး ျမင္တတ္လို႔ပါပဲ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> မွန္တယ္ မွားတယ္ ဆိုတာထက္ သူျမင္တတ္တဲ့ အရာေလးက ကေလးေတြရဲ႕ ျမင္ကြင္းမွာ </span><br /><span style="font-size: small;"> အညွီအေဟာက္ကင္းတယ္ဆိုတာ ေပၚလြင္ေနသလိုပဲ ။ ပိုက္ဆံဆိုတာ အင္မတန္ကို ေခါင္းကိုက္ေစတဲ့ အရာလို႔ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဆိုေနၾကတဲ့အထဲ ဒီျဖစ္ရပ္ေလးကလဲ ေခါင္းကိုက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းေလးအျဖစ္ အသစ္တိုးလာတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> မွန္ပါတယ္ ။ ပိုက္ဆံဆိုတာ အင္မတန္ကို ေခါင္းကိုက္ေစပါတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေခါင္းကိုက္ခ်င္ပါတယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ .... ေခါင္းမကိုက္ခ်င္ၾကဘူးလား ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> <br /><br /><br />- မင္းလုလင္ -</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8667782528493844506?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-43723779775776664782012-01-21T04:01:00.000-08:002012-01-21T04:01:17.349-08:00အေငြ႕<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">ထိရွခဲ့ရသမွ်ေတြဟာ နံရံေတြဆီကေန ပဲ့တင္ထပ္ျပီး ေနာက္</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခါ ျပန္ေရာက္လာတယ္ သိစိတ္ရဲ႕အေ၀းမွာ ကိုယ္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အိပ္မက္ကိုအေရာတ၀င္ ေနရထိုင္ရတာ သိပ္အဆင္မေျပလွဘူး</span><br /><span style="font-size: small;">အလင္းေရာင္ေတြက ကိုယ့္အေပၚကိုမွ တည့္တည့္ျပိဳက်</span><br /><span style="font-size: small;">လာရသလား ေနသားတက်ေနမႈထိုင္မႈက ညေနမတိုင္ခင္</span><br /><span style="font-size: small;">ေမွာင္ေနျပီ မျမင္မစမ္းနဲ႔ စမ္းသပ္ပံုသ႑ာန္ေတြထဲ စိတ္ေတြ</span><br /><span style="font-size: small;">ပိတ္မိေန အဆိပ္မိေနတဲ့ကမာၻေပၚမွာ ကိုယ္ဟာ တဦးတည္းေသာ</span><br /><span style="font-size: small;">အနက္ေရာင္အန႔ံနဲ႕ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးခပ္မ်ားမ်ားဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">လူၾကိဳက္မ်ားတဲ့ အေရာင္းထိုင္းပစၥည္းေတြလို ေစ်းၾကီးလိုက္တာ</span><br /><span style="font-size: small;">ကမာၻဟာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလို ဆံသဆရာလက္ထဲကလြတ္က်လာတဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ကတံုးဆံပင္ေပါက္ဟာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္ေတာ့သလို ေသာက္ေနတဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ေဆးလိပ္ရဲ႕ ထြက္သက္ေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္ေတာ့သလို မိုးရြာထဲမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ေရငတ္ေနသလို လိုအပ္ခ်က္ေတြဟာ လက္ဖ်ံရိုးေပၚကို တြားတက္လာေန</span><br /><span style="font-size: small;">ျငင္းဆန္ခဲ့ရသမွ် ခပ္မႈိင္းမိႈင္းျမင္ေထာင့္ေတြဟာ အေရာင္ေယာင္မွားေတြ</span><br /><span style="font-size: small;">ထင္မွတ္ေနရပံု လက္ခံေနရပံု သိပ္ကိုမွန္ေနၾကပံု မွန္ထဲၾကည့္လုိ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ ျပန္မျမင္ရသူေတြဟာ ကိုယ့္ဆီကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း</span><br /><span style="font-size: small;">တိုးကပ္လာ ဒါဟာ ယဥ္ေက်းမႈပါ ကုိယ္ဟာ လိုက္လို႔ကိုမမွီပါ တျဖည္းျဖည္း</span><br /><span style="font-size: small;">ေ၀းကြာသြား မမွီမကမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္မိတဲ့ သံသယဟာ အမွတ္မထင္</span><br /><span style="font-size: small;">အမွတ္တရစာရင္း၀င္သြားတယ္ လုပ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ရပ္ေတြ အေျပာဇာတ္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">မိုးအလင္းထိ မျပီးေသးဘူး ထိုင္ၾကည့္ေနပါတယ္ ပန္းခ်ီကားထဲ</span><br /><span style="font-size: small;">စုတ္ခ်က္ေတြဟာ လက္ဖမိုးျဖစ္လုိက္ လက္ဖ၀ါးျဖစ္လုိက္ ျဖစ္ခ်င္ရာ</span><br /><span style="font-size: small;">ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ကမာၻမွာ ေမာတယ္ ေမာျဖစ္ေအာင္ကိုေမာလိုက္တယ္</span><br /><span style="font-size: small;">နံရံေလးဖက္အေပၚက မီးလံုးဟာကုိယ့္အရိပ္ကိုေဖာက္ထုတ္သြားခ်ိန္</span><br /><span style="font-size: small;">မတိုင္ခင္အထိ အရိပ္ဟာကိုယ့္ကိုေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ တစ္ခါတစ္ခါ</span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာ္တက္သြားလိုက္ ဒါဟာ မ်က္လွည့္ပြဲတစ္ခုပါ ဒါဟာ လက္ေ၀ွ႔ပြဲ</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခုပါ ဒါဟာ ဘ၀တစ္ခုပါ အဲ့သလိုယူဆပစ္လိုက္ရတဲ့အခါ ထိရွခဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ရသမွ်ေတြဟာ နံရံဆီကေနပဲ့တင္ထပ္ျပီး ကိုယ္ဆီျပန္ေရာက္လာတယ္ ။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">( မင္းလုလင္ )</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4372377977577666478?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-10654158407479032442012-01-05T19:27:00.000-08:002012-01-05T19:27:31.759-08:00ညီမေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းမွာ အစ္ကိုဟာ ညီမေလးမ်က္ခြံေလးေတြျဖစ္တယ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">ပင္လယ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လွ်ပ္ေပၚေလာလီ ေနခဲ့တာေတြ ေနာင္တရသလို ျဖစ္မိပါတယ္<br />တစ္ခါတစ္ခါ ေကာ္ဖီေသာက္တတ္ေပမဲ့ ကိုယ္တိုင္ ေကာ္ဖီ ေမွာက္က်တဲ့ ကိုယ္ခႏၵာ အခိုက္အတန္ ့မ်ိဳးမွာ<br />အေလးခ်ိန္က ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး ၁ပိႆာ ၂ပိႆာ စသျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ေပါ့ေပါ့ ဘယ္ေလာက္ပါးပါး<br />ညီမေလး အတြက္ေတာ့ ေဟာဒီ ၅ ေပ ၇ လက္မ ေပါင္ ၁၁၀ ေလးဟာ အျမဲ အသင့္ပါပဲ ေျပာမရဆိုမရ<br />ရန္ကုန္နဲ ့မႏၱေလးဟာ ၁ နာရီ မိုင္ ၁၀၀ ႏွုန္း နဲ ့ ခုတ္ေမာင္းဆန္ ့ထြက္ရင္ေတာင္ ေသြးေၾကာမိုင္ေပါင္း <br />ခုႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ၾကားက ယိုစိမ့္က်က်လာမယ့္ ျဖစ္မွဳ ပ်က္မွဳ ႏွလံုးသားအာရံုခံစား ေစ့ေစာ္မွု<br />စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ေအာ္ငိုတတ္မွဳ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ ျပန္က်ိန္ဆဲရင္း တံတားေပၚက<br />ခုန္ခ်လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား ဘုရားေရွ ့သြားျပီး အျပစ္ေတြ ၀န္ခံရမလား တရားမရေသးဘူး<br />သတင္းစာေန ့စဥ္မဟုတ္ရင္ေတာင္ တစ္ရက္ျခားစီလာပါ ညီမေလး ေနေကာင္းပါရဲ ့လား<br />ေကာင္းေကာင္းေနပါရဲ ့လား အကိုတို ့ၾကံဳေနရတာ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း ေကာင္းေကာင္း တစ္ပုဒ္သာဆို<br />ညီမေလး မွာ အစာအိမ္ေရာဂါ ရွိခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး ကိုင္ထားတဲ့ဖုန္း စကားေျပာခြက္ကို မခ်လိုက္ပါနဲ ့<br />သတိရရင္ အဲဒီသတိက အကိုေပးလိုက္တဲ့ သတိပါ ညီမေလး ရထားတဲ့ သတိဟာ အကို ့လြယ္အိတ္ထဲက<br />ကဗ်ာစာအုပ္ေလးျဖစ္တယ္ C D ေလး တစ္ခ်ပ္ျဖစ္တယ္ အကိုဘက္ကစေျပာခ်င္တဲ့ " ဟဲလို " တစ္ခြန္း<br />ျဖစ္တယ္ ကက္ဆက္ဖြင့္လိုက္ရင္ ဒီသီခ်င္းက ရင္သို ့တိုးေ၀ွ ့ေနဆဲပဲ ရထားလက္မွတ္ထဲ ခုန္၀င္ခ်င္ေနတဲ့<br />ပဋိပကၡ မသိစိတ္ ယႏၱရားက ထိုင္မသိမ္းစလို ထိန္းမရ သိမ္းမရနဲ ့ပါလား ေဆးလိပ္ကို လမ္းမေပၚ <br />ပစ္ထည့္လိုက္တာ အဲဒီေန ့က အဲဒီေန ့က ညီမေလးကို လြမ္းလုိ ့ေပါ့ကြာ ယေန ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ကမာၻဟာ <br />ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၀ ျဖစ္ပါတယ္ ဧရာ၀တီလည္း အရင္ေလာက္ မႏုပ်ိဳ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့လည္း <br />အရင္ေလာက္ မျဖတ္လတ္ေတာ့ အနာတရ ေတြ ဧဒင္မွာပဲ လာလာပြင့္ၾကတယ္ ျဖန္ ့ခင္းထားတဲ့ <br />သက္တန္ ့တစ္ခင္းစာလို ေခြေခြကေလး ေရာေထြးေနရင္ အေကာင္းသား လွုပ္ခတ္လုိက္ေတာ့ <br />ကမာၻၾကီး မျပားဘဲ ေကာင္းကင္ ၾကီး ျပားသြားတယ္ အေပၚက သက္တန္ ့ၾကီး ျပဳတ္က်ေတာ့မယ္ <br />အိပ္စက္ေနတဲ့ ငါ့ညီမေလး လန္ ့ႏိုးေတာ့မယ္ အသံဗလံေတြ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ စံပယ္ေတြလည္း<br />တစ္သိုက္သိုက္ တစ္ရိွဳက္ရွိဳက္ ရာသီဥတုက အစစအနန ပြန္းပဲ့ေၾကြ ဘာမွ ထြန္ယက္မရတဲ့ <br />ကြင္းျပင္လို မနက္ခင္းမွာ အကို ့ကို မလိုအပ္ေတာ့လို ့ ထစ္ , အ ပစ္ခ်လိုက္ခဲ့တာလည္း ညီမေလး<br />စုတ္ျဖဲလိုက္ေတာ့ေမ့လိုက္ေတာ့ အိပ္ရာကႏိုးလာရင္ ကမာၻၾကီး ကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္လိုက္ တစ္ခါတစ္ခါ<br />ကမာၻက ၾကီးလြန္းျပီး မ်က္လံုးေတြက ေသးငယ္လြန္းေတာ့ မျမင္ရဘဲ ျဖစ္တတ္တယ္<br />ဒီအခါမွာ လူအျဖစ္ ပီသေအာင္ အခ်စ္ကားေကာင္းေကာင္း တစ္ကားေလာက္ၾကည့္လိုက္<br />ျပီးမွ ခ်စ္ေသာမ်က္စိနဲ ့ မ်က္စိတစ္ဆံုး ထပ္ၾကည့္လိုက္ မျမင္ရေသးဘူး ဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္<br />အိပ္ေရး၀ေအာင္ထပ္အိပ္လိုက္ အကို က အျမဲရွိေနမယ္ အျမဲမွ အျမဲတမ္းကိုရွိေနမယ္<br />ညီမေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းမွာ အကိုဟာ ညီမေလး မ်က္ခြံေလးေတြျဖစ္တယ္ ။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> - ေမာေႏြ -</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span> <br /><span style="font-size: small;"><br /></span> <br /><span style="font-size: small;"><span style="color: lime;">( ကဗ်ာဆရာ ေမာေႏြ ရဲ႕ ေနာက္ထပ္လက္ရာေကာင္းေလးတစ္ခုပါ )</span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1065415840747903244?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-68539386398926279992011-12-27T04:17:00.000-08:002011-12-27T04:19:10.274-08:00ခရမ္းရိပ္ ရဲ႕ ခရမ္းရိပ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KLwm-g7Bkj0/Tvm3LVH-LxI/AAAAAAAAAQ8/A6UqFk0oo-4/s1600/final-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-KLwm-g7Bkj0/Tvm3LVH-LxI/AAAAAAAAAQ8/A6UqFk0oo-4/s320/final-4.jpg" width="319" /></a></div><br /><span style="font-size: small;">ဘေလာ့ဂါ လူငယ္ေလး ေလးေယာက္ပါ ။ တေနရာစီကေန တေနရာထဲမွာ ဆံုျဖစ္ခဲ့တယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">လမ္းတစ္ခုကို စိတ္တူကိုယ္တူ ေဖာက္ခဲ့ၾကတယ္ ။ အဲ့ဒီလမ္းေလးကို ခရမ္းရိပ္ လို႔ အမည္ေပးထားပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ခရမ္းရိပ္အဖြဲ႔ရဲ႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္း ခရမ္းရိပ္ ကို ေအာက္ကလင့္ခ္ေတြမွာ ေဒါင္းလုပ္ရယူနိုင္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span> <br /><a href="http://www.mediafire.com/download.php?obr6puz4aaooid7" target="_blank">Mediafire မွ ေဒါင္းလုပ္ရယူရန္ ။</a><br /><span style="font-size: small;"> </span> <br /><span style="font-size: small;"><br /><a href="http://ifile.it/uwlc6a5" target="_blank">Ifile It မွ ေဒါင္းလုပ္ရယူရန္ ။</a></span><br /><span style="font-size: small;"> </span> <br /><br /><span style="font-size: small;">ဖတ္ျပီးတဲ့အခါ ေ၀ဖန္မႈေတြကိုလဲ ၾကားခ်င္ျမင္ခ်င္ပါတယ္ ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ့ ပုဂၢိဳလ္စြဲ ကင္းေပးပါ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span> <span style="font-size: small;">ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ နွစ္ေထာင့္ဆယ့္နွစ္ခုနွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွစတင္ျပီး အြန္လိုင္းမဂၢဇင္းတစ္ခုကိုလဲ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">တည္ေဆာက္ျဖန္႔ေ၀သြားမွာျဖစ္ပါတယ္ ။ အြန္လိုင္းစာခ်စ္သူမ်ားအားလံုးလဲ အတူတကြပါ၀င္နိုင္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">စိတ္ပါ၀င္စားပါက purpleshademagazine@gmail.com သို႔ စာမူမ်ားေပးပို႔နိုင္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ကိုယ္တိုင္ေရးစာမူျဖစ္ရပါမယ္ ။ ကဗ်ာ ။ အက္ေဆး ။ ၀တၱဳတို ။ ေဆာင္းပါး စသည္ျဖင့္ က႑စံုေပးပို႔နိုင္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ဘာသာေရးကင္းလြတ္စာေပမ်ားျဖစ္ရပါမယ္ ။ ဘာသာေရးအတိုက္အခိုက္မ်ားပါ၀င္ပါက ေရြးခ်ယ္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ၾကိဳတင္အသိေပးအပ္ပါတယ္ ။ ဒါ့ျပင္ ပို႔သမွ်စာမူတိုင္း ေရြးခ်ယ္မယ္လို႔ ကတိမေပးနိုင္ပါဘူး ။<br />တတ္နိုင္သမွ် ေကာင္းေအာင္ စီစဥ္သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မိမိစာမူ မပါရွိခဲ့ပါလွ်ၽင္လဲ ေနာက္လ ေနာက္လမ်ားမွာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;">ထပ္မံေပးဖို႔ေစလိုပါတယ္ ။ ရြက္ပုန္းသီးအနုပညာရွင္မ်ားအား တိုးတက္ေစရန္ ရည္ရြယ္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span> <br /><br /><span style="font-size: small;">ေလးစားစြာျဖင့္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> - ခရမ္းရိပ္ -</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6853938639892627999?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-53007852783132884092011-12-24T08:52:00.001-08:002011-12-24T08:52:36.855-08:00ေပၚပင္ယဥ္ေက်းမႈဟာ ေရွာ႔ပင္ေဘာင္းဘီနဲ႔ ေခတ္မွီ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="discussion"> <div class="description"> <div class="xg_user_generated"> <span style="font-size: small;">ဒီေနရာမွာ စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာမိတဲ့အခါ မိေကာင္းဖခင္</span><br /><span style="font-size: small;">သားဆိုးသမီးဆိုးေတြရဲ႕အာစက္လွ်ာစက္ထဲ စက္မႈယဥ္ေက်းမႈ</span><br /><span style="font-size: small;">ဟာ တထစ္ခ်င္းတထစ္ခ်င္း ၀င္ေခြေနတယ္ ေျမြပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">မေန႔ကအေၾကာင္းအရာေတြ ေမ့မွမေမ့ေသးတာ အေၾကာင္းအရာ</span><br /><span style="font-size: small;">အသစ္ကိုေသြးထဲထိုးမသြင္းပါနဲ႔ ၀င္ေစထြက္ေစလက္မွတ္က ကိုယ္ပုိင္</span><br /><span style="font-size: small;">အမွတ္တစ္ခုကိုထိထိမိမိဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ က်ဆံုးကာစ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္</span><br /><span style="font-size: small;">လိုရမယ္ရေဆာင္ထားတဲ့ပဋိသေႏၶတားေဆးေတြရက္လြန္ကုန္ျပီ ရက္လြန္တဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">သတင္းစာေတြလာလာမပို႔ပါနဲ႔ ဖတ္ရတာနားညီးတယ္ နားညီးတယ္ နားညီးတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားတို႔အသံေတြ ရက္မလြန္ေသးဘူးလား မရိုးဘူး တေန႔တမ်ိဳး မက နွစ္မ်ိဳး</span><br /><span style="font-size: small;">သံုးမ်ိဳး ေလးမ်ိဳး ငါးမ်ိဳးစိတ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ျပီ ပံုျပင္အေဟာင္းၾကီးေတြထဲမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါဟာဒါေၾကာင့္ပါ ပါဒေတြ ဒီလိုပါ ဟိုလိုပါ ၀ါဒေတြ အခန္းလြတ္ေတြအမ်ားၾကီး</span><br /><span style="font-size: small;">ဦးေနွာက္ထဲထည့္ေပးလိုက္တဲ့ သဘာ၀ဟာ သဘာ၀ရဲ႕ရင္ေသြးေတြကို ေမ့ေန</span><br /><span style="font-size: small;">သူတို႔ေမ့ေနတုန္းက ကေလးတစ္ေယာက္ ၀ါးလက္ခုပ္တစ္ခု ေခတ္ေပၚ Rap သီခ်င္း</span><br /><span style="font-size: small;">မလႊဲသာမေရွာင္သာ ေရွာင္လို႔တိမ္းလို႔မလြတ္ဘူး လမ္းမွာခလုတ္တိုက္တဲ့ ေခတ္မီွ</span><br /><span style="font-size: small;">ယဥ္ေက်းမႈ ဘာသာစကား အျငင္းျပပုဒ္ရပ္ ပုဒ္ျဖတ္ေတြနဲ႔ လမ္းျဖတ္ကူးေနတဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ေရွ႕တလံကိုၾကည့္ပါ ေနာက္တလံကိုၾကည့္ပါ ေဘးတဖက္တခ်က္ကိုၾကည့္ပါ</span><br /><span style="font-size: small;">ဆက္သြယ္မႈေကာင္းေကာင္းရရင္ စကားနည္းနည္းမ်ားပါ နည္းနည္းေလးပဲမ်ားပါ</span><br /><span style="font-size: small;">အမ်ားၾကီးမ်ားတဲ့အခါက် ခင္ဗ်ားဟာ စိတ္ညစ္စရာပင္မေရစီးေၾကာင္းျဖစ္လာတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ပင္မေရစီးဟာ အသက္ေသြးေၾကာပါ အဲ့ဒီမတိုင္ခင္က ဇာတ္ထုတ္ေတြဟာ ဧရာ၀တီ</span><br /><span style="font-size: small;">မွာ နစ္၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္ျပီ ဧရာ၀တီဟာ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္</span><br /><span style="font-size: small;">ဆက္လက္တည္ရွိ မတည္ရွိ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး ၀င္စားျခင္းအေၾကာင္းတရားမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုးသားမႈဟာ လူမ်ိဳးမေရြးဘာသာမေရြးစားသံုးနိုင္တဲ့ အစားအစာ အစာငတ္ခံဆႏၶျပမႈေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">လြတ္ျပီ လႊတ္ျပီ က်န္ေသးတယ္ မက်န္ေတာ့ဘူး မၾကံနိုင္ေတာ့ဘူး ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ</span><br /><span style="font-size: small;">ဘာနဲ႔မွမလဲနိုင္တဲ့ပန္း ပြင့္ျပီ တသံသရာလံုး ေမႊးၾကဴလို႔ ကမာၻၾကီးနဲ႔ေတာင္ လဲနိုင္ပါ့မလား</span><br /><span style="font-size: small;">လွလြန္းလို႔ ကမာၻၾကီးေပၚကေနာက္ဆံုးမွဆင္းခဲ့မဲ့သူေတြ မိုးပ်ံရထားလမ္းေတြေပၚက</span><br /><span style="font-size: small;">အရင္ဆံုးခုန္ဆင္းလာသူေတြ ေပ်ာ္စရာပဲ သူတို႔ သိပ္ေပ်ာ္ရွာမွာပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">အေမေပ်ာက္ေနလို႔လား ကေလး အင္တာနတ္သံုးတတ္ေအာင္သင္ပါ</span><br /><span style="font-size: small;">အေမေတြအမ်ားၾကီးျပန္ရွာေတြ႔မယ္ အားေတြရွိတယ္ ကမာၻမပ်က္ခင္အထိ</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္မပ်က္နဲ႔ အားေတြရွိတယ္ ေျခာက္လခံမယ္ ခုနွစ္လခံမယ္ ခံေကာင္းတိုင္းခံၾက</span><br /><span style="font-size: small;">ေပဦးေတာ့ စက္သံ ေသနတ္သံ ဗံုးသံ ညံညံစီေနတဲ့ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">နားညီးတယ္ နားညီးတယ္ နားညီးတယ္ နားညီးတယ္ နားညီးတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">အိပ္ေကာင္းျခင္းနဲ႔မအိပ္ရတဲ့ညေတြေတာင္ပံုရာပံု ပုလင္းၾကီးနဲ႔ တလံုးအျပည့္</span><br /><span style="font-size: small;">တိုးပြားသထက္တိုးပြားလာတဲ့ ပုလင္းဆိုင္ေတြ အလံုးယူမလား အျပားယူမလား</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္လံုးနွစ္ျပားနိုင္ သံုးျပားနိုင္ နိုင္ငံေတာ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေနာက္ဆံုးမွဆင္းခဲ့မယ္</span><br /><span style="font-size: small;">လွလြန္းလို႔ ကမာၻၾကီးေပၚက ေနာက္ဆံုးမွ ဆင္းခဲ့မယ္ ။ ။ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ -</span><br /><br /><span style="font-size: small;">** လွလြန္းလို႔ ကမာၻၾကီးေပၚက ေနာက္ဆံုးမွဆင္းခဲ့မယ္ (မိုးေ၀း) **</span><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5300785278313288409?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-37409647560456968482011-12-22T09:06:00.000-08:002011-12-24T08:53:33.596-08:00လမ္းထိပ္ကလက္ဖက္ရည္ဆိုင္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">ဆိုင္က ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမဲ့ ကမာၻၾကီးအေၾကာင္း ခင္ဗ်ား နားရွိသေလာက္ၾကားနိုင္တယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးေတြနဲ႔အတူ ။ ဆိုင္ေထာင့္မွာ ။</span><br /><span style="font-size: small;">အျမဲတမ္းမ်က္ခြံေတြေလးေနတတ္တဲ့စားပြဲထိုးေလး (နဲ႔ ၊ ကို)</span><br /><span style="font-size: small;">စကားလံုးေတြနဲ႔ပစ္ေပါက္ေနတတ္တဲ့ ဆိုင္ရွင္ (နဲ႔ ၊ ကို)</span><br /><span style="font-size: small;">အၾကည့္ေတြေဒါက္ေထာက္ထားတဲ့ ဆိုင္ရွင္ကေတာ္ ရွိတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးေတြနဲ႔အတူ ။ မနက္တိုင္းမနက္တိုင္း မီးခိုးေငြ႕တလူလူနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">မ်က္မွန္ၾကီးေတြ စကားသံထူထူၾကီးေတြနဲ႔ ေရာဂါထူထူၾကီးေတြ ။ စီးခ်င္းထိုးတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">လက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ ယင္ေကာင္တစ္ေကာင္ ထည့္ေဖ်ာ္လိုက္သလို အရသာက ရြံစရာခ်ိဳခ်ိဳေတြနဲ႔ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆိုင္ထဲ ။ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးက တျဖည္းျဖည္းက်ယ္လာ။ နားေတြ တျဖည္းျဖည္းမ်ားလာ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ေရလိုမီးလို အခုိးအေငြ႕ေတြ ထူေျပာတယ္ ။ ပန္ကာမလည္ဘူး ။ ကဗ်ာဆရာေတြရွိတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က ကဗ်ာနဲ႔ ခပ္ကင္းကင္းေနတယ္ ။ လက္ဖက္ရည္အဖန္ေသာက္တယ္ ။ သီခ်င္းသံ ခပ္က်ယ္က်ယ္ေတြနဲ႔ အတူ </span><br /><span style="font-size: small;">ဆိုင္ထဲ ။ ရာသီစာ တစ္လံုးတစ္ခဲၾကီးေတြနဲ႔ လက္ေမာင္းလွဲတယ္ ။ ပရိယာယ္ၾကြယ္ၾကြယ္ သံုးတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">စစ္တုရင္ကစားပြဲေတြနဲ႔ ။ ဆိုင္ထဲ ။ မေန႔ကဆိုတဲ့စကားထဲ ဒီေန႔ကမာၻက</span><br /><span style="font-size: small;">ကပ္တြယ္လို႔ ။ ဆြမ္းခံရင္း ငွက္၀င္သင့္ေနတဲ့ ကိုရင္ေလးေတြ ရွိတယ္ ။သီခ်င္းသံမွ</span><br /><span style="font-size: small;">ဗီဒီယိုဇာတ္ကားတစ္ခုအျဖစ္ကူးေျပာင္းစ ။ ကာလ ။ နားေတြ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္ ။ ကဗ်ာဆရာ တစ္စု ေဘာလံုးကန္ၾကတယ္ ။ ေခတ္ထဲ အခါထဲ အာထဲ လွ်ာထဲ ။ ေတာ္လွန္ေရးဇာတ္ကား ။</span><br /><span style="font-size: small;">ေသနတ္သံေတြၾကား ေျပးဟယ္လႊားဟယ္ မ်က္စိေနာက္စဖြယ္ ။ ျမစ္ရိုးတေလွ်ာက္စုန္ဆင္းလို႔ ။ ေရမစီးဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;">စားပြဲထိုးေလးက မ်က္ခြံေတြကို အလဲထိုးလိုက္နိုင္တဲ့သတင္းက ဆိုင္ပိုင္ရွင္ဆီမေရာက္ဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆက္သြယ္မႈ အားနည္း ။ ကဗ်ာဆရာတစ္စု စစ္တိုက္ေနၾကတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ေျခာက္ၾကိဳးတပ္စကားသံေတြနဲ႔ ဘလက္ေကာ္ဖီေတြ ျပဳတ္က်လာတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">အရသာကသြားတိုက္ေဆးဆန္ဆန္။ နံရံေပၚမွာ နာရီေပၚမွာ အိမ္ေျမွာင္တစ္ေကာင္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">စကားသံထူထူၾကီးနဲ႔ မ်က္မွန္ၾကီးေတြ တျဖည္းျဖည္းဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္ ။ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးေတြ နဲ႔ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ကိုရင္ေလးေတြ တျဖည္းျဖည္းဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္ ။ သပိတ္အနက္ေရာင္ကိုယ္စီပိုက္လို႔ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆိုင္ထဲ ။ ေျခာက္ၾကိဳးတပ္ ဘလက္ေကာ္ဖီေတြ ။ မီးခိုးေငြ႕တလူလူနဲ႔ စကားသံထူထူေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">လိင္သံထူထူၾကီးေတြ ။ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေတြနဲ႔ အတူ ။ နာရီထဲ</span><br /><span style="font-size: small;">လက္တံေတြက အထက္ေအာက္ မ်ဥ္းေျဖာင့္ ။ အေရာင္က အညိဳေရာင္ သန္းလာတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ကဗ်ာဆရာတစ္စု ရုတ္ခ်ည္းဆုတ္ခြာ ။ နာမည္ၾကီးတယ္ဆိုတာ WhiteBoard ထက္မွာ ။ ပန္ကာမလည္ေသးဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;">စားပြဲထိုးေလးဖေယာင္းတိုင္ မီးညွိလိုက္တဲ့အသံက ခပ္တိုးတိုး ။ အင္ဂ်င္သံက်ယ္က်ယ္ ထဲမွာ မန္ခ်က္စတာယူနိုက္တက္ ။ လူတန္းစားမခြဲျခားဘူး ။ ဆိုင္ထဲ ။ ညက တိုး၀င္ျငိမ္သက္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">အားလံုးေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ဆိုင္က ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမဲ့ ကမာၻၾကီးအေၾကာင္း နားနဲ႔မဆန္႔ေအာင္ ခင္ဗ်ားၾကားလိုက္ရလိမ့္မယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ - </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3740964756045696848?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-23496450947913475852011-12-08T09:43:00.000-08:002011-12-08T09:45:50.393-08:00ညေန<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">ေလေျပေလညင္းကအစ ငိုတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;">ေန႔၊ ည ေတြဟာ ေနရဲ့အခြံဆီကေန ငါ့ဆီကို လြင့္ေမ်ာထိမွန္လာၿပီး ငါ့ကိုထပ္မံ</span><br /><span style="font-size: small;">ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္လိုက္ရင္ ငါက ငါ့အသက္ရွင္ျခင္းကို ျပန္ၿငီးေငြ႕လာၿပီး ငါ့နာမည္ရဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">အသက္ရွင္ျခင္းဟာ စကၠဴငွက္ထဲက ‘ငါ’ ပါနဲ႔ဆို ထံုသလိုလို၊ က်ဥ္သလိုလို ကမာၻကို</span><br /><span style="font-size: small;">ငါရတယ္။ ငါ့အာရံုအရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေဝးႀကီးတစ္စင္းဟာ ၿဂိဳဟ္သားရဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">မီးခိုးလို လွ်ာေတြထဲက အေငြ႕ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ နမ္းတယ္ဆိုၿပီး အိတ္ေဇာျပြန္ထဲကေန</span><br /><span style="font-size: small;">မ်က္ရည္ေငြ႕နဲ႔ လွမ္းမႈတ္တယ္။ ငါ ပူပူေလာင္ေလာင္မုန္းတယ္ နင္စီးတဲ့ လိုင္းကားကအစ</span><br /><span style="font-size: small;">ငါမဝယ္ေပးႏိုင္မယ့္ လက္ေဆာင္ေတြအဆံုး။ ငါ့ကို လိပ္ျပာလံုေအာင္ ပိတ္ေလွာင္ဖံုးထားႏိုင္တဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">နင့္စိတ္ထားကိုေတာ့ ငါခ်စ္တယ္ ငါ့ကိုခ်စ္တဲ့အတြက္လည္း ႏွလံုးသားက နင့္ကို</span><br /><span style="font-size: small;">ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ နင္ခ်စ္လိုက္မိတဲ့ေကာင္က ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေကာင္ အြန္လိုင္းမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">စာသားခ်င္းနမ္းလိုက္တဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ပဲ ဘဝက ကိုယ္တိုင္သစ္ပင္တစ္ပင္</span><br /><span style="font-size: small;">ျဖစ္သြားတဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ထဲ ဝင္ထိုင္ေနရတယ္လို႔ မွတ္ေနတာ စိတ္ေဆြးလြန္းလို႔</span><br /><span style="font-size: small;">ကြာက်သြားမွာကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနရတာ ငါ့ကို အေဝးႀကီးေတြကို အတူ</span><br /><span style="font-size: small;">ေခၚသြားၿပီး မထားခဲ့ပါနဲ႔ လူေတြအမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ေနရာမွာ မထားခဲ့ပါနဲ႔ ငါ့ကို</span><br /><span style="font-size: small;">အေပၚယံ ပူေႏြးမႈမ်ိဳးပဲေပးမွာ ငါေၾကာက္တယ္ နင္မရွိရင္ အိပ္မက္အနက္ႀကီးေတြထဲ</span><br /><span style="font-size: small;">ငါျပဳတ္က်မွာ။ ငါ့ႏွလုံးသား ေျခေတြလက္ေတြ က်ိဳးပဲ့သြားမွာ။ ငါငိုမွာ။ မ်က္ရည္ေရွာ့ခ္နဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ဦးေႏွာက္ကို ရိုက္ပစ္မွာ။ နင္က ေနရဲ့အကၤ် ီေလး ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ့ အာကာသလက္ေခ်ာင္းငယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေလးေတြမွာ ေခါင္းစည္းႀကိဳးေလးေတြရွိတယ္ ငါ့ရင္ထဲမွာ သိမ္းထားတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;">ငါဆံပင္ေတြကို လက္နဲ႔ ထိုးဆြမိေနတယ္ နင္ကားေပၚတက္သြားၿပီ ငါ့တို႔</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္ကူးခ်င္းသေဘာတူညီစာခ်ဳပ္ဟာ သခၤ် ိဳင္းတစ္ခုျဖစ္သြားမလား အခ်စ္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အိုေအာင္မင္းေအာင္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အတူ အသက္ရွည္ေပါင္းသင္းေနႏိုင္ပါ့မလား</span><br /><span style="font-size: small;">ငါေၾကာက္တယ္ ဘာေတြကိုမွန္းလည္း ငါမသိဘူး ငါ့ကိုယ္ငါ အထင္ေသးတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">နင္ဟာ ငါ့ျမင္ကြင္းထဲက တျဖည္းျဖည္း ေဝးေဝးေသးေသးသြားတယ္ ငါ့ရင္ထဲမွာ</span><br /><span style="font-size: small;">‘ဟာ’ ခနဲ။ ေလဟာနယ္တစ္ခုထဲမွာ ဘာနဲ႔မွ ထိတိုက္ခြင့္မရလိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">အေတာ္ျပင္းျပင္းထန္ထန္ နာက်င္လာတယ္ ငါဝမ္းနည္းနည္းနဲ႔ စာရြက္ေပၚပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">စာသားေတြ အားနဲ႔ဖိေရးလိုက္တဲ့အခါ ငါ့ႏွလံုးသား အရမ္းေအာင့္လာတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">“နာတယ္၊ နာတယ္” လို႔ တအားေအာ္တယ္ ငါ့သူငယ္အိမ္မွာ ေသြးအညစ္အေၾကးေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ငါ့နားထဲမွာ မုန္တိုင္းအစိုင္အခဲလို အသံေတြေအာ္ဟစ္ေနတယ္ ငါဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲကြာ</span><br /><span style="font-size: small;">ငါ့မသိေတာ့ဘူး ငါအရမ္းဝမ္းနည္းေနတယ္။ မျဖစ္မေနမို႔ပါ နင့္လက္ကေလးေတြကို</span><br /><span style="font-size: small;">ငါ ဘဝလို႔ မွတ္လိုက္ေတာ့မယ္ နင္ငါ့ကို ေခၚတဲ့ "ေဟ့ေကာင္" ဆိုတဲ့ စကားေလးကို</span><br /><span style="font-size: small;">ဘဝလို႔ မွတ္လိုက္ေတာ့မယ္ ခုခ်ိန္ဆို ငါ့ႏူးညံ့မႈေတြမွာ နင္ မွတ္ဥာဏ္ေတြ အိပ္ေပ်ာ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေနမလား ငါ့စိတ္ေတြအိပ္မေပ်ာ္ဘူး ငါ့ကိုဂရုစိုက္ေပးပါဟာ ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ငါ့ကို ဂရုစိုက္ေပးပါ ....</span><br /><span style="font-size: small;">ေၾကကြဲေန႔ညေတြမွာ ငါရွိေနတယ္ ‘ ’ ။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">- ေမာေႏြ -</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;"><span style="color: lime;">( ကြ်န္ေတာ့ကို နွစ္၀င္သြားေစတဲ့ ကဗ်ာဆရာေမာေႏြ ရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ )</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2349645094791347585?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-80245040921812148972011-12-06T05:10:00.000-08:002011-12-06T05:10:09.867-08:00ေခြးအျဖစ္အသြင္ေျပာင္းေနခ်ိန္မွာ စက္ရပ္သတင္းကို ရပ္ထားေပးပါ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">အခုတေလာ လူအျဖစ္ကေန ေခြးတစ္ေကာင္အျဖစ္ ျမင့္တက္ေျပာင္းလဲဖို႔</span><br /><span style="font-size: small;">ဆႏၵရွိေနတဲ့ ကိစၥအရာရာကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းဖို႔ အျမီးတစ္ေခ်ာင္း</span><br /><span style="font-size: small;">ေကြးေကြးေကာက္ေကာက္ရွိေနတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခ်င္ေနတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္လိုလက္ရ ေခြးျဖစ္သြားတဲ့အခါက်ရင္ ေတးမွတ္ထားရတဲ့ ေျခ</span><br /><span style="font-size: small;">နွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ကမာၻေပၚရပ္ေနရတဲ့ မတင္မက် ပံုသ႑ာန္က လြတ္ေျမာက္</span><br /><span style="font-size: small;">သြားနိုင္တဲ့ အေၾကာင္းတရားက က်ဳပ္ကို ေခြးလံုးလံုးျဖစ္သြားေအာင္</span><br /><span style="font-size: small;">တြန္းထိုးညိႈ႕ယူ က်ဳပ္ ကမာၻၾကီးေပၚမွာ ဟန္က်ပန္က် ရပ္တည္ပါေတာ့မယ္</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္လိုလက္ရ ေခြးျဖစ္သြားတဲ့အခါ ရွာကီရာရဲ႕ ေပါင္လံုးကို ကိုက္မယ္ သူမ</span><br /><span style="font-size: small;">သိပ္လွလြန္းေနတဲ့ ေပါင္တံျဖဴျဖဴေတြက က်ဳပ္ကို ျမတ္နိုူးေစတယ္ က်ဳပ္ကိုက္မယ္</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္ရဲ႕ ခြ်န္ထက္တဲ့သြားေတြက အလွတရားဆီ ေရာက္ရွိတဲ့အခါ က်ဳပ္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">တစ္မိုးတြင္းလံုး လူအျဖစ္ လူျဖစ္ေနရတာကို စိတ္လိုက္မာန္ပါ က်ိမ္စာ</span><br /><span style="font-size: small;">တိုက္မယ္ ခိုက္တတ္တဲ့ စကားေတြနဲ႔ စိတ္ယုတ္စရာ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈေတြ</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္ကိုက္မယ္ စကားလံုးေတြနဲ႔ ကခုန္ျခင္းေတြ ကဗ်ာဆရာေတြ ကိုက္မယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ရိုက္မယ္ က်ဳပ္ကို စကားလံုးအပိုင္းအစေတြနဲ႔ သူတို႔က က်ဳပ္ကို </span><br /><span style="font-size: small;">ေခြးတစ္ေကာင္အျဖစ္ျမင္ဖို႔ေတာင္းပန္ေနတာေတာင္မရဘူး </span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္အိပ္မက္မက္ေနတာမ်ားလား လိုတရ</span><br /><span style="font-size: small;">လမ္းေဘးေရအိုးစင္ေအာက္မွာ က်ဳပ္အိပ္ေနတာပါ ဟင့္အင္း</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္အိပ္ေနတာ က်ဳပ္ရွက္ေနတာမဟုတ္ဘူး ညဘက္ဆို</span><br /><span style="font-size: small;">ၾကက္ေတြ ရႈပ္တဲ့ အိပ္တန္းဆိုေတာ့ က်ဳပ္ေကာင္းေကာင္း အိပ္လို႔</span><br /><span style="font-size: small;">မရဘူး မရေတာ့ဘူး ေမတၱာတရားကို က်ဳပ္ကိုက္ေတာ့မယ္ ေမႊးညိဳ</span><br /><span style="font-size: small;">သူ႔နာမည္သိပ္လွတယ္ က်ဳပ္လက္သည္းေတြကို လက္ေတြထဲ ျပန္ထိုးသြင္း</span><br /><span style="font-size: small;">လိုက္ျပီ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ဘယ္သူမွ မကူညီရင္ေတာင္ မိုးကုန္တဲ့အခါ</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္ေခတ္ကိုေတာ့ျဖင့္ ေရာက္ရမည္မွာ မလြဲပါ</span><br /><span style="font-size: small;">ဒါဆို က်ဳပ္က တည့္တည့္မတ္မတ္ကို ေခြးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနေရာေပါ့</span><br /><span style="font-size: small;">ဗိုက္ဆာတဲ့အခါ က်ဳပ္မွာ သိပ္အစြမ္းထက္တဲ့ အနံ႔ခံကိရိယာေတြ</span><br /><span style="font-size: small;">ရွိေနျပန္ေရာ သိပ္ေတာ့ ၾကာၾကာခံလွမယ္မထင္ဘူး မထင္မွတ္တဲ့တေန႔မွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ေခြးအျဖစ္ကေန ေလွ်ာက်ျပီး က်ဳပ္လူျပန္ျဖစ္တဲ့အခါ က်ဳပ္</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္ေၾကာက္တယ္ က်ဳပ္ကိုက်ဳပ္ စာေစာင္ေတြထဲမွာ ျပန္</span><br /><span style="font-size: small;">ေတြ႔ရေတာ့မယ္ ေၾကာက္တယ္ က်ဳပ္ အရမ္းကိုေၾကာက္လာျပီ</span><br /><span style="font-size: small;">ကဗ်ာဆရာေတြ က်ဳပ္ကို စကားလံုးေတြနဲ႔ ဖို႔သတ္ၾကေတာ့မယ္ က်ဳပ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေၾကာက္တယ္ က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္ မွန္ထဲမွာ ျပန္ျမင္ရတဲ့အခါ</span><br /><span style="font-size: small;">က်ဳပ္မွာ အျမီးေကြးေကြးေကာက္ေကာက္ကေလး မရွိေတာ့မွာ</span><br /><span style="font-size: small;">ကို သိပ္ေၾကာက္တယ္ ေမႊးညိဳ ။ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">- မင္းလုလင္ - </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8024504092181214897?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-3946430109585279972011-11-19T07:53:00.000-08:002011-11-19T07:53:47.412-08:00ကိုယ္ေရးကုိယ္တာ ဒီမိုကေရစီ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">မီးခိုးေတြ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ၀င္လာတယ္ အခန္းထဲ</span><br /><span style="font-size: small;">အေမွာင္က ထုထည္အျပည့္ ငါ့ကိုယ္ထဲ တိုး၀င္ေန အေတြးနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">မနက္ျဖန္ဆီကို အလ်ားလိုက္တြားသြားဖို႔ စိတ္ဓါတ္</span><br /><span style="font-size: small;">ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ႕က ခပ္ၾကပ္ၾကပ္မ်က္လံုးခတ္သံေတြလို အသိ</span><br /><span style="font-size: small;">အကြ်မ္းတစံုတရာမွ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ငါ ျပီးေတာ့ ငါ</span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္တစ္ေယာက္ကို မွန္ေရွ႕မွာ ျပန္မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;">" ငါမွားသြားလို႔ပါ " သိပ္မွန္တဲ့ စကားပဲ ေသြးရူးေသြးတန္း</span><br /><span style="font-size: small;">လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းမေနေတာ့ဘူး သြားရပါေတာ့မယ္</span><br /><span style="font-size: small;">အေ၀း တေနရာကေန တေနရာဆီကို ျငိတြယ္လိုစိတ္က</span><br /><span style="font-size: small;">အရွိန္အဟုန္နဲ႔ စိတ္ဆီကို ေျပး၀င္လာ ျပန္ေျပးထြက္သြား</span><br /><span style="font-size: small;">အေရးေပၚလိုအပ္ခ်က္အတြက္ ေသြးျဖဴျဖဴေတြ</span><br /><span style="font-size: small;">ရြာက်လာျပီ ရြာက်သြားျပီ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တြန္းလွန္လိုမႈ</span><br /><span style="font-size: small;">ေတြ ဆံုးစမဲ့ေန အဲ့ဒီေန႔က တိမ္ေတြ ေရေသာက္မဆင္းဘူး</span><br /><span style="font-size: small;">ေတြေ၀ေနတုန္းပဲ ေပ်ာက္ေနတဲ့အရိပ္က ဖိနပ္သံတဖက္ ျပဳ</span><br /><span style="font-size: small;">နားကို တထစ္ခ်င္းတထစ္ခ်င္း ရစ္တြယ္ေန ရစ္တြယ္ေန</span><br /><span style="font-size: small;">သိပ္ေလးလံလာတဲ့ အ၀ိဇၨာထဲမွာ ဒီေနရာကေန</span><br /><span style="font-size: small;">ငါ လႊင့္ စင္ ေပ်ာက္ ဆံုး သြား ေတာ့ မွာ ပါ</span><br /><span style="font-size: small;">စက္ခလုတ္ေတြေပၚမွာ ဘ၀ကိုခဏတျဖဳတ္ ျဖဳတ္</span><br /><span style="font-size: small;">တပ္ ျပင္ဆင္လုပ္ဖို႔ အဆက္အသြယ္တစ္ခ်ိဳ႕ ျပတ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေတာက္ေနတဲ့ ဦးေနွာက္အခြံသက္သက္ ေသဆံုး</span><br /><span style="font-size: small;">သတင္းက ငါ့ ဆီေရာက္မလာဘူး တစ္ကိုယ္ရည္</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္က်ေရာဂါနဲ႔ ကင္းလြတ္ခြင့္ရနယ္ေျမေဒသထဲ</span><br /><span style="font-size: small;">စြတ္တရြတ္ ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ အေလအလြင့္ ပစၥဳပၸန္ဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">ငါနဲ႔ ေ၀းရာကို ေ၀းသထက္ေ၀းရာကို ေ၀း ေ၀း ေျပး</span><br /><span style="font-size: small;">ေ၀းရင္းေ၀းရင္း ငါ့ဆီကို တေခါက္ျပန္ေရာက္လာ</span><br /><span style="font-size: small;">ေနျပီ ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔ ျငီးေငြ႕မႈကို မွတ္တမ္းမွတ္ရာ</span><br /><span style="font-size: small;">ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ မရွိတဲ့ သံတိုသံစေတြနဲ႔ ေရး မွတ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေနပံုက စိတၱဇဆီ စိတ္ကို စိတ္လိုက္မာန္ပါ ထိုးသြင္းေန ။ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> - မင္းလုလင္ - </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-394643010958527997?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-47487410548685792642011-11-12T08:38:00.000-08:002011-11-12T08:42:38.553-08:00ေသြးလြန္ဗိုင္းရပ္စ္ေတြခင္ဗ်ားဦးေနွာက္ထဲ၀င္ေနျပီ ဂြ်န္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;">စိတ္ပ်က္စရာပါလား ဂြ်န္</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားဟာ ပ်င္းစရာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းတစ္ခုပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">မက္ေဆ့ေတြ မၾကာခင္အဆံုးသတ္သြားေတာ့မွာပါ *</span><br /><span style="font-size: small;">သိမႈက ခင္ဗ်ားဦးေနွာက္ထဲမွာ ေတာခိုေနတယ္ ရွာရေဖြရ ဖမ္းရဆုပ္ရ</span><br /><span style="font-size: small;">ခက္ခဲေန ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ား အမွန္တရားအေၾကာင္း သံလြန္စတစ္စံုတရာ</span><br /><span style="font-size: small;">ခ်ျပထားလိုက္ ေ၀းလိုက္တာ ဂြ်န္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ က်ိဳးေၾကာင္းဆက္စပ္မႈက</span><br /><span style="font-size: small;">ေနရာလြတ္အျပည့္ အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">အပ္ေပါက္ရာေတြအတိုင္း ေသြးေၾကာထဲ Art ေတြ အျပည့္ထိုးသြင္းထားလုိက္</span><br /><span style="font-size: small;">ကဗ်ာဆိုတာ က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ ေရွ႔မွီေနာက္မွီ ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခု</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားလက္ဖ်ားမွာ စကားလံုးေခါင္းပါးမႈကအပ်ိဳရည္ပ်က္ေနတဲ့ ေခတ္လို</span><br /><span style="font-size: small;">သိပ္သနားစရာေကာင္းပါလား ဂြ်န္</span><br /><span style="font-size: small;">ကဗ်ာဆရာဆိုတာ ဘုရားသခင္မဟုတ္ေၾကာင္း လူယဥ္ေက်းတို႔ရဲ႕</span><br /><span style="font-size: small;">အဘိဓါန္ကို ဖြင့္ၾကည့္ ဖြင့္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြကေနၾကည့္</span><br /><span style="font-size: small;">ကမာၻဦးလူရိုင္းေတြထဲ ကဗ်ာဆရာ မရွိဘူး ဆိုတာ ခင္ဗ်ား</span><br /><span style="font-size: small;">သတိထားမိရဲ႕လား မန္မိုရီအျပည့္ ဗိုင္းရပ္ေတြ ကပ္ညွိေန</span><br /><span style="font-size: small;">တုန္းပဲ ငတံုးပဲ က်ဳပ္ကလဲ ခင္ဗ်ားကို အေရာ၀င္ေနမိတယ္</span><br /><span style="font-size: small;">ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကို နွစ္ဆယ့္သံုးၾကိမ္တိတိရႈိက္သြင္း</span><br /><span style="font-size: small;">လိုက္ရံုနဲ႔ ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့အမႈျပီးေျမာက္နိုင္ မနိုင္</span><br /><span style="font-size: small;">ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ရဲ႕ ခံနိုင္ရည္က နွစ္ဆယ့္သံုးခါ ရႈိက္ဖြာမႈျဖစ္ေၾကာင္း</span><br /><span style="font-size: small;">ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြက မႈိတက္ခ်စား ေရေပၚတက္ေနတဲ့</span><br /><span style="font-size: small;">ဆီက်န္ေရက်န္ ဟင္းတခြက္ရဲ႕ဘ၀ကို ခင္ဗ်ားနားလည္ဖို႔ ( သိပ္ )</span><br /><span style="font-size: small;">လြယ္ကူဖို႔ ခက္ခဲတယ္ မဆိုသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္တတ္ရံုအျပင္</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ား လုပ္နိုင္တာက ေသြးတိုးစမ္းတဲ့ နားၾကပ္ေတြလို ဒိန္း တပ္ တပ္</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္ပ်က္စရာ လူေနမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကို ခင္ဗ်ား ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး</span><br /><span style="font-size: small;">တိုး၀င္ေန ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြၾကားထဲ ယုန္ျဖဴတစ္ေကာင္အေယာင္</span><br /><span style="font-size: small;">ေဆာင္ဖို႔ ေစာက္မွတ္မရွိတဲ့ အသိဥာဏ္အက်ိဳးအပဲ့ေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ား ေခ်ာက္ထဲ တြန္းခ်ေနတာ ေပ်ာ္စရာပဲ</span><br /><span style="font-size: small;">ျဖတ္ေျပာစရာတစ္ခုတေလေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ား</span><br /><span style="font-size: small;">မ်က္စိေတြထဲက ျပဳတ္က်လာေလမလားရယ္လို႔ ေမွ်ာ္ေနရတာ</span><br /><span style="font-size: small;">ေမာ ပ်င္းေနျပီလား ဂြ်န္</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားနားမလည္တဲ့ နွလံုးခုန္သံေတြက ခင္ဗ်ားလက္ထဲက ခင္ဗ်ား</span><br /><span style="font-size: small;">တီးေနတဲ့ ဂစ္တာသံေတြ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ ၀န္ခံျခင္း ဘာညာ</span><br /><span style="font-size: small;">ဂစ္တာၾကိဳးေတြကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသဖို႔ အေကာင္းဆံုး</span><br /><span style="font-size: small;">အနုပညာ ကမာၻဟာ အေရွ႕ကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္တယ္ အေနာက္ကို</span><br /><span style="font-size: small;">ျပန္ေမွ်ာ္ မေမွ်ာ္ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ ျပန္လည္တည့္မတ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားမႈဟာ</span><br /><span style="font-size: small;">စိတ္ကို တည့္တည့္ျပန္ျမင္ရေစဖို႔ ယၾတာေကာင္းတစ္ခုလို</span><br /><span style="font-size: small;">ခင္ဗ်ားထိုင္ေနတဲ့ အလင္းထဲ မီးခိုးေငြ႕ေတြ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္</span><br /><span style="font-size: small;">ရူးတာပဲ ဂြ်န္ ခင္ဗ်ား ေစာက္ရမ္းရူးတာပဲ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> - မင္းလုလင္ -</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">* ေအးခ်မ္း၏ စာသားအား ျမန္မာမႈျပဳသည္ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4748741054868579264?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-2660755752950508332011-10-22T11:06:00.000-07:002011-10-22T11:06:22.931-07:00ကြ်န္ေတာ္ သီခ်င္းဆိုေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အေရွ႕ဆီမွာ ေရာင္နီလဲ လင္းလုေနျပီ ။ မိုးလင္းေတာ့မယ္ ထေတာ့ညီမေလးရယ္ ။ ေတြးေနဆဲ<br /><br />ေငးေနဆဲ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းမွာ ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ဒီအတိတ္ကို ခဏေလာက္ေဖ်ာက္<br /><br />ေပးပါ ။ ေမွာင္ေနရင္ကြယ္ မီးထြန္းလိုက္ ။ နာက်င္သူကို ျပဳစုလိုက္ ။ ဆာေလာင္သူကို<br /><br />ကိုယ့္အထဲက တ၀က္ေ၀မွ်လိုက္ ။ ရွိတဲ့ပိုက္ဆံ အိတ္ထဲထည့္ ။ အိမ္မွာေနရင္ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းလို႔<br /><br />အျပင္ဘက္ထြက္ ။ လူေတြစံုတဲ့ တီးေဟာက္စ္တစ္ခုဘက္ ေျခဦးလွည့္ ။ ဒီဘ၀ဆိုတဲ့ ဖိနပ္ၾကီးကို<br /><br />ငါတို႔ေတြစီးသြားရမွာပါပဲ ။ ကဲ ဒါေတြ ထားပါကြာ ။ တေန႔ေန႔ ေရာက္ရင္ တို႔အေ၀းဆံုးေ၀းမယ္ ။ ရပ္<br /><br />ရန္ပြဲေတြရပ္ ။ အမုုန္းေတြရပ္ ။ ရန္ပြဲေတြရပ္ ။ အျပာေရာင္ေတြနဲ႔ မႊန္းျခယ္မလား လူ႔ဘ၀မကုန္ခင္<br /><br />ေန႔ရက္မ်ား ။ ကမာၻေျမျပင္ေပၚက်ေနတဲ့ ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေရေတြ ။ ယူပါကယ္ပါဦး မေျပာခ်င္ဘူး ။ ကိုယ့္ရဲ႕<br /><br />အိမ္တြင္းေရးကိုကြယ္ ။ ယူပါကယ္ပါဦး မေျပာခ်င္ဘူး ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားမယ္ေလ ။ ဆံုးရႈံးခဲ့ျပီ<br /><br />လူ႔အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ။ မိသားစုဘ၀ေတြအဆံုးတိုင္ျပိဳလဲသြား ။ နံပါတ္တစ္ မင္းရင္ထဲ အေရးၾကီးတဲ့<br /><br />အရာ ။ ျဖဴစင္က်ယ္တဲ့တရားဆိုတာ ။ ေနတတ္သလိုေနပါေတာ့ ... ေနတတ္သလိုေနပါေတာ့ ။ လာမငိုနဲ႔<br /><br />ရင္ဘတ္မအားဘူး ။ လူရယ္ေခၚနိုင္တဲ့အခါ ။ နာက်င္တတ္ျပီစိတ္မွာ ။ ျပန္လည္ေလွ်ာ္ဖြတ္မရေတာ့ဘူး ။ ဘ၀က<br /><br />သိပ္ခက္ခဲလြန္းလား ။တို႔နွစ္ေယာက္ကံညံလို႔လား ။ လက္ခုပ္သံက်ယ္ကာမွ ငါ့အျပစ္ျဖစ္ရတယ္ ။ နင္ဥာဏ္ေကာင္း<br /><br />လြန္းခဲ့တယ္ ။ လြန္ခဲ့ပါျပီကြယ္ ။ ဒါေတြမေျပာေတာ့ပါဘူး ။ ခုပဲၾကည့္ေလ ။ သားေတြသမီးေတြနဲ႔ ။ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ<br /><br />တို႔ဘ၀အေျခ ။ အေျခအေနဟာကိုယ့္ရဲ႕ဘက္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕အလွည့္ပါ ။ ဧရာ၀တီေရ<br /><br />စီးဆင္းပါ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔ ေပါင္းစပ္လို႔ေပးပါ ။ သူဟာ ငါတို႔သမိုင္းရဲ႕ အခမ္းနားဆံုးေသာ<br /><br />သက္ရွိကဗ်ာ ။ ဧရာ၀တီ ။ ေရျပင္ၾကီးရဲ႕နွိပ္စက္မႈမွာ အရာရာ အသစ္က<br /><br />စရမလား ။ ကယ္တင္ပါဦး ... က်ဆံုးေနရျပီ အခ်စ္ေရ ။ က်ဳပ္တို႔က<br /><br />မထက္ပါဘူး ။ ခင္ဗ်ားတို႔ေလာက္ မသြက္ပါဘူး ။ စိတ္ဓါတ္ေတာ့မပ်က္ပါဘူး ။ လိပ္ျပာလံုလို႔<br /><br />မရွက္ပါဘူး ။ ေတာ္ျပီကြာ စိတ္ကုန္တယ္ ။ ေတာထဲက သစ္ပင္ေပၚမွာ သြားေနမယ္ ။ က်ားၾကီးပဲ<br /><br />ကိုက္ေသေသ ငါေက်နပ္တယ္ ။ ေဟး ... မင္းစိတ္မင္းရုပ္မင္းခႏၶာက အေခါင္းတစ္ခုစာ ။ မင္းအတၱနဲ႔<br /><br />မင္းပိုင္တာက အခိုးအေငြ႕သာ ။ ဟာ .. ၾကည့္လုိ႔ေကာင္းမွ မီးပ်က္သြားတာ စိတ္ဆင္းရဲလိုက္တာ ။ မီးစက္<br /><br />ၾကီးကို သြားတင္ရ ေကာင္းခန္းေရာက္ေတာ့မွ ။ ေလာကၾကီးဟာ မဲေမွာင္သြားကာ တစ္ေယာက္ထဲ<br /><br />ေၾကာက္ေၾကာက္လာ တစ္ေယာက္ေယာက္နားမွာ ကပ္ေနရ ။ သရဲကားၾကည့္တဲ့ ည ။</span><br /><br /><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">** သီခ်င္းမ်ားအား Collect လုပ္ထားျခင္းျဖစ္၍ သီခ်င္းမ်ား၏ မူပိုင္ေတးေရးဆရာမ်ားအား ခရက္ဒစ္ေပးပါသည္ ** </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-266075575295050833?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-85022742762705439822011-10-18T11:22:00.000-07:002011-10-18T11:23:20.775-07:00HOE online magazine<span style="font-size: small;">လင္းပြင့္လက္မ်ား လူငယ္စာခ်စ္သူမ်ားအဖြဲ႔မွ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္းတစ္ခုကို</span><br /><span style="font-size: small;">၂၀၁၁ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလမွစတင္ ျဖန္႔ေ၀လိုက္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ကဗ်ာ ၊ အက္ေဆး ၊ ေဆာင္းပါး ၊ ၀တၱဳတို ၊ အင္တာဗ်ဴး ၊ အနုပညာသတင္း စသည္စသည္ျဖင့္</span><br /><span style="font-size: small;">က႑စံု ရသစံု ျဖစ္ေအာင္ တင္ဆက္ေပးထားပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">လင္းပြင့္လက္မ်ား စီစဥ္ထုတ္ေ၀သည့္ </span><span style="color: magenta; font-size: small;">HOE Online Magazine</span><span style="font-size: small;"> အား စာမူမ်ားေပးပို႔လိုပါလွ်င္</span><br /><span style="color: #cc0000; font-size: small;">hoe.mgz@gmail.com</span><span style="font-size: small;"> သို႔ ဆက္သြယ္ေပးပို႔နိုင္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">နိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ဆက္ႏြယ္ေသာ စာမူမ်ားကိုေတာ့ ထည့္သြင္းစဥ္းစားမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">လူငယ္စိတ္ လူငယ့္အျမင္နဲ႔ ဖန္တီးထားတဲ့ ဒီ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္းေလးကို ဖတ္ရႈခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့</span><br /><span style="font-size: small;"><a href="http://www.hoeonlinemagazine.blogspot.com/">HOE Online Magazine</a> မွာ သြားေရာက္ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">PDF ဖိုင္အေနနဲ႔ သိမ္းသြားခ်င္သူေတြအတြက္လဲ Download လင့္ခ္ မ်ား ထားရွိေပးထားပါတယ္ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8502274276270543982?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-24430546135568843542011-09-09T09:35:00.000-07:002011-09-09T09:35:24.917-07:00ခင္ဗ်ား မ်က္လံုးေထာင့္က မ်က္ေခ်းေတြကို Recycle လုပ္ပစ္လိုက္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ကမာၻၾကီးကသူ႕အလိုလိုလည္ပတ္ေနတယ္၊ကၽြန္ေတာ္တို႔ကခ်စ္ျခင္းေမတၱာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဘာေၾကာင့္ လိုက္ေနၾကတာလဲ ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ ဘာလဲသိတဲ့တေန႔ အဲဒီေမးခြန္းကို ေျဖပါ့မယ္ ..။ ေျဖျခင္း <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">မေျဖျခင္း အေျဖရွိျခင္း မရွိျခင္း အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားစြာထဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိတ္မိေနၾကတယ္ ။ ထြက္ေပါက္ေတြကို <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ရွာေဖြဖို႔ မ်က္လံုးပါမလာဘူး ။ ပိတ္မိျခင္းထဲ ပိတ္မိေနတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ပိတ္ထားလိုက္တယ္ ။ အလံုပိတ္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အခန္းထဲမွာ ၊ အလံုပိတ္ အေတြးေတြနဲ႔ ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလံုပိတ္ထားၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">လြတ္ေျမာက္ျခင္းေလသန္႔ကို ရွဴရိႈက္ႏိုင္မယ္ ။ ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈဟာ အေနာက္ဖက္ဧရိယာတ၀ိုက္မွာ ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;"> ပ်ံနွံေနတုန္းပဲ ။ ရွင္သန္ျခင္း ၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ၊ ရွဴရိႈက္ျခင္း ၊ ၾကိယာပုဒ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲက အေနွးရုပ္ရွင္ျပကြက္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">တစ္ခုဟာ ။ ေလထုထဲ ။ ပ်ံနွံ႔ေနတုန္းပဲ ။ လို႔ ယူဆထားလိုက္ရံုပါ ။ ခင္ဗ်ား ဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာလဲ ၊ ခင္ဗ်ား <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဆိုလိုတစ္အုပ္ေလာက္ ထုတ္ခ်င္ေနတာလား ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆိုလိုခ်က္ေတြကို ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဆိုလိုစာအုပ္ထဲ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ထည့္ေရးမွာလား ။ ရယ္ရပါတယ္ ၊ သိပ္ကိုရယ္ရပါတယ္ ။ ေလာကၾကီးက ကိုယ္ေတြနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး ။ သိပ္ကို <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ရယ္ရလြန္းပါတယ္ ။ တျဖည္းျဖည္းေနွးေကြးလာတဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္ကမာၻထဲ ။ ခင္ဗ်ားမွာ က်ည္ဆံေတြရွိတယ္ ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရယ္သံေတြရွိတယ္ ။ ဘယ္သူျပိဳင္လို႔ လွနိုင္မလဲ ။ ဆိုတာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေရႊ႕ကြက္ေတြထဲ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အသံထြက္မွားေကာင္း ။ မွားေနနိုင္တယ္ ။ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ၾကမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">သတ္ပံုေတြ မွားယြင္းေကာင္း မွားယြင္းေနၾကလိမ့္မယ္ ။ ျဖည္းညင္းစြာ သတ္ပါ ။ တစ္ခါတည္း အေသသတ္ပါ ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဘယ္အရာကို ခင္ဗ်ား လိုအပ္ပါသလဲ ။ ျဖည္းညင္းစြာ တစ္ခါတည္း ေရြးခ်ယ္ပါ ။ စြန္႔ပစ္မႈေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ရင္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အသစ္ေတြကိုသတ္သလိုျဖစ္သြားမယ္ ။ ထင္တယ္ ။ ျဖည္းျဖည္းသတ္ပါ ။ သီခ်င္းသံက နားထဲ ။ Solo ေတြ ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">စလိုးမိုးရွင္း နဲ႔ ေသသြားပံုက ။ ဆန္းတယ္ ။ စြန္လႊတ္တာ ဆန္းလား ၊ စြန္႔လႊြတ္တာ ဆန္းလား ။ ဆန္းျပားျခင္း <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဆန္ျပာျခင္း ကိစၥေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္လဲ ။ ပတ္ပတ္သက္သက္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ပက္ပက္စက္စက္ ေျပာရရင္ ၊ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ေနတယ္ ၊ ဆိုတာပါပဲ ။ ကမာၻဟာ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အလံုးသ႑ာန္သို႔ ျပန္လည္ကူးေျပာင္းျခင္း ။ လွည့္ေနသလို ။ လိမ့္ေနသလို ။ တစံုတေယာက္က လိွမ့္ေနသလို ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ကြ်န္ေတာ္စြန္လႊတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ ၾကိဳးထဲ ။ စြန္ဟာ မလြတ္ေျမာက္နိုင္ေတာ့ဘူး ။ စြန္ဟာ စြန္ပဲ ၊ ၾကိဳးဟာ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ၾကိဳးပဲ ။ ဆိုင္းၾကိဳးတပ္ဖို႔ ဆိုင္းခဲ့ရတဲ့ ကာလေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့သလဲ ၊ ဆိုတာ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့ ၊ မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့ ။ လိမ္လိုက္မိသလား ။ ခင္ဗ်ား အလိမ္ခံလိုက္ရသလား ။ ေမးခြန္းဟာ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ခင္ဗ်ားကို မ်ိဳသြားတာ ။ ခင္ဗ်ားသိလိုက္သလား ။ ေဟာ ။ စြန္ေလး လႊတ္ေနရင္း လြတ္သြားတယ္ ။ ၾကိဳးထဲ ။ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အခ်ိန္ဟာ ဆိုင္းၾကိဳးကို တုန္႔ဆိုင္းသြားေစတယ္ ။ ေလထဲ လႊင့္ခ်င္ရံုေလာက္ပါ ၊ လူးလြန္႔ေနေစရံုေလာက္ပါ ၊ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">စကၠဴစြန္ေလးတစ္ေကာင္အတြက္ သရဏဂံုတင္ေပးစရာ ဘာအေၾကာင္းရွိမလဲ ။ စ်ာပန ဆိုတာ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဟာသဇာတ္ကြက္တစ္ပုဒ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာထားတယ္ ။ သိပ္ကို ရယ္ရလြန္းပါတယ္ ။ ရယ္သံေတြက <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အနိုင္ရသြားတဲ့အခါ ။ ဟာသက Solo ျဖစ္လာတယ္ ။ စြန္သတ္လို႔ေသတဲ့ၾကိဳး ။ ရွာေဖြျခင္းထဲ ။ ဒိထက္လွတဲ့ <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">စ်ာပနကို လက္ေဆာင္ထည့္ေပးလိုက္မယ္ ။ သိပ္ကိုရယ္ရလြန္းပါတယ္။ သိပ္ကို ရယ္ရလြန္းတဲ့ လူမႈစနစ္ၾကီးကို <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">အားပါးတရ ရယ္ပါမယ္ ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား ၊ ဒီ့ထက္ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ပိုရယ္ရဦးမလဲ ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဟား ဟား ၊ ဒီေလာက္ဆို ေတာ္သင့္ျပီ ထင္ပါတယ္ ။ ခင္ဗ်ား မ်က္လံုးေထာင့္က မ်က္ေခ်းေတြကို Recycle <br /> </span><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">လုပ္ပစ္လိုက္ ။</span><br /><br /><br /><span class="bbc_size" style="font-size: 10pt;">ဆူး ခက္ မင္း ။ မင္း လု လင္ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2443054613556884354?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-45876447744354674902011-08-27T09:38:00.000-07:002011-08-27T09:38:38.977-07:00ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ အမွန္တရားေတြ တေန႔ေတြ႔လိမ့္နိုးနိုး<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div>အလင္းေရာင္ေတြက ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ ထုိးက် ။ ေနတာကို ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက သေဘာက်ေနေလရဲ႕ ။<br /><br />ေရခ်ိဳးသန္႔စင္ပစ္လိုက္ဖို႔ ဆံပင္ေတြထဲ သံသယေတြက တနိုင္တပိုင္ထက္ပိုလြန္းေနတယ္ လို႔<br /><br />ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူ မၾကာခဏ ေျပာတယ္ ။<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္ထဲ လူသြားလူလာမျပတ္ေစဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္တံဆိပ္ျပန္တပ္ထားပါတယ္ တဲ့<br /><br />ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက ကဗ်ာဆရာအေယာင္ေဆာင္မႈကို ထဲထဲ၀င္၀င္နွစ္သက္တယ္ ။<br /><br />မၾကာမၾကာဆိုသလို စကားလံုးအစုအဖြဲ႔ေတြကို ကဗ်ာေတြပါလို႔ လူေတြကို လိမ္တယ္ ။ လူသြားလူလာမျပတ္ေစဖို႔ ။<br /><br />ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြထဲ စိတ္ကိုတတ္နိုင္သေလာက္တိုေအာင္ ဖြက္ထားတတ္တ့ဲ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူက<br /><br />အလင္းဆိုင္ရဲ႕ ညေတြထဲ တနံတလ်ားက်ယ္တဲ့ စကားေတြကို အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ရွာေနတတ္သတဲ့ ။<br /><br />သူက လူလိမ္ ။ ကဗ်ာဆရာအေယာင္ေဆာင္မႈကို လြယ္လင့္တကူက်ဴးလြန္တတ္သူ ။ ျပီးေတာ့လဲ ဘာမွမဟုတ္ျပန္ဘူး ။<br /><br />စိတ္လိုလက္ရ အလင္းရတဲ့ေန႔မ်ိဳးဆိုရင္ ဆံပင္ေတြထဲ မုသားေတြခိုကပ္ေနမလားလို႔ ေမႊေနွာက္ရွာေဖြ<br /><br />တစ္ေယာက္ထဲ တိတ္တိတ္ေလး ရယ္ေနတတ္တယ္ ။<br /><br />ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူလိမ္ ။ သူျပံဳးတယ္ ။ သူရယ္တယ္ ။<br /><br />တခါတခါက် ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလွတဲ့ ျပက္လံုးတစ္ခုကို ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ငိုေၾကြးေနတတ္တယ္ ။<br /><br />တေလာက သဲကႏၱာရ တစ္ခုဆီ အလည္သြားရင္း အိုေအစစ္ေတြခ်ည္းေတြ႔ခဲ့ရတာကို ေဒါသျဖစ္ေနေလရဲ႕<br /><br />ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူေပါ့ ..။ <br /><br />မနက္ခင္းဆိုတာ သူဖြင့္မၾကည့္ဘူးတဲ့ အျပာေရာင္ဇာတ္ကားတစ္ခုသာျဖစ္ေၾကာင္း ။<br /><br />အဲဒီ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ လူေပါ့ ။ လိင္မႈကိစၥ အ၀၀ကို ၀ဖီးဖီးမိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္စံုစမ္းေနလိုက္ေသးတယ္။<br /><br />သူကိုယ္တိုင္ ျပန္ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ခ်ဳပ္ရိုးေတြကို ျငီးေငြ႔ေနျပီ တဲ့ ။<br /><br />သူဟာ တတိယလူျဖစ္ေၾကာင္း ၊ လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ လူလိမ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ။<br /><br />အာေလးလွ်ာေလး နဲ႔ အသံက ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူဆီမွာေန႔ေရာညပါ ခိုလံႈေန ။<br /><br />သူ႔ဆံပင္စုတ္ဖြားေတြထဲ အသံေတြ၀င္သြားမွာကို ေသြးရူးေသြးတန္းေၾကာက္လန္႔ေနတတ္ေသးတယ္ ။<br /><br />အညီွအေဟာက္ေတြလား ။ အေဟာင္းအေျမ့ေတြလား ။ ေဘာင္ေတြထဲ ။ အသစ္ေတြထဲ ။<br /><br />သူဟာ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ ။ နားရည္၀ေနက်စကားလံုးေတြနဲ႔ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းေနတဲ့ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔လူ<br /><br />အလင္းေရာင္ေတြက ဆံပင္စုတ္ဖြားထဲ ထိုးက်ေနတာကို သေဘာက်ေနေလရဲ႕ ။</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4587644774435467490?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-6187781291317680832011-08-19T08:57:00.000-07:002012-01-24T04:31:22.210-08:00ရာစုနွစ္ထဲ ။ ၀မ္းနည္းစရာျပက္လံုး ။ နဲ႔ လူရႊင္ေတာ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ရူးေနတယ္ ။ မနွင္းေ၀<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />ေန႔ေရာညပါလြမ္းေနေၾကာင္း တံခါးေတြက ေျပာေနတယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။<br />က်န္းခန္႔သာလို႔ မာပါစ ။ လို႔ နႈတ္ဆက္လိုက္ဖို႔ ။ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ဆံုေတြခ်ိန္မရွိ ။<br />ေတာ့ဘူးဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ ။ တကယ္ေ၀းသြားၾကျပီဆိုတာ ။<br />အိပ္မက္မက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ။ မနွင္းေ၀ ။ တနဂၤေႏြေန႔မ်ား ။<br />အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္ဖို႔ ဘယ္သူကူညီနိင္မလဲ ။ဆိုတာ ဘယ္သူ သိနိုင္မလဲ ။ လို႔ ရင္ဘတ္ဖြင့္ျပီး ။<br />ထက္ျခမ္းျပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေန႔စြဲ ။ တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခု ။ နွင့္ အတူ အျပာေရာင္မိန္းမပတ္နာရီတစ္လံုး ။ အိပ္မက္မဟုတ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသည္ထက္<br />ပိုေသခ်ာေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။<br />က အိပ္မက္ထဲ သိပ္လွလြန္းေနရဲ႕ ။ အရမ္း၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျပက္လံုး ။<br />စကားလံုး မိုင္းဗံုး ။ ဒီနူးညံ့မႈက ခရစ္နွစ္ တျခမ္းသာသာပဲ ခမ္းနားခဲ့တယ္ ။ ဆိုတာ ။<br />အသည္းကြဲရာသီ အခင္းအက်င္းထဲ လက္လြတ္စပယ္ ျပဳတ္က်သြားတယ္ ။<br />မနက္တိုင္း နင္နွိဳးမဲ့ ဖုန္းသံေလးကို လြမ္းေနမယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ရဲ႕ က်ိန္စာ ။<br />ေတြ ကြ်န္ေတာ့မွာ တယုတယေပြ႔ပိုက္လို႕ ။ နင္ျပန္လာမဲ့ တေန႔က်ရင္ ။ ထက္ျခမ္းျပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေန႔စြဲထဲမွာ အရိပ္ေတြရွိေလလိမ့္မလား ။<br />လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေသြးရူးေသြးတန္း လိုက္ရွာမိတယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။<br />အိပ္ယာ၀င္ တယ္လီဖုန္းသံမ်ား ။ ျပကၡဒိန္ေပၚက မင္နီၾကက္ေျခခတ္မ်ား ။<br />အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္လိုက္ဖို႔ ။ ဘယ္သူကူညီနိုင္မလဲ ။<br />ကြ်န္ေတာ္က ေမးခြန္းေတြထဲ ထဲထဲ၀င္၀င္ေနထိုင္ရတာ ေပ်ာ္တယ္ ။ ဆိုတာ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။<br />လို႔ ကြ်န္ေတာ့ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေမးမိတယ္ ။မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။<br />တနဂၤေႏြ မပါတဲ့ ျပကၡဒိန္ကို ခုထိ ရွာမေတြ႔ေသးတာ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ညံ့ေနပံုပဲ ။ လို႔ ညနက္နက္ေတြထဲ ေတြးမိတယ္ ။ မနက္ျဖန္ေတြတိုင္းဟာ<br />ေရာက္မလာခင္ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ ။ ေနျပီဆိုတာကို<br />ကြ်န္ေတာ္တိုးတိုးေလးေျပာၾကည့္မယ္ ။ မနွင္းေ၀ ။ အရင္လို<br />ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ပါ ။ ဒါ ၀မ္းနည္းစရာ ျပက္လံုးတစ္ခု ။ ဆိုတာ<br />ကြ်န္ေတာ္ ၀န္ခံပါတယ္ ။ တနဂၤေႏြေန႔မ်ား ။ အားလံုးကို ေျမျမဳပ္ပစ္ဖို႔<br />ဘယ္သူကူညီနိင္မလဲ ။ဆိုတာ ဘယ္သူ သိနိုင္မလဲ ။ လို႔ ရင္ဘတ္ဖြင့္ျပီး ။<br />ကြ်န္ေတာ္ တိတ္တိတ္ကေလး ငိုေနတာကို ။ မနွင္းေ၀ သိမွသိပါေလစ ။<br /><br />- မင္းလုလင္ - </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-618778129131768083?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-41186149106955776222011-08-13T08:36:00.001-07:002012-01-24T04:20:51.600-08:00ဒီကဗ်ာေရးျပီးတဲ့အခါ မႏွင္းေ၀နဲ႔ကြ်န္ေတာ္ သံသရာအဆက္ဆက္ ေ၀းျမဲေ၀းေနၾကပါေစ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ရိုးရိုးသားသား ေဖာက္ျပန္မႈေလးတစ္ခုပါ<br /><br />နႈတ္ခမ္းေထာင့္ခ်ိဳးေလး မဲ႔ေကြးအသြားမွာ<br /><br />ေသြးရူးေသြးတန္း ခ်စ္မိသြားတယ္ဆိုတာကလဲ<br /><br />ရိုးေျမက် လြမ္းဖို႔သက္သက္ .....။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4118614910695577622?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-30195176578550560182011-08-11T10:01:00.000-07:002011-08-11T10:01:27.656-07:00စက္တင္ဘာဆီမွာ ျပန္မလာနိုင္သူေလး ေပ်ာ္ေနပါေစ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ျပိဳက်ေနပံု ....။ စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနပံု ...။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့အေပၚကို စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနပံုက ေစာလြန္းေနသလိုလို ....။<br /><br /><br />ေမတၱာတရားဟာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ စက္တင္ဘာၾကား<br /><br />ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ေ၀းကြာသြားေအာင္ နႈတ္ဆက္လိုက္တယ္<br /><br />ဒါက်ိမ္စာတစ္ခုပဲလား ...။ ေမးခြန္းေတြ က်ိန္စာ ထပ္သင့္ကုန္တယ္ ..။<br /><br />တစ္စံုတစ္ေယာက္က တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ တံခါးေတြ ဖြင့္ထားသလား ...<br /><br />တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဖြင့္ထားတဲ့တံခါးေပါက္ဆီကို ျပန္လာနိုင္မလား ....။<br /><br />စက္တင္ဘာေတြ ျပိဳက်ေနတဲ့ ရာသီခြင္ထဲ<br /><br />ကံဆိုးမႈေတြ နဲ႔ ကိုယ္ .... နာက်င္ရပါတယ္ ေၾကကြဲရပါတယ္<br /><br />စက္တင္ဘာဆီမွာ ျပန္မလာသူေလး တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ေနဖို႔ပါပဲ......။<br /><br /><br />အိပ္မက္ထဲ ... အိပ္မက္ေတြထဲ ... အိပ္မက္မမက္ေတာ့တဲ ့အိပ္မက္ေတြထဲ<br /><br />အသစ္တဖန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႔ ဆိုတာ<br /><br />(ထားခဲ့လိုက္စမ္းပါ စက္တင္ဘာ)<br /><br />ဒါအိပ္မက္ မက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ..။<br /><br />တံခါးေပါက္ေတြကို ဖြင့္ထားတုန္းပဲ ...။<br /><br />ျပန္မလာသူေလးလဲ ခုထိေရာက္မလာေသးဘူး ....။<br /><br />အိပ္မက္ေတြ ဆက္ရွိေနဦးမလားပဲ ...။ မေသခ်ာဘူး .....။<br /><br /><br />တစ တစ ထက္ပိုျပီးေတာ့ တစ ထက္ တစ ေ၀းကြာသြားရံုပါ<br /><br />(ကြ်န္ေတာ့အေပၚကို)<br /><br />စက္တင္ဘာျပိဳက်လာပံုက ဖရိုဖရဲ နဲ႔<br /><br />(တဆိတ္)<br /><br />ေစာလြန္းတယ္ ....။<br /><br /><br /><br />စက္တင္ဘာေတြဆီမွာေတာ့ ျပန္မလာသူေလး ေပ်ာ္ေနဖို႔ပါပဲ ....။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3019517657855056018?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-26954740891243142282011-08-09T08:00:00.000-07:002012-01-24T04:20:34.738-08:00အညတရ ရာဇ၀င္ထဲက ပန္းပ်ိဳးအလကၤာ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္ေတြထဲ<br /><br />အၾကည့္ရဲရဲေတြကို တြန္းလွန္ဖို႔<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ ရာဇ၀င္က အားမေကာင္းေသးဘူး မနွင္းေ၀...။<br /><br /><br />ကဗ်ာေရးတယ္ဆိုတာ<br /><br />ရာဇ၀တ္မႈအၾကီးၾကီး က်ဴးလြန္တာမဟုတ္သလို<br /><br />ေကာင္းမႈအၾကီးၾကီး ျပဳတာလဲမဟုတ္ဘူး<br /><br />စိတ္ရဲ႕ အဖံုးကို ခဏေလး လွပ္ၾကည့္ရံုသာျဖစ္ေၾကာင္း<br /><br />မနွင္းေ၀သိေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ဘာသာျပန္ျပပါဦးမယ္ေလ....။<br /><br />မနွင္းေ၀ကေတာ့ (အရင္တုန္းကလိုပဲ)<br /><br />ကဗ်ာဆရာဆိုတာ လူ႔က်င့္၀တ္ေတြကို မၾကာခဏခ်ိဳးေဖာက္တတ္တဲ့<br /><br />ခပ္ညစ္ညစ္ လူေပလူလြင့္တေယာက္လို႔ သတ္မွတ္ေနေပးပါ...။<br /><br /><br />ရာစုသစ္ရဲ႕ေလာကဓံတရားေတြထဲ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မနွင္းေ၀<br /><br />ကမာၻတျခမ္းစီျခားလို႔....။<br /><br />မငိုပါနဲ႔ မနွင္းေ၀<br /><br />ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီး စြန္႔ခြာထားခဲ့မဲ့<br /><br />ေလာကရဲ႔ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားေတြထဲ<br /><br />ေပ်ာ္သလိုသာေနခဲ့ပါ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့<br /><br />မိုးရာသီမရွိတဲ့ ကမာၻတျခမ္းမွာေနရင္း<br /><br />တနဂၤေႏြေန႔ရဲ႕ မိုးေရစက္ေတြအေၾကာင္း<br /><br />ထစ္ထစ္ခ်ဳန္းခ်ဳန္း စာလံုးေပါင္းေနပါဦးမယ္...။<br /><br /><br />ဇာတ္သိမ္းခန္း ၾကိဳသိေနတဲ့ ျပဇာတ္တပုဒ္ပါ မနွင္းေ၀<br /><br />အရိပ္က အရိပ္လိုေနတတ္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ .. မီးနီမွ လမ္းျဖတ္ကူးပါေတာ့မယ္ေလ...။<br /><br /><br />ေမ့ပစ္လိုက္ပါ မႏွင္းေ၀<br /><br />အလင္းတို႔ရဲ႕အလ်င္နႈန္းနဲ႔<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ကို ေမ့ပစ္လိုက္ပါ<br /><br />ထားခဲ့မဲ့သူအျဖစ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါမယ္...။<br /><br />ျဖစ္နိုင္ရင္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့အတြက္ မ်က္ရည္မက်ပါနဲ႔ မနွင္းေ၀<br /><br />ကြ်န္ေတာ္အဆံုးမသတ္မဲ့ အိပ္မက္အတြက္<br /><br />အလင္းသြန္းတဲ့လက္ေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့ညေတြကို လန္႔လန္႔မနိုးပါနဲ႔ေတာ့...။<br /><br />သံသရာအဆက္ဆက္ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ခ်င္တဲ့သူအတြက္<br /><br />သက္ျပင္းခ်သံေတြဆံုးရင္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႔မနွင္းေ၀<br /><br />လွည့္မၾကည့္ေၾကး ေ၀းၾကရံုပါပဲ<br /><br />ဒိျပင္ ဘာမွမပိုလိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ မနွင္းေ၀...။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2695474089124314228?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-26030487303960938512011-08-06T08:12:00.000-07:002012-01-25T11:01:19.502-08:00အရပ္ပ်က္မ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br />အံစာတံုးတစ္တံုးကို ေျမွာက္တင္လိုက္ျပီးမွ<br />ဘယ္နံပါတ္က်မလဲမၾကည့္ရဲသူတစ္ေယာက္လို<br /><div id=":7m">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္မွန္းမသိ<br />သိကၡာတရားဆိုတာကလဲ<br />၀မ္း၀ေစတဲ့့အေၾကာင္းတရားမဟုတ္ဘူ<wbr></wbr>းဆိုေတာ့<br />ညေရးညတာ အလွမပ်က္ေစဖို႔<br />မ်က္ရည္ကို ခဏေမ့ထားခဲ့သူ...မိန္းမပ်က္မေလး<br />ေရာင္နီလာတိုင္း<br />တံေတြးခြက္ေတြထဲ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနတုန္း.....။<br /><br />- မင္းလုလင္ - </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2603048730396093851?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-23954729924726783072011-08-03T10:46:00.000-07:002012-01-25T11:01:42.962-08:00အခြန္လြတ္ျပႆနာ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br />တဘ၀လံုး ေျမမွာ ရွပ္တိုက္ခဲ့သမွ်<br />အေရာင္းစာရင္းမွာ ေစ်းေကာင္းမရဘူး...။<br /><br />အေၾကာင္းမဲ့ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ လက္သည္းဖြက္သံေတြၾကား<br />သံသရာကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ဖို႔<br />ဘယ္ သေကာင့္သားက ၾကိဳးစားဖူးလို႔လဲ<br />စကားလံုးလွလွေလးေတြဘယ္လိုသံုးသံုး<br />က်ိန္စာဆိုတာ ခါးတယ္...။<br /><br />ေသာၾကာၾကယ္ကို ခူးဖို႔ စိတ္ကူးမိတာကလြဲရင္<br />ငါးမွ်ားရမွာေတာင္ ေၾကာက္တတ္တဲ့ လူရႊင္ေတာ္<br />ျပက္လံုးသံၾကားတာနဲ႔ ငိုတယ္<br />တကယ္ေတာ့<br />ဒုကၡဆိုတာလဲ ကဗ်ာပံုစံတစ္မ်ိဳးပဲ<br />ဒါကို ..ငါရဲ႕တစ္ခါသံုးမိတ္ေဆြေတြသေဘာေပါက္ပံုမရဘူး....<br /><br />- မင္းလုလင္ - </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2395472992472678307?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-70139085917878599162010-10-13T22:28:00.000-07:002012-01-25T11:03:08.881-08:00ကြ်န္ေတာ္နွင့္အနီးတ၀ိုက္တြင္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br />အလိုမတူပဲ တံဆိပ္တပ္ခံလုိက္ရေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား နွင့္<br />ခိုးယူသံုးစြဲျခင္းခံရေသာ အနာဂတ္မ်ား ...<br />သူမ သူမ တို႔၏ ေျခဖမိုး လွလွမ်ား နွင့္<br />တဆင့္ခ်င္း နစ္၀င္သြားေသာ ေမတၱာတရားအမည္တပ္ ေမတၱာတရားမ်ား ...<br />ေခြးဟုေခၚရန္ပင္ အဆင့္မွီျခင္းမရွိေသာ ေဒါင္းတံဆိပ္ေခြးမ်ားနွင့္<br />အရပ္ပ်က္ယဥ္ေက်းမႈတစြန္းတစမ်ား ...<br />မၾကာခဏငိုယိုတတ္ေသာ ကဗ်ာဆရာမ်ားနွင့္<br />ပန္းခ်ီကားထဲသို႔ ပိုက္ဆံ ထည့္ဆြဲေသာ ဓါတ္ပံုဆရာမ်ား ...<br />၀င္စို႔ထြက္စို႔မ်ားေသာ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားနွင့္<br />စည္းလြတ္၀ါးလြတ္ ေတးဂီတမ်ား ....<br />ခလုတ္ထိမွ အမိတသည္ဟုစြတ္စြဲခံရေသာ မိဘမဲ့ကေလးမ်ား ...<br />လွ်ပ္စစ္ယဥ္ေက်းမႈမွသည္ ဖေယာင္းတိုင္ယဥ္ေက်းမႈ ကူးေျပာင္းျခင္းကာလမ်ား...<br />စိတ္ေၾကာရံႈ႕ အတတ္ပညာဆိုင္ရာ သင္ခန္းစာမ်ား ...<br />ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္းသည္က်န္းမာေရးကိုဆိုးရြားစြာထိခိုက္ေစသည္ .. ဆိုင္းဘုတ္မ်ား<br />၀တ္ေကာင္းစားလွ၀တ္ဆင္ထားေသာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္မ်ား ....<br />မနက္ျဖန္ဟု လိမ္လည္ေျပာဆိုျခင္းခံရေသာ ဒီေန႔မ်ား ...<br />ေရသန္႔ဗူးေခတ္ၾကီးဆန္းသစ္ျပီဟုေရးသားထားျခင္းခံရေသာ ေသာက္ေရအိုးစင္မ်ား...<br />ေမာ္ဒန္ အယ္လ္ပီ သီအိုရီ အရႈပ္အေထြးမ်ားနွင့္ ပဲပင္ေပါက္ေစ်းကြက္မ်ား ...<br />ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားလာေသာ အေကာင္းစားမိန္းမပ်က္မ်ား ....<br />မ်က္ကန္းမေၾကာက္ေသာ တေစၧမ်ားနွင့္<br />တေစၧမေၾကာက္ေသာ မ်က္ကန္းမ်ား ...<br />ေဘာလံုးပြဲအစီအစဥ္မ်ားေရွ႔မွ ရဟန္းသံဃာမ်ား နွင့္<br />အသံမစဲ မဟာ ပဌာန္းပြဲၾကီးမ်ား ....<br />ကုန္ၾကမ္းမပါေသာ ကုန္ေခ်ာထုတ္ ပြဲစားစက္ရံုမ်ားနွင့္<br />ကြ်နု္ပ္တို႔၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ကမာၻေျမထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေရးမ်ား ..<br />စသည္ .. စသည္ျဖင့္ က်င္လည္လွ်က္ရွိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ......။<br /><br /><br />- မင္းလုလင္ - </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7013908591787859916?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-87520813871142682752010-10-10T22:40:00.000-07:002012-01-25T11:03:49.267-08:00အဆိပ္မိျခင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br />အေလအလြင့္မ်ားတဲ့ ေန႔ရက္အရိုင္းအစိုင္းေတြပဲ ညီေလးေရ ...။<br /><br />၁၉၉၇ ခုနွစ္က အိပ္ေရးပ်က္တဲ့ညေတြထဲက<br /><br />တေယာက္တျခမ္း ခိုးလြမ္းခဲ့ဖူးတဲ့<br /><br />လေရာင္ေတြဆိုတာ ၾကာခဲ့ပါျပီ ညီေလးေရ..။<br /><br /><br /><br />ဘ၀ကို အားတက္သေရာ တိုက္ခိုက္ခ်င္တဲ့ မင္း<br /><br />စိတ္အင္နားရွားနိယာမေတြၾကားမွာ<br /><br />မၾကာမၾကာ မီးပြိဳင္႔ မိတတ္ေနျပီလား<br /><br />ဘ၀ကိုျဖတ္ကူးတယ္ဆိုတာ<br /><br />လမ္းျဖတ္ကူးသလို ဘယ္ညာၾကည့္ရံုနဲ႔<br /><br />မလံုေလာက္ဘူးဆိုတာကို မင္းသိေနေလာက္ပါျပီကြယ္...။<br /><br /><br /><br />ညီေလးေရ..<br /><br />အခ်ိန္ဆိုတာ တည္ျငိမ္မေနဘူးကြဲ႕<br /><br />ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္သဘာ၀ေတြထဲမွာ<br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္လိမ္တတ္ေအာင္ မင္းမၾကိဳးစားမိပါေစနဲ႔<br /><br />စိတ္တူကိုယ္တူ တူးဆြစိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ဥယ်ာဥ္က<br /><br />အနုပညာဆန္ခဲ့တာကလြဲရင္<br /><br />လူတန္းမေစ့ခဲ့ပါဘူးကြယ္....။<br /><br /><br /><br />ေမာေနျပီလား ညီေလး<br /><br />တံေတြးခြက္ေတြထဲမွာ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနျပီလား<br /><br />အားမေလွ်ာ့လိုက္ပါနဲ႕ကြယ္<br /><br />ေန၀င္တာကို ျမင္လိုက္ရရံုနဲ႔<br /><br />မင္းဘ၀ ညဥ္႔နက္မသြားပါဘူး ညီေလးရယ္<br /><br />တို႔ေတြ ခိုးလြမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ လေရာင္ေတြၾကား<br /><br />မင္းအရိပ္ေတြ သြက္သြက္ခါေအာင္ ရူးသြပ္ျပလိုက္စမ္းပါ<br /><br />ကဲ့၇ဲ႕သံဆိုတာ ေအာင္ျမင္မႈဆီသြားတဲ့ လမ္းျပေျမပံုေတြပါကြယ္...။<br /><br /><br /><br />လူငယ္ေတြပဲ ညီေလးေရ<br /><br />အမွားနဲ႔ဘယ္ကင္းနိုင္ပါ့မလဲ<br /><br />အမွန္နဲ႔ကင္းေနတဲ့သူေတြၾကားမွာ<br /><br />ျပံဳးျပံဳးေလး မွားေနပါ ညီ<br /><br />ျပံဳးျပံဳးေလးသာ မွားလို႔ေနပါ....။<br /><br /><br /><br />ေလာကၾကီးဆိုတာ<br /><br />ကေလးကစား၀ိုင္းလိုပဲ ညီေလး<br /><br />တေယာက္ဆီက တေယာက္လုယူေနၾကတာပဲ<br /><br />ငိုျပီးျပန္သြားတဲ့သူက အျမဲတမ္း အနိုင္က်င့္ခံရမယ္ ညီေလးေရ<br /><br />မင္းမ်က္ရည္ေတြကို မင္းေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္<br /><br />လွ်င္သူစားစတမ္း ေလာကဓံမွာ<br /><br />တို႔ေတြ ၀ိနည္းလြတ္ေအာင္ ျပံဳးၾကတာေပါ့ကြယ္....။<br /><br /><br /><br />လူၾကိဳက္မ်ားတိုင္း ပစၥည္းေကာင္းမဟုတ္ပါဘူး ညီေလးေရ<br /><br />ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကဗ်ာထဲကလို<br /><br />တို႔ေတြ လူၾကိဳက္နည္းတဲ့ ဘ၀မွာပဲ<br /><br />အေရအတြက္ေတြကို ေမ့ထားၾကတာေပါ့<br /><br />ျဖစ္နိုင္မယ္ဆိုရင္<br /><br />ျဖစ္ေလရာဘ၀ လူၾကိဳက္နည္းတဲ့ေကာင္သာျဖစ္ရပါလို၏ လို႔<br /><br />ညီညီညာညာ ဆုေတာင္းၾကပါစို႕ကြယ္...။<br /><br /><br /><br />ကမာၻအက်ယ္ၾကီးထဲက<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန<br /><br />ကမာၻၾကီးအေၾကာင္း အဆမတန္ေျပာတတ္ၾကတဲ့လူေတြအလယ္မွာ<br /><br />လူသြားလူလာ မျပတ္ေစနဲ႔ ညီေလးေရ..<br /><br />ေျဖေဆးကိုလိုခ်င္ရင္ အဆိပ္အရင္ေသာက္မွရတယ္ဆိုတာ<br /><br />ငါ့ညီ .... ရာသီေတြရင္းျပီး သိေနေလာက္ပါျပီကြယ္.....။<br /><br />- မင္းလုလင္ - </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8752081387114268275?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-46802282966800772752010-08-26T23:15:00.000-07:002010-08-26T23:19:28.981-07:00ေျပးလမ္းေပၚေရာက္ရွိေနေသာ အရူး၀တၱဳဖတ္သလို<br /><br />ဇာတ္သိမ္းခန္းကိုေက်ာ္ဖတ္လို႔ရမယ္ဆိုရင္<br /><br />ဘယ္ေန႔ ခလုတ္တိုက္မလဲ သိခ်င္တယ္<br /> <br />ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီလို အေတြးၾကမ္းတယ္<br /><br /> <br /><br />ေလာကဓံကို ေရေရာေသာက္ဖို႔<br /><br />ဘယ္သူငယ္ခ်င္းကိုမွ အၾကံမျပဳဖူးဘူး...။<br /><br /> <br />တဖက္ဆယ့္တစ္ေယာက္ကန္တဲ့ေဘာလံုးကြင္းထဲ<br /><br />ကြင္းလယ္ဒိုင္၀င္လုပ္ေနရသလို <br /><br />ဘ၀က<br /><br />မသိမသာ အထီးက်န္တယ္<br /> <br /><br />ရာသီဥတု ၾကမ္းၾကမ္းေတြကိုကာကြယ္ဖို႔<br /><br />ကြ်န္ေတာ့မွာရင္ေငြ႕ေႏြးေႏြးေလးေတြ မရွိဘူး<br /><br />အနုျမဴေခတ္မွာ ထင္းမီးလႈံရင္း<br /><br />ညေရးညတာပူေလာင္ေနတတ္တဲ့ ေကာင္<br /><br />ကိုယ္ပိုင္တံဆိပ္နဲ႔ လမ္းေဘးမွာ ေရာင္းတယ္<br /><br /> <br />သူလိုငါလို ညည္းတြားတတ္ရံုနဲ႔<br /><br />ကဗ်ာဆရာမျဖစ္ဘူးဆိုေတာ့လဲ<br /><br />အဲဒီစိတ္ကို ခဏေမ့ထားရတယ္...။<br /> <br /><br />၀င္ရိုးစြန္းေဒသက<br /><br />လျပည့္လကြယ္ေတြမွာမွ <br /><br />ပြဲေတာ္လုပ္ခ်င္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္<br /><br />လူေတာတိုးေအာင္ ေခတ္မမွီဘူး<br /> <br /><br />ေခတ္ကလဲ လူျပည့္ေနတဲ့ စစ္က်န္ဘတ္စ္ကားၾကီးလို<br /><br />တအိအိ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔လိမ့္လို႔<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကလဲ အေျပးျပိဳင္ပြဲထဲက လိပ္လို<br /><br />တအိအိနဲ႔ ေရြ႕လို႕<br /><br />ပံုျပင္မဟုတ္ေတာ့လဲ အနိုင္ရဖို႕ အခက္သားပါလားကြယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4680228296680077275?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-9804624826047333232010-08-07T05:20:00.000-07:002010-08-07T05:23:32.213-07:00ျပကၡဒိန္ေပၚက လမ္းဆံုသတိရျခင္းကို ဖြင့္ဆိုဖို႔<br />ရာသီအလံုအေလာက္မရွိေတာ့ဘူး<br />ငါတို႔က ရိတ္သိမ္းခ်ိန္မတိုင္ခင္<br />အေၾကြေစာခဲ့တာပါ....ေကာင္မေလးရယ္<br /><br />ဘ၀ကိုေခ်ာ္လဲေရာထိုင္လုပ္ဖို႔<br />ဘာလို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တာလဲ<br />ပုစဥ္းရင္ကြဲတေကာင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကုိ<br />တို႔နွစ္ေယာက္ ကာရံမမိလိုက္ဘူး<br /><br />တတ္နိုင္သေလာက္ နားလည္ေပးလိုက္ၾကတာေပါ့ ေကာင္မေလးေရ<br />၀င္သက္ထြက္သက္ေတြက က်ပ္တည္းလြန္းတယ္<br />အလြမ္းလို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ဖို႔<br />တို႔နစ္ေယာက္ ရာဇ၀င္ထဲ ျပန္၀င္ၾကပါစို႕ကြယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-980462482604733323?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-57496088169235004582010-08-03T04:53:00.000-07:002010-08-03T04:59:27.719-07:00အတြင္းဘက္စည္း၌ မိုးမီးေလာင္ျခင္းခရမ္းလြန္ေရာင္မုန္တိုင္း အဆံုးမွာ<br />ၾကိဳးတုိ႔ တေထာင္းေထာင္းျပတ္ေတာက္<br />သံသရာကို တရစ္ခ်င္းျမိဳမဲ့စိတ္က<br />တံခါးေခါက္သံကို ျပန္ေၾကာက္ေနတယ္..။<br /><br />ငါမဟုတ္တဲ့ငါ<br />သူ မဟုတ္တဲ့ သူ<br />အလင္းမဟုတ္တဲ့အလင္းနဲ႔အတူ<br />လမ္းမဟုတ္တဲ့လမ္းေတြနင္း...။<br /><br />မီးအိမ္ကျငိမ္းေနျပီ<br />ေလၾကမ္းက မဆံုးေသးဘူး<br />မိုးျပိဳေလျပိဳကမာၻအိုမွာ<br />လင္းဖန္႔ဖန္႔ သစ္ပင္တို႔ ရြက္နုပ်ိဳေၾကြေစ..။<br /><br />ဘုရားသခင္ကို လက္၀ါးထဲထည့္ျပီး<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္သတ္ရတာေလာက္<br />လြတ္ေျမာက္တာမရွိဘူး...။<br /><br />အိပ္မက္တေစၧတို႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလာပါ<br />ညစုန္းတစ္ေကာင္ရ႕ဲ မ်က္လုံးကို အေမွာင္ဖုံးပါ<br />ခပ္မွိန္မွိန္ထြက္ေပါက္ေတြကိုေတာင္မျမင္ရပါေစနဲ႕...။<br /><br />က်ိမ္စာတို႔အက္ေၾကာင္းထပ္ခဲ့ျပီ<br />ပိုးကိုက္ခံထားရတဲ့ နတ္ဘုရားရုပ္တု<br />ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ မႈိင္းေတြ ညိဳမြဲညစ္ေထးလို႔<br />အင္တိုက္အားတိုက္ ရိုင္းတဲ့ ၾကမၼာမွာ<br />အနိစၥတရား မရွာေနေတာ့ဘူး<br />ကိုယ္ထင္ရာ၀ါဒနဲ႔<br />ပလႅင္ေတာ္ထက္မွာ ညီလြယ္ညြတ္လြယ္...။<br /><br />အဆံုးကုိ ေရာက္ဖို႔ အလယ္ကိုျဖတ္ေလွ်ာက္ရမယ္<br />ဤခရီး ဘယ္ေလာက္နီးနိုင္မလဲ<br />သတ္ပါ...<br />ငါ့စိတ္ကို သတ္ပါ<br />ငါ့အရိပ္ကို သတ္ပါ<br />ငါ့အတိတ္ကို သတ္ပါ<br />အဆိပ္ရည္လူးတဲ့ အိပ္မက္ရူးေတြနဲ႔<br />စိတ္လိုလက္ရ သတ္ပါ...။<br /><br />မီးအိမ္အေသတို႔ရဲ႕ ဂီတနဲ႔<br />အပ်က္လြန္နိယာမအျပင္ဘက္မွာ<br />ငါနဲ႔ ငါ ၾကား အာဃာတ ကင္းေစသား..။<br /><br />(မင္းလုလင္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5749608816923500458?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-61523937807848796342010-07-30T04:22:00.000-07:002010-07-30T04:26:41.466-07:00ေက်းပုရပိုက္တိ မ္ မွ် င္ ေ တြ ကို တ စ္ စ စီ ဆြဲ ထု တ္<br />စိ တ္ ကူ း အ ပု ပ္ ေ တြ နဲ႔<br />ေ န ေ လ ာ င္ ေ န တဲ ့အ ေ ရ ျပ ာ း<br />မိ ေ က် း ေ ရ...<br />ပူ စ ပ္ ပူ ေ လ ာ င္ နဲ႔ ေ န သ ာ း မ က် တို င္ း<br />က ဗ် ာ ေ တြ ပဲ ထု တ္ ေ ရ း ေ န ရ တ ယ္ ။<br /><br />ျမိဳ႕ ၾကီ း ျပ ၾကီ း<br />လို င္ း က ာ း တို း စီ း ဖူ း တ ယ္<br />ဒါ လ ည္ း ဘ ၀ မ ဟု တ္ ျပ န္ ဘူ း<br />ငါ တို႔...အ ျမ င္ ေ တြ ၀ါ း<br />သ တ္ ပံု ေ တြ မွ ာ း ေ န ၾက တ ယ္ ။<br /><br />ဆို ၾက ပါ စို႔...မိ ေ က် း ရ ယ္<br />က မၻာ ၾကီ း လံု း တ ယ္ ေ ပါ့<br />အ ရွိ တ ရ ာ း ကို ခ ဏ ေ မွ ာ က္ လို႔<br />သိ ခ် င္ စ မ္ း ရဲ့<br />ဘာ ေ ၾကာ င့္ လံု း ရ သ လဲ<br />ငါ မ သိ ဘူ း...မိ ေ က် း ။<br /><br />ဒီ လိ ုပါ ပဲ ေလ...<br />ငါ က လ ည္ း န င့္ ကို<br />က မၻာ ၾကီ း လံု း ေ န သ လို ခ် စ္ တ ာ က လြဲ ရ င္<br />အိ မ္ ေ မြ း တိ ရိ စၧ ာ န္ ေ တ ာ င္<br />ခ် က္ စ ာ း တဲ့ ေ က ာ င္ ေ ပါ့ ။<br /><br />လ မ္ း ေ ဘ း လၻ က္ ရ ည္ ဆို င္ ထို င္<br />ရွိ တဲ့ ပို က္ ဆံ ( ၂၀၀ ) တ န္ အ ႏြ မ္ း ေ လ း နဲ႔<br />ည ေ န ခ င္ း ကို ၀ ယ္<br />ဒု ကၡ သ ည္ ျဖ စ္ မွ န္ း မ သိ ျဖ စ္<br />အ ျပ စ္ ေ တြ သ ာ တို း<br />" မ ရွိ ခို း နို း " ရ ယ္ တဲ့ ေ လ ။<br /><br />ဘ ၀ ကို စိ တ္ တို င္ း က် တ ည္ ေ ဆ ာ က္ ဖို႔<br />စိ တ္ ထဲ မွ ာ န စ္ ေ န တဲ့ အ ရ ာ ေ တြ<br />တ စ္ စ စီ ျပ န္ ေ ဖ ာ္ ေ န မိ<br />( ၁ ) ယ င ္း မ ာ တ ံဆိ ပ္ မိ န္ း မ စီ း ဖိ န ပ္ တ စ္ ရံ<br />( ၂ ) ေ ခါ င္ း စီ း ၾကိဳ း ႏွ စ္ ကြ င္ း<br />( ၃ ) ေ ရွ ာ က္ ခ်ိဳ သီ း တ စ္ လံု း<br />( ၄ ) ငါ း ပိ ရ ည္ တ စ္ ခြ က္ နဲ႕<br />( ၅ ) ၾက ာ ဇ ံခ် က္ တ စ္ ပြဲ<br />ျပီ း ျပ ည့္ စံု တဲ႔ ဘ ၀ ရ ျပီ ။<br /><br />ငါ့ တ ာ ယ ာ ဖ ိန ပ္ ေ လ း ျပ တ္<br />သဲ ၾကိဳ း အ သ စ္ တ ပ္ တု န္ း က ေ ပါ့<br />ၾက ယ္ မ ေ ၾကြ ပဲ...<br />ေ န ပူ စ ပ္ ခါ း အ ေျပ း အ လႊ ာ း နဲ႔<br />သ တိ တ ရ ဆု ေ တ ာ င္ း ေ ပ း တ ယ္<br />မိ ေ က် း....<br />န င့္ ႏု တ္ ခ မ္ း ေ တြ ထ ာ ၀ ရ ခ်ိဳ ပါ ေ စ ။<br /><br />အ ကၤ်ီ တ စ္ ထ ည္ နဲ႔ ေ ဆ း လိ ပ္ မီ း ေ ပါ က္<br />က င္ း ခ် ည္ တြ ယ္ မဲ့ လ က္ တ စ္ ေ ခ် ာ င္ း<br />အို...အ ေ တြ း ေ တြ<br />သ ရဲ စီ း က ုန္ ျပီ ထ င္ ပါ ရဲ့<br />မ ေ ျပ ာ ေ က ာ င္ း ေ ျပ ာ ေ က ာ င္ း မိ ေ က် း ရ ယ္<br />တ က္ ႏွိဳ င္ ရ င္<br />အိ မ္ မ က္ ထဲ ေ တ ာ င္ ဧ ည့္ ၀ တ္ မ ျပဳ ပါ နဲ႔ ။<br /><br />ဒံု း ေ ပ က တ္ သ တ္<br />အ တၱ ေ တြ ဒ ရြ တ္ ဆြဲ<br />ခ ပ္ ထူ ထူ ဘ ၀ ထဲ မွ ာ<br />ေ လ ခ်ိဳ ေ သြ း ျပီ း ေ ခ် ာ့ သိ ပ္ ဖို႔<br />ေ စ ာ င္ ၾက မ္ း တ စ္ ထ ည္ ေ တ ာ င္ မ ရွိ ဘူ း ။<br /><br />မိ ေ က် း....ေ ရ<br />ပ် င္ း ရိ ေ လ း တြ႔ဲ...<br />တ စ္ ေ ယ ာ က္ ထဲ ရွိ တဲ့ အ ခါ<br />ေ လ ာ က ဓံ ထို း ႏွ က္<br />က ၾကိဳ း ေ တြ ပ် က္ လို႔<br />အိ ပ္ စ က္ အ န ာ း ယူ လို ရ င္<br />ငါ့ ကို ေ ခၚ ပါ<br />ည ေ ယ ာ င္ ဖ န္ ဆ င္ း<br />ငါ့ ကို ယ္ ငါ အ ေ မွ ာ င္ ခ င္ း လို႔<br />ခ ပ္ ဖြ ဖြ ေ လ း က ဗ် ာ ရြ တ္<br />န င္ တ စ္ ေ ယ ာ က္..<br />စိ တ္ လြ တ္ ကို ယ္ လြ တ္ အိ ပ္ စ က္ ႏွိဳ င္ ေ စ ရ ပါ ့မ ယ္ ။<br /><br />ေ ဟ ာ ... မိ ေ က် း<br />စံ ပါ ယ္ ေ တြ ေ ဖြ း ေ ဖြ း လွဳ ပ္ ပြ င္႔<br />န င့္ ရ ာ သီ ေ ရ ာ က္ ျပီ<br />သူ တို႔...ပ င္ လံု း ကၽြ တ္<br />ပြ င့္ ေ ၀ ၊ ေ ၾကြ က် ၊ ေ ျမ ခ<br />တ စ္ ခါ တ စ္ ခါ က ေ လ း ဘ ၀ ကို သ တိ ရ သ လိ ုပဲ<br />ငါ ရို း ရို း ေ လ း လြ မ္ း ေ န မ ယ္ ။ ။<br /><br />(တာယာ)<br /><br />ကိုတာယာရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲက ကြ်န္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာေလးပါ....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6152393780784879634?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-68454265818937039052010-07-29T02:32:00.000-07:002010-07-29T02:41:01.493-07:00ေဆးဆိုးပန္းရိုက္လမ္းခြဲရာသီေျပာင္းသြားျပီ... မ်က္ရည္<br />ကတၱရာ အနက္ေရာင္ေျပးလမ္းေပၚမွာ<br />လူသားဆန္တဲ့ အၾကည့္တခ်က္က<br />ေ၀းေရာ္ရင့္ေထလို႔....။<br /><br />ရႈံုးနိမ့္ျခင္းေတြကို စာဖြဲ႔ေနတာ ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ဘူး<br />ဒါဏ္ရာတခ်ိဳ႕ကေတာ့<br />ေဆးထည့္ဖို႔ လိုေနျပီ..မိတ္ေဆြ...။<br /><br />ခိုတစ္ေကာင္ရဲ႕ သစၥာရွိမႈထဲမွာ<br />ညီးတြားသံကို ေမ့ထား<br />တံခါးရြက္ၾကားက သံေခ်းကိုက္ ပတၱာအိုေလးကေတာ့<br />သူ႔တာ၀န္သူေက်တုန္း<br />ဘယ္သူေတြေျပာခဲ့ပါသလဲ<br />ေတာ္လဲသံအိုေတြၾကားက ဗ်က္ေစာင္းသံကို မၾကားခ့ဲပါဘူး လို႔..။<br /><br />သြား... အရူးဆန္တဲ့ဒႆနေတြ<br />အနားကေန ေ၀းရာကို တေရြ႔ေရြ႔သြား<br />ထားခဲ့သူလား<br />က်န္ေနခဲ့သူလား<br />ဘယ္လို ေရွ႔ေနာက္ညီ တရားသံေတြကိုမွ<br />နားထဲအ၀င္မခံေတာ့ဘူး<br />သြားလိုရာသာ သြားၾကေစေတာ့..။<br /><br />လူမိုက္ေခတ္ရဲ႕အနုပညာမွာ<br />ကန္႔လန္႔တိုက္ယဥ္ေက်းမႈေတြက<br />စိတ္ယားေအာင္ ဖန္တယ္...။<br /><br />ေ၀းျပီ<br />ေ၀းၾကျပီ<br />လက္တကမ္းနဲ႔ မ်က္စိတလွမ္း<br />အလိုရွိရာအလိုေတာ္အတိုင္း<br />ေ၀းလိုကေ၀းေစ....။<br /><br />ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္မွာ<br />လက္တဖက္၀ွက္လို႔<br />က်န္တဲ့တဖက္နဲ႔ လက္ဆြဲနႈတ္ဆက္ဖို႔<br />၀န္အၾကီးၾကီးေလးတယ္<br />ပုတ္ခ်ျပီး ကဲ့ရဲ႕ထားခဲ့ၾက<br />ငါ့ကို ေသြးပ်က္လို႔ ဆုတ္ခြာထားခဲ့ၾက...။<br /><br />ေငြေၾကးစီးဆင္းမႈနိယာမနဲ႔<br />လဲယူလိုက္တဲ့ လက္ျပနႈတ္ဆက္မႈ<br />ေကာင္းရာမြန္ရာလမ္းစဥ္အတိုင္း<br />ဖိနပ္ပါးပါးစီးျပီး ထီးျဖဴျဖဴေလးေဆာင္းထားမယ္<br />အျမင္ေသြဖီမႈ မရွိပါေစနဲ႔ေတာ့....။<br /><br />ရင္ဘတ္ထဲမွာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့လား<br />" ရွင္က ၀ါသနာရူး တစ္ေယာက္ပဲ " တဲ့လား<br />မမွတ္မိနိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေ၀းေစ...။<br /><br />ကမ္းပါးအစြန္းမွာ<br />ၾကိဳးတမ္းလမ္းေလွ်ာက္မႈမ်ိဳး ေနာက္ထပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး<br /><br />ေရၾကည္ရာျမက္နုရာမွာ<br />မ်က္ရည္ၾကည္တို႔ မက်ေစေတာ့ဘူး<br /><br />ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈတေယာက္တျခမ္းနဲ႔<br />တစံုတေယာက္ ...အေ၀း.... တစံုတေယာက္...။<br /><br />နင္က ဆလင္းဘတ္အိတ္ကို<br />ပုခံုးေပၚဆြဲတင္လုိက္ခ်ိန္မွာ<br />ငါက အယူ၀ါဒတစ္ခုကို<br />ရင္ဘတ္ထဲက ပစ္ခ်လိုက္တယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6845426581893703905?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-77826102570828650092010-07-25T00:59:00.000-07:002010-07-25T01:00:50.876-07:00ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ....ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ လိင္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္မႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ဦးေနွာက္ေဖာက္စားသူေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ဗုဒၶ၀ါဒ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ အလုပ္မဲ့လူတန္းစား ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ဘီးတပ္ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ျမစ္ေရၾကီးမႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ကိုယ့္ဂုဏ္ကို္ယ္ေဖာ္တဲ့ မသူေတာ္ေတြထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ လက္ေဖ်ာက္တီးတတ္တဲ့ လူ႕မလိုင္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ လက္ဖ်ံရိုးပါးတဲ့ အနုပညာရွင္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေနမ၀င္ရိုင္းစိုင္းမႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ အိမ္ရာမဲ့ေျခတိုင္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ စကားၾကီးစကားက်ယ္ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ကိန္းဂဏာန္းေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ဒုစရိုက္မႈေတြထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေစ်းကြက္ကဲ့ရဲ႕မႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ညေရးညတာအေမွာင္က်မႈေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ပုဂၢလိက ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုးလူယဥ္ေက်းေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ အျမဳပ္တစီစီနဲ႔ အေဟာင္းဆိုင္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ အိပ္မက္ငတ္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေပါက္ကြဲလြယ္တဲ့တိုက္တာေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ပင္က်အဆိပ္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ၀င္လြယ္ထြက္လြယ္ေဒါသေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ က်ီးမနိုးမွီလင္းေနတတ္တဲ့ ေနေရာင္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ မ်က္စိပိတ္နားပိတ္ေနတတ္တဲ့ေသတၱာအိုၾကီးေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေလာင္စာမဲ့မီးအိမ္ေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ေႏြေရာက္တိုင္းမီးလန္႔တတ္တဲ့ ေရကန္ၾကီးေတြ ထြန္းကားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ...............<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕မွာ ...............................................။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7782610257082865009?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-90133929553990103212010-07-16T00:40:00.000-07:002012-01-24T04:31:56.738-08:00ေနာက္ဆံုးညေနက ကြ်န္ေတာ္အိမ္ျပန္ေနာက္က်တယ္ မနွင္းေ၀<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">မေန႔တုန္းကလိုပဲ .. မနွင္းေ၀<br />ဘယ္ဘက္ရင္အံုေအာက္က<br />သံစဥ္အျပိဳေတြၾကားမွာ<br />ကြ်န္ေတာ့စိတ္ဓါတ္ေတြ ညိဳမြဲေနတုန္းပဲ..။<br /><br />သံသရာဆိုတာကို လက္ခ်ိဳးေရၾကည့္ဖို႔<br />သက္လံုမေကာင္းတဲ့ လူငယ္<br />တလမ္းသြားယဥ္ေက်းမႈနဲ႔<br />ကြ်န္ေတာ့ဇာတာမွာ ေနသာလသာမရွိေသးဘူး.. မနွင္းေ၀...။<br /><br />ထားခဲ့ပါ<br />ကြ်န္ေတာ့ကို ထားခဲ့ပါ<br />စကၠန္႔ေတြ အမ်ားၾကီးရဲ႕ အေ၀းမွာ<br />ကြ်န္ေတာ့ကို ထားခဲ့ပါ<br />ဆီေပ်ာက္မီးေပ်ာက္ေျခရာေတြကို ပိတ္<br />ကြ်န္ေတာ့ အိပ္မက္ေတြကို အလင္းမွိတ္ထားလိုက္မယ္<br />မနွင္းေ၀.. လင္းျမၾကည္ေ၀ပါေစ...။<br /><br />ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႔မွာ<br />ဆူးေလက အင္တာနတ္ဆိုင္မွာ<br />တိရိစာၧန္ရံုထဲက ခံုတန္းလ်ားေလးေတြေပၚမွာ<br />ျပကၡဒိန္ေတြထဲက<br />မိုးေရစိုရာ တနဂၤေႏြေန႔မ်ား<br />အရိပ္ခ်င္းထပ္ရာ ညေနခင္းေတြတိုင္း<br />ကြ်န္ေတာ့ စိတ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္ ရူးတယ္<br />ကြ်န္ေတာ့လက္ေတြကေတာ့<br />တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ေလးတခုကို အသားက်ေနတုန္းပဲ မနွင္းေ၀...။<br /><br />ကဗ်ာေတြေရးတယ္<br />သီခ်င္းေတြေရးတယ္<br />ကြ်န္ေတာ့စိတ္ထဲက အသံေတြကို<br />ေမ့ေလ်ာ့ဖို႔ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ မနွင္းေ၀<br />ေက်းဇူးျပဳ၍<br />အိပ္မႈန္စံုမႊား ကြ်န္ေတာ့ကမာၻမွာ<br />သံစဥ္ပ်ိဳေတြနဲ႔ လန္႔ .. လန္႔ မနိုးပါနဲ႔...။<br /><br />ကဗ်ာေတြဖတ္တယ္<br />သီခ်င္းေတြနားေထာင္တယ္<br />အတိတ္ကိုေမ့ေလ်ာ့ဖို႔<br />အသိဥာဏ္မရွိတဲ့လူငယ္<br />ေလ်ာ့ရဲရဲ လမ္းေတြအထက္မွာ<br />ကြ်န္ေတာ့ရင္ေငြ႔ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ရွာရင္း<br />ေလ လြင့္ ေန ပါ ဦး မယ္ ေလ....။<br /><br />၂၁ ရာစုရဲ႕ သိမ္ငယ္မႈေတြထဲ<br />ကြ်န္ေတာ့လက္ေတြကို မတြဲခ်င္ပါနဲ႔ မႏွင္းေ၀<br />ေလာကဓံဆိုတာ<br />ေကာ္ဖီတခြက္... ဂစ္တာတလက္<br />တိရိစာၧန္ရံု၀င္ခြင့္ လက္မွတ္ေတြေလာက္<br />မခမ္းနားဘူး.. မသားနားဘူး<br />ကြ်န္ေတာ့ရင္ဘတ္ကို တထစ္ခ်င္းနင္းတက္ဖို႔<br />မႏွင္းေ၀ ေျခေထာက္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္ အားနာမိပါရဲ႕<br />အၾကည့္စိမ္းစိမ္းေတြနဲ႔သာ<br />ကြ်န္ေတာ့ကမာၻကို ဖ်က္ခဲ့ပါေလ<br />ေနာက္ဆံုးလေရာင္ကို တရႈိက္မက္မက္ေသာက္ျပီး<br />ကြ်န္ေတာ့ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္ အေမွာင္ခ်ပစ္လိုက္မယ္<br />မႏွင္းေ၀... လင္းျမၾကည္ေ၀ေနပါေစသား.....။<br /><br />ေမ့ပစ္လိုက္ပါေတာ့ .. မႏွင္းေ၀<br />ေသြးရိုင္းသားရိုင္းနဲ႔ တေစၧတေကာင္အေၾကာင္း<br />ေကာ္ဖီခြက္ေတြအေၾကာင္း<br />သီခ်င္းသံေတြအေၾကာင္း<br />ကဗ်ာရြတ္သံေတြအေၾကာင္း<br />ျမိဳ႕ျပညမ်ားထဲက လမ္းမီးေတြအေၾကာင္း<br />အားလံုး ေမ့ပစ္လိုက္ပါ<br />မနက္ျဖန္ေတြမွာ ျမိဳ႕ရိုးအသစ္အထပ္ထပ္နဲ႔<br />မႏွင္းေ၀ နန္းေတာ္ထဲမွာ ပန္းအသစ္ေတြ ပြင့္ေ၀ေနမွာပါ...။<br /><br />ေခါင္းေမာ့ေနပါ မႏွင္းေ၀<br />စံပယ္ရိုင္းတအုပ္နဲ႔<br />ညေနၾကမ္းၾကမ္းေတြအားလံုး<br />ကြ်န္ေတာ္ သယ္ေဆာင္သြားပါ့မယ္<br />ခါတိုင္းလိုပဲ ျပံဳးသဲ့သဲ့ေလး ေခါင္းေမာ့ေနလွည့္ပါ...။<br /><br />ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အျဖစ္<br />ေနာက္ဆံုးေတြ႔ခဲ့တဲ့ ညေနက<br />ကြ်န္ေတာ္အိမ္ျပန္ေနာက္က်ခဲ့တယ္ မႏွင္းေ၀<br />ကြ်န္ေတာ့ကို ခြင့္မလြတ္လိုက္ပါနဲ႔.....။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-9013392955399010321?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-8721314653352446482010-07-08T02:21:00.000-07:002010-07-08T02:22:18.310-07:00ထီးတလက္အလိုရွိသည္....။ဒီလအတြင္း အစိမ္းေရာင္ထီးတလက္ အလိုရွိေၾကာင္း<br /><span> ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သံေခ်ာင္းေခါက္လိုက္တယ္....</span>။<br /><div><br />မေန႔က<br /><span> စူးစူး၀ါး၀ါးေအာ္ျမည္သံေတြန</span><wbr><span class="word_break"></span>ဲ႔ (မိုးက)<br />ေရစက္ေတြကို ငါ့အေပၚ ျမွားေတြလို ပစ္ခ်<br /><span> ေခါင္းေပၚမွာ.....ပုခံုးေပၚ</span><wbr><span class="word_break"></span>မွာ<br /><span> ေက်ာေပၚမွာ.....ရင္ဘတ္ေပၚမွ</span><wbr><span class="word_break"></span>ာ.....။<br /><br />မခြ်တ္တမ္း၀တ္ဆင္ခဲ့တဲ့ အေရခြံက<br /><span> ငါ့စိတ္ကို မိုးမစိုေအာင္ကာကြယ္ေပးနိုင</span><wbr><span class="word_break"></span>္ရံုမွတပါး<br />မိုးျဖဴရြာရြာ မိုးမဲရြာရြာ (တကိုယ္လံုး)<br />လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ စိုတယ္....။<br /><br />ျမိဳ႔ထဲမွာ ... လိုင္းကားေပၚမွာ<br />ပန္းျခံထဲမွာ... လမ္းေပၚမွာ<br />ထီးေရာင္စံု ဒီဇိုင္းစံု<br />(မဟုတ္ပါဘူး)<br />ငါ့အတြက္က အစိမ္းေရာင္ ထီးတလက္ပဲလိုတယ္<br />ဒါဆို ငါ့အတြက္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ လံုမယ္<br />ေကာင္းကင္မ်က္နွာ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္<br />ၾကည့္ေနရတဲ့ ဘ၀က လြတ္မယ္.......။<br /><br />ေျမခ်စ္သူက ထီးတလက္အတြက္ (အိမ္မွာ)<br />စကားမ်ားစြာ ေလာင္ကြ်မ္းရသတဲ့<br />သစၥာနီက<br />ထီးဖြင့္ထားရင္ ထီးေအာက္မွာ မိုးရြာေစနိုင္တဲ့<br />ထီးတလက္ကို လိုခ်င္သတဲ့<br /><br />ဆႏၵေတြ ဘယ္လိုပဲ မ်ားမ်ား<br />(လိုရင္း အဓိပၸါယ္က)<br />ဒီမိုးရာသီမကုန္ခင္ ငါ့အတြက္<br />ထီးတလက္ အပိုင္ရဖို႔.....။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-872131465335244648?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-83284043957609188122010-07-08T02:13:00.000-07:002010-07-08T02:16:31.559-07:00ပင္လယ္ေပ်ာ္ျမင္ကြင္းတိုင္းက<br />ကမာၻၾကီးလံုးေၾကာင္းသက္ေသ<br />အထီးက်န္အေတြးေတြမွာ<br />စင္ေရာ္ငွက္တေကာင္ေတာင္ အေဖာ္မပါဘူး.။<br /><br />အျမဳတ္တစီစီနဲ႔<br />လိႈင္းေခါင္းျဖဴျဖဴေတြ<br />ေသမင္းေတးကို တလွည့္စီဆိုလို႕<br />ညေရးညတာကို တိုက္စားေနတယ္<br /><br />" ယေန႔ ရြာရန္ရာခိုင္နႈန္း........<br /><span> ယေန႔ေလတိုက္နႈန္း.........."</span><br />အထပ္ထပ္ရြတ္ဖတ္ေနရတဲ့ ဂါထာတခုလို<br />နႈတ္ခမ္းေပၚ မၾကာမၾကာဆြဲတင္ရင္း<br /><span> ပင္လယ္မီးစုန္းေတြေတာက္တဲ့အ</span>ခ်ိန္<br />ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ျပန္ေနာက္က်မယ္ အေမ....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8328404395760918812?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-25099310354654135612010-07-08T02:11:00.000-07:002010-07-08T02:13:07.477-07:00စာမ်က္နွာ ၂၂မေန႔ကေျပာတဲ့ တရားက<br />ဒီေန႔ ခါးေနျပီ ကိုစစ္..။<br />အလုပ္အကိုင္ရွားပါးမႈျပႆနာ<br />ေနမႈထိုင္မႈ လိင္မႈေရးရာ<br />ဘယ္ေထာင့္က ၾကည့္ၾကည့္<br />ဒီအရပ္မွာ သူေတာ္ေကာင္းမရွိဘူး<br /><br />ကိုစစ္ ေနတဲ့ ရန္ကုန္နဲ႔<br />ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ရန္ကုန္ မိုးရြာပံုခ်င္းအတူတူပါပဲ<br />ငယ္ငယ္တုန္းက မိုးရြာရင္မိုးေရခ်ိဳးမယ္ဆိုတဲ့သီခ်င္းက<br />အခု ေလမလံုမိုးမလံုနဲ႔ ရုပ္လံုးေပၚလာျပီ<br />ေက်ာရိုးတေလွ်ာက္<br />အရႈိးရာေတြအထပ္ထပ္နဲ႔<br />ကြ်န္ေတာ္က ေျပးလမ္းေပၚေရာက္မွ<br />ေျခက်ိဳးသြားတဲ့ ျပိဳင္ျမင္းတေကာင္ပဲ....ကိုစစ္<br /><br />ရင္ဘတ္၀ဲယာတဖက္တခ်က္ဆီမွာ<br />အက်အေပါက္မ်ားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔<br />ညေရးညတာ လြမ္းလို႔ ငိုစရာမ်က္ရည္မရွိဘူး<br /><br />၀ါယာၾကိဳးအေပါက္အျပဲေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့ညေတြအတိုင္း<br />ေလာကဓံက ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္မ်ားတယ္ ကိုစစ္<br /><br />ပတ္၀န္းက်င္က နွလံုးခုန္သံေတြက<br />သူတို႔မ်က္နွာဖံုးေတြနဲ႔ သူတို႔မ်က္ရည္ကိုဖံုးကြယ္ထားၾကတယ္<br />ငိုတယ္ဆိုတာ လူသိမခံ၀ံ့တဲ့ မေကာင္းမႈတခုလား<br />ကြ်န္ေတာ္ခုထိနားမလည္နိုင္ေသးဘူး ကိုစစ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က ကမာၻ႔သတင္းကိုလိုက္မမွီနိုင္တဲ့ေကာင္<br />လူျပိန္းၾကိဳက္စကားလံုးအတိုအထြာေတြနဲ႔<br />ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈ ဒြန္တြဲေနတဲ့<br />ခပ္ရိုးရိုး အတၳဳပၸတၱိ တစ္ခုပါပဲ<br />အရင္ကလို စီးကရက္လက္ၾကားညွပ္ခဲ့တဲ့<br />ခပ္ေပါ့ေပါ့ မိုးပ်ံပူေဖာင္းတလံုးမဟုတ္ေတာ့တာကလြဲရင္....<br />ကိုစစ္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္နဲ႔အားက်ခဲ့တဲ့<br />ကိုငွက္ မရွိေတာ့တာကလြဲရင္......<br />အရာရာ အရင္အတိုင္းပါပဲ ကိုစစ္..။<br /><br />တခ်ိန္ကလို ကတၱီပါ ဖိနပ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္<br />ရြံ႔ထဲဗြက္ထဲ လမ္းမေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး<br />အသားအေရာင္ခြဲျခားခံရတဲ့ တာယာဖိနပ္ေလးနဲ႔ပဲ<br />ကြ်န္ေတာ္ အာကာသကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့မယ္ ကိုစစ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က ေမွာက္ထားတဲ့ဖဲခ်ပ္ကို<br />ထိတ္လန္႔တၾကား လွန္ၾကည့္တတ္တဲ့သူမဟုတ္ခဲ့ဘူး ကိုစစ္<br />ပ်ံက်မိုးေတြ ရြာလာတဲ့တေန႔<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သူစိမ္းတေယာက္လို တံဆိပ္ရိုက္ျပီး<br />စာမ်က္နွာေတြေပၚကို ကူးခတ္လာခဲ့မယ္<br />ကြ်န္ေတာ့နာမည္ကြ်န္ေတာ္ ခပ္ဖြဖြရြတ္ဆိုရင္းေပါ့......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2509931035465413561?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-6391225374384631432010-05-13T19:39:00.000-07:002010-05-13T19:58:48.432-07:00လြန္ခဲ့ေသာဘ၀က ကဗ်ာဆရာကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ပံုေဖာ္ရတာေလာက္<br />ေအာက္တန္းက်တာမရွိဘူး<br />အသက္..။ ။<br />(၂၁) ခါေတြးျပီးရင္ မနက္ျဖန္ကိုေရာက္ျပီ.<br />အရိပ္ေတြ ညနက္ေနတုန္းပဲ<br /><span> ကိုယ့္အဓိပၸါယ္ကိုယ္ျပန္ရွာ</span>မေတြ႔တဲ့အခါ<br />စိတ္...။ ။.<br />ကမာၻကို အေလာင္းေကာင္လို ေျမျမဳပ္ပစ္ခဲ့တယ္..။<br />အပ်က္မ မ်က္ရည္ေလာက္မွ မခမ္းမနားပဲ<br />အာဃာတေတြအန္ခ်ဖို႔တဲ့<br />ပါးစပ္ေပါက္ကို ဆြဲဆြဲခ်ဲ႕ေနရတာ ေမာတယ္..။<br />ေသနတ္တခ်က္ေဖာက္ရင္<br />ေပါင္မုန္႔တလံုး ေပ်ာက္တဲ့ေခတ္...<br />ဒါဏ္ရာကို တိုးတိုးေလး ညီးညဴဖို႔<br />အသံေတြက က်ယ္လြန္းေနတဲ့ေခတ္...<br />ကမ္းထားတဲ့လက္ေတြက<br /><span> ေသြးညွီန႔ံတေထာင္းေထာင္းနဲ႔</span>ဆိုေတာ့<br />ကမာၻကို အေလာင္းေကာင္လို ေျမျမဳပ္ပစ္ခဲ့တယ္<br />တခ်ိဳ႕ေသြးစေသြးနေတြက ေနရာမေရြးဘူး<br />ကုိယ့္ကိုသၿဂိဳ ၤလ္မဲ့မီးကို<br />ေက်ာက္ခဲရိုက္ ေမႊးေနရသလို<br />ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမွာ ေခြးရူးကိုက္ခံေနရတယ္<br />ေန႔စာညစာက အံလြဲေနေတာ့<br />ရင္ဘတ္ထဲ ေခ်ာင္းၾကည့္ရတာေတာင္ အိပ္ေရးပ်က္တယ္..။<br />တကယ္ေတာ့<br /><span> ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ပံုေဖာ္ရတာေလာ</span>က္<br />ေအာက္တန္းက်တာ မရွိဘူးမဟုတ္လား...။။။။<br /><br />မင္းလုလင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-639122537438463143?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-46060382900525533442010-04-02T05:50:00.000-07:002010-04-02T05:54:20.924-07:00မမျမိဳ႔ၾကီးသူလွည္းယာဥ္ကေလးစီး<br />ထီးနီနီေလးေဆာင္းျပီး<br />ေခါင္းမျဖီးဘဲ လွေနတဲ့ မမ။<br /><br />ကိစၥမရွိဘူး<br />ၾကယ္သံုးေလးပြင့္ေလာက္ ဆြဲခူး<br />အိပ္မက္အေထြအထူးေတြနဲ ့<br />ကြ်န္ေတာ့္ဖာသာရူးတာ။<br /><br />မမ<br />သနပ္ခါးပန္းေလးပန္<br />ညဥ့္ယံမွာလည္း<br />ေမႊးတယ္။<br /><br />မမ<br />ပုထုဇဥ္မမ<br />လူ၀တ္ေၾကာင္နဲ ့လွတယ္။<br /><br />မမဟာ<br />စံပယ္ျဖဴျဖဴ<br />ကံေကာ္ျဖဴျဖဴ<br />စံကားပန္းျဖဴျဖဴ။<br /><br />မမဟာ<br />ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္ၾကည္လႊာ<br />မမဟာ<br />ကြ်န္ေတာ့္ လက္ေဗြရာ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ နံေဘးက<br />ပုရိသတို ့ရဲ ့ေရွ ့ေရး<br />မမအေၾကာင္းပဲ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးမိေပါ့။<br /><br />မမအျပံဳးကိုရတဲ့ေန ့ကစလို ့<br />အေမွာင့္ပေယာဂေတြနဲ ့<br />တေရးနိုးတိုင္း<br />ကြ်န္ေတာ္ ထထကတယ္။<br /><br />မမ မ်က္ေစာင္းက<br />အေၾကာင္းသံုးပါးမေရြး<br />ကြ်န္ေတာ့္မွာ<br />ပံုျပင္ေသးေသးေလးေတြထဲ<br />ျပဳတ္ျပဳတ္က်ရ။<br /><br /><br />မမက ျမိဳ ့ၾကီးသူ<br />ကြ်န္ေတာ္က ေက်းေတာသား<br />မတရားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။<br /><br />မမေျခတစ္လွမ္းအေရြ ့<br />ကမာၻ ့ဘဏ္ထဲက ကုေဋတစ္သန္း<br />ကြ်န္ေတာ့္ ေရွ ့ကို ေရာက္လာေစ့ခ်င္တယ္။<br /><br />မမက ေဒါက္ျမင့္ ဖိနပ္စီးတဲ့အခါ<br />ကြ်န္ေတာ္က တာယာဖိနပ္စီးတယ္၊<br />မမက ကိုယ့္ကားကိုယ္ေမာင္းသြားတဲ့အခါ<br />ကြ်န္ေတာ္က သူမ်ားႏြားေက်ာင္းရတယ္။<br /><br />မမ<br />မမဟာ<br />ကိုလႊမ္းမိုးသီခ်င္းထဲက<br />ဟိုအစ္ကိုၾကီးရဲ ့ မခင္နွင္းဆီ။<br /><br />မမဟာ<br />ဆရာေအာင္ျခိမ့္ရဲ ့ ဂႏၱ၀င္မမ။<br /><br />ေလာကမ်ားရဲ ့ ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရား<br />မမ ဖ၀ါးမွာကပ္တြယ္ေနပါလား။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာက<br />ငရဲက်မွာထက္<br />မမ မုန္းမွာကို ပိုေၾကာက္တဲ့ ေသြးေႏြးသတၱ၀ါ။<br /><br />မမ ျပံဳးရင္<br />ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ကြ်န္ေတာ္ ပိုပို မုန္းမိရဲ ့။<br /><br />သလင္းေက်ာက္သား၊<br />စကားမဲ့ ေရအိုးစင္၊<br />အေမ့ ပံုျပင္ထဲက နတ္သမီး၊<br />မမ ဟာ ကြ်န္ေတာ္မပိုင္တဲ့ ထီးကေလးျဖစ္တယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က ႏြားေက်ာင္းသား<br />ျမက္ခင္းစိမ္းကို ခ်စ္တယ္။<br /><br />မမက စစ္ဘုရင္မ<br />ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထိပ္က<br />အလံျဖဴကို ရသြားခဲ့သူ။<br /><br />စစ္ျမင္းေတြေမာင္း<br />တံပိုးခရာေတြ တေထာင္းေထာင္းနဲ ့<br />အရွင္လတ္လတ္ ဘ၀ေျပာင္းရေပါ့။<br /><br />မမက<br />ျမန္မာလို ယဥ္တယ္၊<br />အဂၤလိပ္လို လွတယ္။<br /><br /><br />ျမစ္ေရၾကီးမယ့္ ေနာင္နွစ္မ်ား<br />နယူးေယာက္ျမိဳ ့ရဲ ့ အေခါင္အျမင့္ဖ်ားမွာ<br />မမ ေဟာမယ့္တရား<br />ကြ်န္ေတာ္ နာမယ္။<br /><br />ေနာင္နစ္မ်ားစြာ<br />ေနာင္နွစ္မ်ားစြာ<br />ကြ်န္ေတာ့္ မမ<br />ဒီလိုေလးပဲ<br />လွေနပါေစ။<br /><br />ဤကမာၻေျမ<br />ဤကမာၻေရ<br />ဤကမာၻေလ<br />မမပဲ ပိုင္ဆိုင္ေစ။<br /><br />တိုက္ပံုမ၀တ္တတ္ဘူး<br />ဖိနပ္ပါးပါးပဲ စီးတယ္<br />ကားမွန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရုပ္ကုိယ္ ျပန္ၾကည့္ဖူးတယ္<br />ဒီလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္က<br />ေပါ့ပါးတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္<br />မမ အသက္ရွဴရတာ မြန္းမွာ စိုးရဲ ့။<br /><br />အဂၤလိပ္လို မေျပာတတ္လို ့<br />ေကာ္ဖီမေသာက္ဘူး<br />........ ..........<br />မမ ရယ္တယ္။<br /><br />မမ<br />ျမိဳ ့ၾကီးသူ မမ။<br /><br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ကေလးဘ၀က<br />ေက်ာင္းအက်ၤ ီအျဖဴေလး<br />ကြမ္းေသြးေတြ စြန္းေပ<br />အေမ့မလည္း မ်က္ရည္ေ၀ရတယ္။<br /> <br />ကြ်န္ေတာ္<br />မမကို ခ်စ္တာ<br />ပုဒ္မအေပါင္းနဲ ့ ျငိစြန္းခဲ့ရ။<br /><br />မမ မစီးတဲ့ ဖိနပ္အေဟာင္းေလး<br />ကြ်န္ေတာ္ေငးၾကည့္ေနမယ္။<br /><br />မမ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းတကာ<br />ကြ်န္ေတာ့္ေသြးေတြ လဲ့ျဖာေစမယ္။<br /><br />မမ<br />ျမိဳ ့ၾကီးသူမမ<br />ကေခ်သည္ဘ၀နဲ ့<br />ကြ်န္ေတာ္ ကျပပါ့မယ္။<br /><br />နားဆင္ေလာ့<br />ရႈေလာ့<br />ခံစားေလာ့။ <br /><br /> ................(ေန႔သစ္)<br /><br />ကြ်န္ေတာ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ ညီငယ္ေလးေန႔သစ္ရဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4606038290052553344?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-54468915691938683242010-03-29T23:45:00.000-07:002010-03-29T23:51:53.049-07:00လိပ္ျပာလြင့္ျခင္းေသြးျပန္ေၾကာ တေလွ်ာက္<br />မီးခိုးေငြ႔ေတြနဲ႔<br />ငါက အေမွာင္ကိုေၾကာက္တဲ့ တေစ ၦတစ္ေကာင္....။<br /><br />ယဇ္ပူေဇာ္ခံရေတာ့မဲ့ ယုန္တစ္ေကာင္လို<br />ကုိယ့္နွလံုးခုန္သံ<br />ကိုယ္ျပန္ေၾကာက္ေနရတဲ့ အျဖစ္....။<br /><br />ေတာအုပ္လို႔အေခၚခံရဖို႔<br />သစ္ပင္ျဖစ္ခဲ့တာမဟုတ္ေတာ့လဲ<br />အ၇ိပ္ေတြက အကိုင္းအခက္မစံုဘူး<br /><br />အမွတ္မရွိတဲ့ လက္ဖ်ံရိုးေတြက<br />..(ခုထိကို အပိုးမက်ိဳးေသး)..<br />ဒါဏ္ရာေတြကို ညွစ္ခ်ေနတုန္း<br />သူရဲေကာင္းတံဆိပ္နဲ႔ေတာ့<br />အသတ္မခံခ်င္ဘူး......။<br /><br />ၾကိဳးျပတ္ေတာ့မွ<br />စြန္ျဖစ္မွန္းသိရတာ<br />အသည္းနာတယ္..။<br /><br />မေျပာပါဘူး<br />မ...ေျပာ...ေတာ့...ပါ...ဘူး<br />အသံေတြတခါျပန္မ်ိဳခ်...။<br /><br />ကစားမိတဲ့ပြဲက<br />ဒုကၡခ်င္းေလာင္းေၾကးထပ္ထားသတဲ့<br />ျဖစ္နိုင္မယ္ဆိုရင္ဗ်ာ<br />ကြ်န္ေတာ့အလွည့္ကို ခဏေလာက္ေက်ာ္ေပးထားပါ...။<br /><br />ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးတလံုးကို မ်ိဳခ်ထားရသူလို<br />နာရီသံၾကားရတာ စိတ္မလံုေတာ့<br />ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ေခၚျပီး<br />လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းတေနရာမွာ<br />မွတ္တိုင္စိုက္ထားလုိက္တယ္<br />ငါက အေမွာင္ကိုေၾကာက္တဲ့ တေစ ၦတစ္ေကာင္<br />ထင္းရွဴးပင္တစ္ပင္ေတာင္ လာမစိုက္ၾကပါနဲ႔......။<br /><br />ေျဖရွင္းခ်က္ေတြ<br />ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ခဏေမ့ျပီး<br />ကိုယ့္ကိုခုတ္မဲ့ ဓါးကို<br />ကိုယ္တိုင္ေသြးေနရတဲ့ ဘ၀မွာ<br />ေမေမေရ....ကြ်န္ေတာ္အေ၀းၾကီးမွာ မဟုတ္ပါဘူး<br />အမဲေရာင္လက္၀ါးကပ္တိုင္ေလးန႔ဲ<br />ေက်ာခ်င္းကပ္ရပ္ေနခဲ့တာပါ<br />ေလခြ်န္သံေတြေတာင္ လႈိဏ္သံပါလာတယ္ေလ....။<br /><br />မြန္းတည့္ခ်ိန္ေရာက္တာေတာင္မသိ<br />အေမွာင္ေတြ ထစ္ထစ္ခ်ဳန္းခ်ဳန္းရြာတဲ့အခ်ိန္မွာမွ<br />တေယာက္ထဲ<br />မိုးမိေနခဲ့ေတာ့...တကိုယ္စာအလင္းဆိုတာ.....။<br /><br />ငါက<br />အေမွာင္ထဲမွာေနရတဲ့<br />အေမွာင္ကိုေၾကာက္တဲ့ တေစ ၦတစ္ေကာင္........။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5446891569193868324?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-11994859542163642152010-03-26T01:07:00.000-07:002010-03-26T01:20:37.673-07:00ခံစားခ်က္ကုန္ခမ္းသည့္ေရာဂါျဖင့္ကြယ္လြန္သည္<span style="color: brown;"><br />..............(၁)................<br /><br />ငါ့ေျခေထာက္တို႔ ကန္းခဲ့ျပီ......။<br /><br />အလင္းမသိ<br /><br />အေမွာင္မသိ<br /><br />..............(၂)................<br /><br />ေလွကားဆိုတာ<br /><br />တက္ဖို႔ ဆင္းဖို႔ပဲမဟုတ္ဘူး<br /><br />ထိုင္ေနလို႔လဲ ရတယ္ဆိုတာ<br /><br />အသိေနာက္က်ေလျခင္း...။<br /><br />...............(၃)...................<br /><br />ကႏ ၱာရထဲမွာ ေရငတ္ေနသလိုမ်ိဳး<br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ငတ္တယ္.....။<br /><br />................(၄)..................<br /><br />အထိတ္တလန္႔ေအာ္လိုက္တဲ့ ငါ့အသံမွာေတာင္<br /><br />ထံုေဆးနံ႔ေတြနဲ႔ မႊန္လို႔............။<br /><br />................(၅)................<br /><br />ေသလို႔ေသမွန္းမသိ..။<br /><br />...............(၀).................<br /><br />ဘာ<br /><br />ဆို<br /><br />ဘာ<br /><br />မွ<br /><br />မ<br /><br />သိ<br /><br />...............(၀)...............<br /><br />ဘာဆို...ဘာ....မွ.....မ....သိ...။<br /><br />................(၅)................<br /><br />ေသလို႔ေသမွန္းမသိ.....။<br /><br />................(၄)...............<br /><br />အသံေတြမသိ..။<br /><br />...............(၃).............<br /><br />ဆႏၵေတြမသိ.....။<br /><br />...............(၂)...............<br /><br />အေတြးေတြမသိ....။<br /><br />...............(၁)..............<br /><br />ငါ့ေျခေထာက္တို႔ ကန္းခဲ့ျပီ...။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1199485954216364215?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-79261685758889727902010-03-13T21:37:00.000-08:002010-03-13T21:38:31.622-08:00အတိတ္ေမ့ျခင္းအတၱနဲ႔ အနတၱ<br /><br />ဘူတာနွစ္ခုၾကား<br /><br />ရထားစီးမွားခဲ့တဲ့ေကာင္<br /><br />ေခါင္းထဲက ျမစ္က<br /><br />ပင္လယ္ေရာက္မွ ျပာတယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7926168575888972790?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-78330243624950063012010-03-13T21:26:00.000-08:002010-03-13T21:29:53.678-08:00အလြမ္းနာေဆးထိုးမွားခဲ့ျခင္းပါ<br /><br />၀ဋ္နာကံနာတစ္ခုကို<br /><br />အရုိးမွာ ေဆးမင္ထိုးလိုက္သလို<br /><br />စိတ္ေတြက ေမွာင္တလွည့္ လင္းတလွည့္န႔ဲ<br /><br />လည္ပင္းေၾကာေတြ ေထာင္းေထာင္းထသည္အထိ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ( ကြ်န္ေတာ္ )<br /><br />တစတစ ေ၀းကြာသြား.............။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7833024362495006301?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-77741740330715070202010-03-11T22:32:00.000-08:002010-03-11T22:43:38.443-08:00သက္တန္႔လွလြန္းလို႔ထင္ပါ့<br /><br />ညေနကေတာင္ မ်က္လႊာခ်တယ္<br /><br />ေကာက္ေၾကာင္းေတြက တခမ္းတနားနဲ႔<br /><br />ဘာသာျပန္ဆိုစရာ စကားလံုးမရွိေတာ့ဘူး<br /><br />လွလြန္းလို႔ထင္ပါ့<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7774174033071507020?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-58744570760845335502010-03-06T06:07:00.000-08:002010-03-06T06:09:04.809-08:00သူကေလးသို႔.....အနမ္းေတြအေၾကာင္းေျပာရင္<br /><br />နင္းထားတဲ့ေျမၾကီး ကြ်ံ၀င္သြားသလို<br /><br />စိတ္ေတြ တလွပ္လွပ္တုန္တယ္<br /><br />သူကေလးေပါ့<br /><br />တံပိုးခရာမပါပဲ ေျခရာလက္ရာ မပ်က္မယြန္းနဲ႔<br /><br />ရင္တစ္ခုလံုးသိမ္းပိုက္သြားတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ေတာင္မသိလိုက္ပါပဲကြယ္<br /><br />အသက္ရွဴသံတိုင္းမွာ<br /><br />သူ႔နာမည္ေလး ကပ္ပါေနေတာ့<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ မေသခ်င္ေတာ့ဘူး<br /><br />သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြနဲ႔ဆံုတိုင္း<br /><br />ကြ်န္ေတာ့တကိုယ္လံုး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလင္းတယ္<br /><br />ေနအိပ္ခ်ိန္တိုင္း<br /><br />သူကေလးအေၾကာင္းေတြး<br /><br />ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို အလံျဖဴလႊင့္ျပီး<br /><br />အံု႔အံု႔သည္းသည္းလြမ္းတယ္<br /><br />သူကေလးေပါ့<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ အိပ္မက္ေတြကို အက်ဥ္းခ်ထား<br /><br />သူ႔အေၾကာင္းမပါရင္<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ အိပ္လို႔ကို မေပ်ာ္ဘူး<br /><br />သူကေလးျပံဳးလိုက္တိုင္း<br /><br />ပန္းေတြေၾကြတယ္<br /><br />လိပ္ျပာေတြေသတယ္<br /><br />သူတို႔အလွကိုသူတို႔ သိမ္ငယ္လို႔သတဲ့<br /><br />မထူးဆန္းဘူးလားကြယ္<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ<br /><br />နႈတ္ခမ္းေလးကို စူထား<br /><br />စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ နတ္သမီး<br /><br />သူ႔နႈတ္ခမ္းေလးေတြေပၚ<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ နႈတ္ခမ္းေတြ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးခ်င္တယ္<br /><br />နည္းနည္းမ်ား ရိုင္းသြားမလား<br /><br />သူကေလးနဲ႔ပတ္သတ္ရင္<br /><br />(ကြ်န္ေတာ္ဆိုတာ)<br /><br />ကမာၻ႕အယဥ္ေက်းဆံုး ေသြးေႏြးသတၱ၀ါ<br /><br />သူကေလးအမိန္႔နဲ႔<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ေသြးေတြစီးတယ္<br /><br />သူ႔ဆံပင္မြမြကေလးေတြေပၚ<br /><br />ကြ်န္ေတာ့မာနေတြျဖန္႔က်က္ထား<br /><br />သူ႔ေသြးေၾကာစိမ္းေလးေတြ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တယ္<br /><br />နည္းနည္းမ်ား ရိုင္းသြားေလမလားကြယ္<br /><br />အပူဒီဂရီလြန္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့ရင္ဘတ္အတြက္<br /><br />သူကေလးက ...ေခြ်းသိပ္မိုး<br /><br />ကပိုကရိုေလးနဲ႔ ျပိဳတဲ့တိမ္<br /><br />သူ႔စကားသံေလးေတြနဲ႔တင္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ေႏြရာသီလွတယ္..။<br /><br />...........................(မင္းလုလင္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5874457076084533550?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-70415175759202079682010-02-27T02:07:00.000-08:002010-02-27T03:12:09.999-08:00ကိုယ္ေရးကိုယ္တာမွတ္တမ္းအခုတေလာ လက္သည္းေတြရွည္တာ ျမန္ျမန္လာတယ္<br /><br />ညေတြက ညမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ ေမွာင္ေမွာင္လာ<br /><br />ဆူးေတြက နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း ထူထပ္လာေတာ့<br /><br />ဆပ္ျပာပူေဖာင္းျဖစ္ရတာ မလြတ္လပ္ဘူး<br /><br />အရင္ကလို ဟစ္တလာ မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး<br /><br />အရင္ကလို ဗင္းဆင့္ဗန္ဂိုး မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး<br /><br />အရင္ကလို ေဂ်ာ့ကလူေနး မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး<br /><br />အရင္ကလို သစၥာနီ မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး<br /><br />ကိုယ့္အိုးနဲ႔ ကိုယ့္ဆန္ ဆန္႔သေလာက္ပဲ<br /><br />အားရင္ ကဗ်ာေရးတယ္<br /><br />အားရင္ကဗ်ာေရးတယ္<br /><br />အားရင္ကဗ်ာေရးတယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ တာ၀န္ အေရးသံုးပါးေပါ့<br /><br />အခုတေလာ လက္သည္းေတြ ရွည္တာ ျမန္ျမန္လာတယ္<br /><br />ငွက္ေတြကို ၾကည့္တယ္<br /><br />ငါးေတြကို ၾကည့္တယ္<br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ၾကည့္တယ္<br /><br />လက္သည္းေတြေတာင္ ေတာ္ေတာ္ရွည္ေနျပီပဲ<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ...စိတ္ေတြကို ညွပ္ပစ္လိုက္တယ္<br /><br />ဟိုတစ ဒီတစ ပစ္စလတ္ခတ္..<br /><br />အရင္ကလို ေကာင္းကင္ေနာက္မွာ ဘာရွိမလဲ မေတြးေတာ့ဘူး<br /><br />အရင္ကလို အိပ္ခါနီးတိုင္း ကဗ်ာမရြတ္ေတာ့ဘူး<br /><br />အရင္ကလို အနာဂတ္ဆိုတာ<br />ဘယ္ေန႔ကိုေျပာတာလဲလို႔မေမးေတာ့ဘူး<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ<br /><br />လူတလံုးသူတလံုးေတာ့ျဖစ္လာျပီထင္တယ္<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ..ကိုယ့္နွလံုးေသြးကိုယ္ ေဖာက္ေသာက္ၾကည့္လိုက္တယ္<br /><br />တားျမစ္ခ်က္ တစံုတရာမပါပဲ ၾကက္ေျခခတ္ေတြ<br /><br />ေဖာေဖာသီသီ ထြက္က်လာ...<br /><br />ကိုယ့္အေရျပားကို ျပန္ျခံဳျပီး စနစ္တက် ျပန္ထုတ္သိမ္းထားလိုက္တယ္<br /><br />လက္သည္းေတြကေတာ့ ရွည္ေနတုန္း...။<br /><br />နႈတ္ခမ္းေတြက တျဖည္းျဖည္း အမဲေရာင္သန္းလာျပီ<br /><br />လူတလံုးသူတလံုးျဖစ္လာလုိ႔ ထင္ပါ့<br /><br />ပါးစပ္ကထြက္တိုင္းစကားမဟုတ္ေတာ့ဘူး<br /><br />ပါးစပ္က ထြက္တိုင္း ျမွားခ်က္ထိ စပ်စ္သီးေတြ ျဖစ္ျဖစ္လာတယ္<br /><br />အက်အေပါက္မ်ားတဲ့ က်ိဳ႕တို႔က်ဲတဲ ဓမၼေတြျဖစ္လာတယ္<br /><br />ေရမရွိတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ျဖစ္လာတယ္<br /><br />အစြယ္မပါတဲ့ က်ားသစ္တစ္ေကာင္ျဖစ္လာတယ္..<br /><br />လက္သည္းေတြကေတာ့ ရွည္လို႔ေကာင္းတုန္း...။<br /><br />...............................................(မင္းလုလင္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7041517575920207968?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-76498986392707842792010-02-25T20:54:00.000-08:002010-02-25T21:03:19.812-08:00စိတ္ေကာက္နတ္သမီး<div class="postbody"> သူ႔မ်က္၀န္းေလးေတြက<br /><br />ေလမတိုက္တဲ့ ညေနခင္းေတြလို<br /><br />သူ႔နႈတ္ခမ္းေလးေတြက<br /><br />လိပ္ျပာေတာင္ပံေပၚက လေရာင္လို<br /><br />သူကေလးပဲေပါ့<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ၀င္သက္ထြက္သက္ကို ေဆးဆိုးထား...<br /><br />မ်က္ေစာင္းေလး တခ်က္အ၀င့္မွာတင္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့ရပ္၀န္း မိုးေခါင္သြားတယ္...။<br /><br />........................................(မင္းလုလင္) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7649898639270784279?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-386228148311242192010-02-19T20:04:00.000-08:002010-02-19T20:11:49.519-08:00ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ ၀တ္တဲ့အေရခြံစပ်စ္သီးေတြကိုအရည္ေဖ်ာ္ေသာက္လိုက္တယ္<br /><br />ခါးရစ္ရီေ၀..<br /><br />မေန႔ညက အိပ္လိုက္မိသလား..(မေသခ်ာဘူး)<br /><br />၀တ္ထားတဲ့ အေရခြံကေတာ့ ႏြမ္းရိလို႔<br /><br />ေပါက္တူးကိုခ်<br /><br />ေပါက္ခြ်န္းကိုခ်<br /><br />လွလွပပျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ စိတ္ေတြနဲ႔ ထြန္ယက္မွရမယ္<br /><br />မေန႔က....ခိုေတြအေၾကာင္းေရးတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ဖတ္တယ္<br /><br />မေန႔က....ေဒလီယာနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာတယ္<br /><br />မေန႔က....ေက်ာက္သင္ပုန္းတခ်ပ္၀ယ္တယ္..<br /><br />မေန႔က...<br /><br />မေန႔ညက အိပ္လိုက္မိသလား<br /><br />၀တ္ထားတဲ့ အေရခြံကေတာ့ ႏြမ္းရိေနတယ္<br /><br />ေကာင္းကင္ေယာင္ေဆာင္ခ်င္တဲ့ ပန္းခ်ီကားကိုျဖဳတ္ခ်ျပီးရင္<br /><br />ကိုယ့္တြင္းကိုယ္ နက္နက္ကေလးဆက္တူး<br /><br />ဘ၀ကူးေကာင္းဖို႔...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br /><br />ေျပာၾကတာပါပဲ<br /><br />ရင္ဘတ္ေပၚဆြဲတင္ၾကည့္ေတာ့မွ လက္တံေတြကို အတိုအရွည္မညီဘူး<br /><br />မေန႔က<br /><br />မုန္တိုင္းမိတဲ့စကားသံေတြမွာ<br /><br />စကၠန္႔တံမပါဘူး.....တေယာထိုးသံမပါဘူး<br /><br />ကိုယ့္တြင္းကိုယ္ နက္နက္ကေလးဆက္တူး<br /><br />ဘ၀ကူးေကာင္းဖို႔...။<br /><br />အမဲေရာင္ ေျခေထာက္ေတြကို တံဆိပ္တပ္<br /><br />မ်က္နွာေပၚ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ဆြဲခ်<br /><br />မ်က္ေစာင္းထိုးသံဆံုးရင္ မိုးရြာမယ္ထင္လို႔<br /><br />ကိုယ့္ဆံပင္ကိုယ္မိုးျပီး<br /><br />စိုရႊဲေနလိုက္တယ္...(တစ္ေယာက္တည္း)<br /><br />မညီမညြတ္ျဖစ္ေနတာလဲၾကာေပါ့<br /><br />မေန႔က......ပင့္ကူတစ္ေကာင္န႔ဲ ရန္ျဖစ္တယ္<br /><br />မေန႔က......ေၾကြက်လာတဲ့ သစ္ရြက္ေတြကို မီးသျဂိ ၤဳလ္တယ္<br /><br />မေန႔က........ဗံုသံမပါတဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္နားေထာင္တယ္<br /><br />မေန႔က...<br /><br />မေန႔ညက အိပ္လိုက္မိသလား<br /><br />၀တ္ထားတဲ့ အေရခြံကေတာ့ ႏြမ္းရိေနတယ္<br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၾကည့္ရွေစာင့္ေရွာက္ဖို႔<br /><br />သူငယ္အိမ္က က်ဥ္းလြန္း<br /><br />အစြယ္ေတြက တိုလြန္းေနေတာ့<br /><br />ကိုယ့္တြင္းကိုယ္ နက္နက္ကေလးဆက္တူး<br /><br />ဘ၀ကူးေကာင္းဖို႔......။။။။<br /><br />..................................................(မင္းလုလင္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-38622814831124219?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-79274574412806184432010-02-12T00:20:00.000-08:002010-02-12T00:22:30.120-08:00လြမ္းလို႔ေရးတဲ့ကဗ်ာ<span style="font-size: 13pt; line-height: 1.3em;">နင့္ညနဲ႔ ဆန္႔သေလာက္ပဲ အိပ္မက္ပါ...ေဒလီယာ<br /><br />လတျပိဳက္နွစ္ျပိဳက္သာရံုနဲ႔<br /><br />ညရဲ႔ အေရာင္က လဲ့ျဖာမလာနိုင္ဘူး<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ အျဖဴအမဲ ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ပါ<br /><br />နင္သိခဲ့ရဲ႔လား ...ေဒလီယာ<br /><br />အလြမ္းအေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ဆိုရင္<br /><br />ငါ့အသံေတြ က်ီးျပိဳေနခဲ့တယ္ဆိုတာ....<br /><br />နင္ေျခြခ်လိုက္တဲ့ပန္းတပြင့္ရဲ႔ငိုသံကို<br /><br />နင္မၾကားမိဘူးထင္ရဲ႕<br /><br />ငါအုပ္မိုးေပးခဲ့တဲ့ အရိပ္တျခမ္းက<br /><br />ငါ့တကိုယ္စာေတာင္မလံုျခံဳနိုင္ဘူးဆိုေတာ့<br /><br />နင္ကိုယ္တိုင္ပဲ မိုးပါ..ေဒလီယာ<br /><br />ငါကေတာ့....<br /><br />ေန တရစ္ လ တရစ္နဲ႔ ႏြမ္းတယ္...။<br /><br />နင္လဲ နင့္လမ္းနင္ေလွ်ာက္<br /><br />ငါလဲ ငါ့လမ္းငါေလွ်ာက္<br /><br />မေတာ္တဆမ်ား ဆံုမိၾကရင္ ငါေခါင္းငံု႔ထားမယ္ ေဒလီယာ<br /><br />နင္ကေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနား ပြင့္ေ၀ပါ...<br /><br />နင္က ေကာင္းကင္ျခံဳထားတဲ့ အလင္းသစ္<br /><br />ငါက မိုးမိခဲ့တဲ့ စကၠဴေလွ<br /><br />တစ္ေယာက္စီ တစ္ေနရာစီ တဘ၀စီ<br /><br />ငါ့၀ဋ္နဲ႔ငါ လြမ္းတတ္သေလာက္ လြမ္းပါရေစ.... ေဒလီယာ<br /><br />ကိုယ့္နွလံုးေသြး ကိုယ္ေဖာက္ေသာက္ရင္း<br /><br />ငါ အနက္ရွဳိင္းဆံုး က်ိမ္စာတစ္ခု ရြတ္မယ္<br /><br />ငါ့ကို မုန္းလိုက္ပါ ..<br /><br />နင့္နႈတ္ခမ္းတခ်က္အလႈပ္နဲ႔တင္ ငါ့ကို ပစ္စလက္ခတ္ မုန္းပစ္လိုက္ပါ....ေဒလီယာ<br /><br />နင့္နကၡတ္ေတြတထပ္ခ်င္း ခင္းရင္း<br /><br />ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသား ေမ့ပစ္လိုက္ပါကြယ္....။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7927457441280618443?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-58453257490059187932010-02-09T04:23:00.000-08:002010-02-09T04:27:23.033-08:00ေဖေဖာ္၀ါရီအတြက္ ရိုးလြန္းတဲ့ ကဗ်ာ<p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>အိုင္ယာလန္မေလး…<br />ျမန္မာေသြး မစစ္တဲ ့ ျမန္မာျပည္ကို..ခ်စ္တဲ ့ေကာင္မေလး<br />စကပ္ကေလးနဲ ့လွ…<br />သြားေလရာမွာ ေျခက်င္းေလး ငါျဖစ္မယ္</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>ေျမာက္ေလေတြပ်ံ ့သင္း<br />နဂါးေတြရဲ ့ခံတြင္း၀ကေန<br />လေကြးေကြးေလးနဲ ့ေဆြးေနမယ္<br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>စံပယ္ပန္းေလးကိုပန္<br />ဘ၀အမွန္ကိုေမ ့ကြယ္</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>ပါးကြက္ၾကားေလးနဲ ့ငါ့ရာဇ၀င္ကိုခ်ီ<br />ေတးေတြလည္းသီေပးမယ္</span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>ခ်ည္ေခ်ာထမီေလးနဲ ့ယဥ္<br />ျမန္မာလိုေျပာ….<br />ငွက္ေတြကူးခတ္ ..ငါးေတြပ်ံသန္း<br />တေယာအိုတစ္လက္.....နဲ ့<br />ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ၾကီးမွာ ပန္းပုခက္လည္းစီးကြယ္</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>အနီေရာင္ျမိဳ ့ျပထဲေက်းလက္ပံုစံနဲ ့…<br />ဘာျဖစ္ေသးလဲကြယ္…<br />ေလထဲက… ရဲတိုက္ၾကီးကိုဆြဲထုတ္<br />နင္က ဘုရင္မလုပ္<br />ငါကအိပ္ဖန္ေစာင့္လုပ္မယ္</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>နင္ ့..လက္ဖ်ားထိပ္မွာ<br />ၾကယ္ေတြ ပြင္ ့…..<br />နတ္ဘီလူးေတြစစ္လက္နက္ေတြခ်<br />ေခါင္ရမ္းတစ္ပြင့္ပ်ိဳးလို ့..ႏွင္းဆီပြင္ ့တဲ ့…<br />ေမွာ္ရာသီမွာ …ရင္ဘတ္ထူထူနဲ ့<br />မာနရူး…ရူးေနတဲ ့….<br />ငါ..ဟာ အဆိပ္ဆူးလည္းျဖစ္ခ်င္တယ္</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>လွျပီးသားကြယ္….<br />သနပ္ခါးေလးနဲ ့လည္း….<br />ငါ ့အိမ္မက္ေတြကို နင္..ပိုင္တယ္</span></span></p><span style="font-size:100%;"><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>ကတၱီပါဖိနပ္ေလးနဲ ့…<br />ပုသိမ္ထီးကေလးကိုေဆာင္း<br />နတ္လုလင္တို ့ဗ်တ္ေစာင္းကိုတီးၾက<br />ပြင့္ေသာပန္းတိုင္းလည္းလွေစ</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span>ေက်းေတာသူတတ္တဲ ့ပဥၥလက္နဲ ့<br />ပင္လယ္ၾကီးကို မွ်ားၾကစို ့<br />ေသာၾကာေန ့မွာ စေနနံ အက်ၤ ီၾကီးမ၀တ္နဲ ့<br />တိုးတိုးေလးပဲေျပာပါကြယ္....<br />တိတ္တိတ္ကေလးနားေထာင္မယ္....</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br />ကႏ ၱာရင္ဘတ္ ၾကက္ေျခခတ္ေတြတလက္လက္နဲ ့<br />ေရငတ္ေနတာၾကာေပါ ့....။<br />အိုင္ယာလန္မေလးေရ....<br />ေညာင္ေရအိုးထဲက ေရတစ္စက္နဲ ့....<br />ငါ ့အသက္ကို ဆက္ပါ ....။</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span><br /></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">ျမဴမႈန္ေတြက်ဲပက္...<br />ရာဇ၀င္အထပ္ထပ္နဲ ့...<br />ဟင္းလင္းျပင္မွာညပ္ေနတဲ ့...ဓါးတစ္ေခ်ာင္း<br />ငါ... မေန ့ကအက်ၤ ီကိုေျပာင္းျပန္..ျပန္၀တ္တယ္</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">ကာရန္မညီလဲ...ခ်စ္ပါရေစ<br />အိုင္ယာလန္မေလးေရ....။<br />နင့္နာမည္ေခၚရတာခက္တယ္....<br />ႏွင္းဆီနက္လို ့ေပးထားမယ္...<br />နာမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္ကို...<br />(၁၃) ရက္ေန ့မွာလုပ္မယ္ ..... ။<br />(၁၄) ရက္ေန ့မွာ နင္ ့အတြက္ဆိုျပီး...<br />ဒီကဗ်ာကို ငါေရးမယ္.......။<br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><br /></span></p> <span style="font-size:100%;"><span><i>ရင္ခြင္ရွိန္း<br /><br /><br />.......ရင္ခြင္ရွိန္</i></span></span><span style="font-size:100%;"><span><i>းရဲ႔ ကဗ်ာေလ</i></span></span><span style="font-size:100%;"><span><i>းပါ ....ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံု</i></span></span><span style="font-size:100%;"><span><i>းေတြထဲက တပုဒ္ေပါ့.......</i></span></span><span style="font-size:100%;"><span><i>္</i></span><br /></span><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-size:85%;"><span><br /></span></span></p><span style="font-size:85%;"><span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5845325749005918793?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-32434957431894660882010-02-04T22:44:00.000-08:002010-02-04T22:59:09.278-08:00...........<span style="color: rgb(51, 255, 51);">ေဆာင္းတစ္ခုရဲ ့အလြန္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">နွင္းရိပ္ေတြတသြင္သြင္နဲ ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ေနပီပီမလင္းတဲ့ နံနက္ခင္းတစ္ခု</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">နင့္ကိုေစာင့္ရင္း ဘုရားမွာ ငါဆုေတာင္းမယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွမပိုင္ဆိုင္တဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ေကာင္းကင္လက္ဆာင္ပါကြယ္။</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ဆႏၵရဲ ့ ေရာင္နီဦးေတြနဲ ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">နီလြင္ထစ္ခ်ဴန္း</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">မသိျခင္းဥတုရာသီထဲက</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ကမာၻဦးတစ္ေန ့ဟာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ငါ့ရစ္သမ္ေတြကို ခါးခါးသီးသီးျငင္းပယ္ပစ္ခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ဗီးနပ္စ္ဆိုတာ တစ္ခ်ိဳ ့လူေတြအတြက္ ေစတန္ပါပဲ။</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ငါဆိုတဲ့ေကာင္က မိုးေျမသက္တန္ ့အလယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ခ်စ္သူကို ထည္၀ါစြာ တင္ေျမွာက္ခစားခ်င္တဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ပူအိုက္အုိက္ ပုစဥ္းရင္ကြဲဂီတပါ..။</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">လွ်ပ္၀ါ မီးပန္းေတြနဲ ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">မႈိင္းျပာရီေ၀ေနတဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">သစ္ရြက္စာ တစ္အုပ္သာ က်န္ခဲ့ပါေစ......</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">အရာရာဟာ စ်ာပန သာ ျဖစ္ေစသားကြယ္။</span><br /><br />...............................<span style="color: rgb(255, 102, 102);">(-ေန ့သစ္)</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">ေန႔သစ္ရဲ႕ ထိုေန႔ကဆိုတဲ့ အက္ေဆးေလးထဲက ကဗ်ာေလးပါ ခြင့္မေတာင္းမိတဲ့အတြက္ ညီငယ္ေန႔သစ္ကို </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">ဒီကေနပဲ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္....။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3243495743189466088?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-7393887512328784012010-02-02T22:30:00.000-08:002010-02-02T23:05:49.034-08:00သစ္ရြက္ကေလးသို႔ ေနာက္ဆံုး အနမ္း<span style="font-size:100%;">အခ်ိန္ေတြက တျဖည္းျဖည္း အညိဳေရာင္သန္းလာတယ္<br /><br />တစကၠန္႔.....ျပီး.....ေနာက္တစ္စကၠန္႔<br /><br />ေ၀းရမယ္ဆိုေတာ့လဲ ကိုယ့္ဗီဇက မခမ္းနားနိုင္ေတာ့ဘူးေလ<br /><br />ကၾကိဳးပ်က္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ေသးရုပ္လို<br /><br />ကိုယ့္အေသြးအသားနဲ႔ကိုယ္ ၾကိဳးမိန္႔က်သြားတယ္<br /><br /><br />ငါ့ရဲ႔ သစ္ရြက္ငယ္ေလးေရ...<br /><br />တိုးတိ္တ္တိုက္ဆိုင္စြာ နင္ေၾကြခဲ့တဲ့ေနရာက<br /><br />ငါ့ရင္တည့္တည့္ျဖစ္ေနခဲ့ေတာ့...<br /><br />.................................................<br /><br /><br /><br />ငါ့ကိုယ္ငါ တံခါးလုပ္ျပီး<br /><br />နင့္အတြက္ ဖြင့္ထားေပးလိုက္တယ္<br /><br />သြားလိုရာသြားပါေတာ့ သစ္ရြက္ေလးေရ...<br /><br /><br /><br />ျပကၡဒိန္ေတြကို ေခါက္သိမ္းျပီး<br /><br />ငါ့သမိုင္း တပိုင္းတစ<br /><br />နင့္ဘ၀အတြက္ ေရေမ်ာကမ္းတင္ သံေယာဇဥ္ေတာင္ က်န္မေနပါေစနဲ႔<br /><br />နင္သိမ္ငယ္မွာ စိုးလို႔ပါကြယ္<br /><br /><br /><br />ရာသီအသစ္အသစ္ေတြရဲ႔ ေတာက္ပမႈနဲ႔<br /><br />နင္ျပန္လည္ ပြင့္ဖူးပါ သစ္ရြက္ငယ္<br /><br />ေရေလာင္းေပါင္းသင္ဖို႔ေမ့ေလ်ာ့ခဲ့တဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးအတြက္<br /><br />ပန္းပြင့္ေလးကို ခူးဆြတ္ဖို႔ဆိုတာ ...........<br /><br />..................................................<br /><br /><br /><br />ေလေျပေတြကို လိမ္းျခယ္ရင္း<br /><br />ေနေရာင္ျခည္ကိုေသာက္သံုးရင္း..<br /><br />ငါ့ကိုေမ့ထားခဲ့ပါကြယ္....<br /><br /><br /><br />လေရာင္စိုစိုေတြကို ရွဴရွဳိက္ရင္း<br /><br />ေလခြ်န္သံလွလွေလးေတြကို ဖန္တီးရင္း<br /><br />ငါ့ကိုေမ့ထားခဲ့ပါကြယ္....<br /><br /><br /><br />ဂီတသံေတြကို နားစြင့္ရင္း<br /><br />တိမ္ေတြကိုေငးေမာရင္း<br /><br />ငါ့ကိုေမ့ထားခဲ့ပါကြယ္...<br /><br /><br /><br />....ငါ့ကို.....ေမ့.....ထား.......ခဲ့......ပါ.......ကြယ္........။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-739388751232878401?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-10041930063900653132010-01-28T21:57:00.000-08:002010-01-28T22:00:20.778-08:00အနာဂတ္သို႔ ခရီးထြက္ျခင္း<span style="color: rgb(51, 204, 0);">ေအဒီ 2800...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ရုပ္ဖ်က္၀င္ေရာက္လာတဲ့ အရြယ္လြန္ ကန္႔သတ္မဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ကြဲျပားျခားနားေနတဲ့ အေရာင္စံုအျမင္သီအိုရီ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ခလုတ္နွိပ္လိုက္ရံုနဲ႔ ျဖစ္တည္လာတဲ့ မ်ိဳးရိုးဗီဇေကာက္ေၾကာင္း</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">သံသရာဆိုတာ ၾကားဖူးနား၀ ရွိရံုမွတပါး</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အ၇င္းအနွီးေတြနဲ႔ ဇာစ္ျမစ္မဲ့လူတန္းစား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အရိပ္ေတြေရြ႔တယ္.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အလင္းေတြေရြ႕တယ္..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">"ေန" ေသ "လ " ေသ ကမာၻသစ္ထဲ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အတိတ္မရွိ အနာဂတ္မရွိ တခုထဲေသာ ပစၥဳပၸန္ေပၚက</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">" လူေယာင္ေဆာင္ေသာ လူ " </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ခပ္ေအးေအး ေသြးေတြစီးတယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ယဥ္ေက်းမႈမရွိ....လူၾကီးလူငယ္ျပႆနာမရွိ...ရာဇ၀တ္မႈမရွိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဂီတမရွိ...ကဗ်ာမရွိ....အသားအေရာင္ ကြဲျပား/ ခြဲျခားမႈမရွိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ျပိဳင္ပြဲမရွိ....အိပ္မက္မရွိ....အစိမ္းေရာင္မရွိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">သဘာ၀မ်ဥ္းေကြးေတြနဲ႔ လွ်ပ္စစ္ရိုး၇ာ...ေန႔မဲ့ ညမဲ့ ၀ိဥာည္မဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ယႏၱရားဆန္ဆန္ ေဖာ္ျမဴလာ အျပံဳး</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ပံုစံခြက္ထဲက ခုန္ေပါက္ဆြဲသံုး</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">နဴကလီးယားစြမ္းအင္သံုးခ်စ္သူမ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ခလုတ္နွိပ္လိုက္တိုင္း ျပံဳးျပံဳးျပတယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဒိုင္ေမးရွင္းလြန္ျပဇာတ္ ..စက္ရုပ္တသိုက္နဲ႔ညီညာဖ်ဖ်</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">လက္ခုပ္သံအတုေတြနဲ႔ စည္စည္ကားကား လွတယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ေ၀းျခင္း နီးျခင္း ကင္းမဲ့ျခင္း မရွိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">လက္ေဖ်ာက္တခ်က္အတီးမွာတင္ သံသရာၾကီးအသစ္ျဖစ္တယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ေမြးဖြားျခင္း ေသဆံုးျခင္း မကြဲမျပား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဇီ၀ကမၼ ျဖစ္စဥ္ဆိုတာ အိပ္ယာ၀င္ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္.......။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ေအဒီ 2000 သမိုင္းေၾကာင္းေျပာတိုင္း</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အန႔ံပါတဲ့ ၾကက္သြန္ေတြကို လြမ္းတယ္.............။။....။။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1004193006390065313?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-38937779086596308192010-01-27T20:43:00.000-08:002010-01-27T21:13:15.620-08:00ပန္းေ၀တံခါးပိတ္အလြမ္းေတြရွိထားေၾကာင္း<br />'ပန္းေ၀' သိလားေမးခ်င္တယ္..<br />လမ္းေတြ႔ရင္ေခၚခြင့္မပိုင္ပါဘူး<br />ကြ်မ္းေျမ့ခ်င္ေမွ်ာ္လင့္နိုင္မွာလားရယ္လို႔<br />ခိုး၀ွက္ကာ အၾကည့္ပုန္းေတြနဲ႔<br />တိုးရွက္ရာ မခ်ိဆံုးပါပဲ<br />ျငိထံုးလာ အလြမ္းေတြေ၀ေတာ့<br />'ပန္းေ၀' သိမယ္.....။<br />ကိုယ့္မ်က္ရည္ ကိုယ္မေတြ႔ရွာပါဘူးတဲ့<br />ညိွဳ႕ခ်က္ေတြ အငိုေ၀ွ႔ပါရင္း<br />ကမာၻခ်ဥ္းေအာင္ ပန္ေတာ္ပြင့္မဲ့<br />သခင့္အတြက္ ပန္းေတြရယ္<br />ႏြမ္းေလတယ္ ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ေျဖရူး<br />ေၾသာ္...တို႔ဘ၀က<br />တမ္းမေျပတယ္ေနာ္ မ်က္ရည္ဦး....။<br />ေနွာင္တြယ္ကာ ခက္တာပဲ ပန္းရယ္လို႔<br />ေရွာင္ဖယ္ကာ မ်က္နွာလႊဲစမ္းခ်င္တာေပါ့<br />ေက်ာင္းခန္းဆီ ေျခလွမ္းေတြ အေရာက္ယူဆဲမွာပင္<br />တစ္ေယာက္သူေနာက္လူ ေတြ႔ေနနွင့္ျပီမို႔<br />ရင္နွင့္စြာ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ေပမဲ့<br />ျမင္ခြင့္မွာ အေဖာ္အသစ္ေတြနဲ႔<br />" ပန္းေ၀" ရယ္<br />(တို႔ေလ...)<br />မေခၚျဖစ္ပါဘူး......။<br />......................................................(တာရာမင္းေ၀)<br /><br />ဆရာတာရာမင္းေ၀ရဲ႔ ကဗ်ာမ်ားစြာထဲမွ ကြ်န္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးေတြထဲက တပုဒ္ပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3893777908659630819?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-78291035502286623292010-01-27T07:47:00.000-08:002010-01-27T08:04:58.919-08:00တနဂၤေႏြေယာင္ေဆာင္တဲ့ တနဂၤေႏြတနဂၤေႏြဟာ<br />ေရာမေခတ္ ကြ်န္ပိုင္ရွင္တံဆိပ္ သံပူတံုးကို ကိုင္လာတယ္<br />အဲဒီသံပူတံဆိပ္ထဲမွာ တနဂၤေႏြေယာင္ေဆာင္တဲ့ တနဂၤေႏြ တခ်ပ္ရွိတယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />၀တ္ေကာင္းစားလွေတြရွိတယ္<br />တခါတေလ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္ သူ႔ကိုသူ ၀တ္ဆင္တယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />ထီးကိုင္ရမွာလက္ေညာင္းတတ္သူျဖစ္တယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ ႏြမ္းရိေနတဲ့ အေရျပားအရွည္ၾကီးနဲ႔<br />တခါတခါ ေဟာင္းေနတဲ့ေကာင္းကင္အတြက္ ေခါင္းကုတ္ေနတတ္ေသးတယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />သူ႔တကိုယ္စာ အလင္းအတြက္ ညနဲ႔ စစ္ခင္းတတ္ေသးတယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />အဆက္မျပတ္တဲ့ေလာကဓံကို ခဏေလး ဇစ္ဆြဲပိတ္တယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />ေၾကာက္တတ္တဲ့ ေၾကာင္ေလးတေကာင္လို ေခြေခါက္ေနတယ္<br />ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ က်ားသစ္တေကာင္လိုလဲ ဟိန္းေဟာက္ေနတယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />ကိန္းဂဏန္းေတြနဲ႔ ကင္းလြတ္ရာ နယ္ေျမလဲ ျဖစ္တယ္<br />တနဂၤေႏြဟာ ျပိဳင္ဆိုင္မႈတခ်ိဳ႕တေလရဲ႔ ရင္ခုန္သံလဲျဖစ္တယ္<br /><br />တနဂၤေႏြဟာ<br />ညေနခင္းေတြနဲ႔လွပေနတဲ့ သနပ္ခါးရန႔ံေတြရဲ႔ စုရပ္ျဖစ္တယ္<br />တခါတေလ ေရဆိုးေျမာင္းထဲက ျမဳပ္လွည့္ေပၚလွည့္ နို႔ဆီခြက္ျဖစ္တယ္<br /><br />ဒါေပမဲ့ တနဂၤေႏြဟာေလ<br />သူ႔ကိုယ္သူ တနဂၤေႏြျဖစ္မွန္း မသိရွာဘူး<br /><br />............................................................အုပ္စိုးၾကီး + မင္းလုလင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7829103550228662329?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-1660799616459149402010-01-27T07:45:00.000-08:002010-01-27T07:47:14.721-08:00ဖေယာင္းတိုင္ကိုယ္တိုင္ရွဴသြင္းလိုက္တဲ့ေလက<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကြ်မ္းေလာင္သြားေစတယ္<br />အေသြးအသားေတြ မခမ္းသေရြ႔<br />ငါ့အ၀ိဇၨာနဲ႔ငါ<br />မေသမခ်င္း လင္းတယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-166079961645914940?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-37134895334226924132010-01-22T22:03:00.000-08:002010-01-22T22:06:37.381-08:00ဂီတနွင့္လူ<span style="color: rgb(153, 255, 153);">ခြင့္လြတ္ပါတယ္ သမီးရယ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 255, 153);"> ေစာင္းၾကိဳးျဖတ္ခဲ့ရံုနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(153, 255, 153);"> ဂီတဆိုတာ အသက္မဲ့မသြားပါဘူး</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> ဟုတ္တယ္အေဖ</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> အဲ႕ဒီ႕ညတုန္းက</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> ၿမစ္ငိုသံေတာင္ ဂီတအပါးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> ေပ်ာ္လို႕ၿမဴးလို႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> ၀တ္လစ္စလစ္ေတြမ်ားတယ္အေဖ</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">ထားလိုက္ပါသမီးရယ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ငိုသံေတြကို မထူမပါးယွက္ခ်ည္ျပီးရင္</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ၀တ္လစ္စလစ္ ဂီတ ကို အုပ္မိုးေပးၾကတာေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒါေတာ႕ဒါေပါ႔</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> အမွတ္မရွိတဲ႕သံစဥ္ေတြက်ေတာ႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဘယ္လိုပုဒ္က်ိဳးပုဒ္မနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဒဏ္နာနာခတ္မလဲအေဖ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">သံစဥ္ေတြကို အျပစ္ေပးဖု႔ိ</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ရက္စက္လြန္းပါတယ္ သမီးရယ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ခပ္တိုးတိုးေလးပဲ ငိုလိုက္ပါ</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၿဖစ္ပါ႕မလား</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႕ေတာင္သိပ္ဟန္ပံုမရတာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မလိုတာေတြၿဖဳတ္တပ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ပိုေနတာေတြက်မွ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဒုကၡတန္းလန္းနဲ႕ သမီးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ငိုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ပိုပိုညစ္လာတယ္အေဖ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">အေရာင္ဆိုးရြားတဲ့ ဒုကၡဆိုတာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> မ်က္ရည္မက်တတ္ဘူးသမီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> လူပီသဖို႔အတြက္ ဒုကၡကိုမ်က္ရည္တိုက္လိုက္စမ္းပါ</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မရေတာ႕ဘူးအအေဖ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ေၿခရာလက္ရာပ်က္လြန္းေနၿပီ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သူ႕ဘက္ကိုယ္႕ဘက္ေတာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> လွလွပပစည္းမၿခားတတ္မွေတာ႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မထူးပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> စိတ္လိုလက္ရ ၀င္ရူးႏွမ္းဦးမွပါ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">ေကာင္းတယ္ သမီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> မထိတထိ ၾကည့္ေနက်တဲ့ စည္းေတြမွာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> သမီးဘက္သမီး ျပန္ျပန္မေက်ာ္မိေစနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ေခတ္ရဲ႔ အလင္းအတိုင္း သမီး ျပံဳးျပံဳးေလး ေမွာင္ထားလိုက္ပါ</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဟုတ္အေဖ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> တစ္ခ်ီတစ္ခ်ီေတာ႕ကိုယ္႕ဘက္ကစက်ဴး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မွ ၿငိမ္ၿငိမ္က်သြားတဲ႕ ဂီတာေပါက္စေလးကို</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ည.....................က်ရင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> နဲနဲေတာ႕...........</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);">ပူေဇာ္လိုက္ပါသမီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> အဲ႕ဒီ႕ဂီတေပါက္စေလးကိုသမီးရဲ႕မ်က္ရည္ေတြနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ပူေဇာ္လိုက္စမ္းပါ</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> အဲ႕ဒီ႕ဂစ္တာေလးထဲမွာ သမီးရဲ႕အနာဂါတ္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> မပုပ္သိုးေစခ်င္ဘူးကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> သမီးရဲ႕မ်က္ရည္နဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ဂီတစစ္စစ္</span><br /><span style="color: rgb(102, 255, 153);"> ဒီည.............အေဖၾကားခ်င္တယ္သမီးငယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဂီတာသပ္သပ္နဲ႕ေတာ႕</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> အငိုတိတ္ပံုမေပၚဘူး..အေဖ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သူတို႕စရိုက္ကိုက</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ေလႏွင္ရာလြင္႕ခ်င္ေနတာကိုး......။<br /><br />.........................................................................<span style="color: rgb(102, 255, 153);">မင္းလုလင္</span> + အကယ္ဒမီ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3713489533422692413?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-15846290317470751162010-01-22T22:02:00.000-08:002010-01-22T22:07:41.841-08:00လူရႊင္ေတာ္....(2)ေသြးနဲ႔သားနဲ႔ ဟာသနဲ႔ေဆာက္တဲ့တံတိုင္း<br />မၾကာခဏျပိဳၾကတိုင္း ျပံဳးတယ္....<br />အစာမရွိတဲ့ အစာအိမ္နဲ႔ ဖိနပ္မပါတဲ့ ေျခေထာက္<br />စင္ေပၚေရာက္တိုင္း ဟာသေျမာက္တယ္<br />ဆီကခမ္းေနေပမဲ့<br />အရွိန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ မီးေတာက္<br />စင္ေပၚေရာက္တိုင္း<br />ဟာသေျမာက္ေျမာက္<br />ထထေတာက္တယ္.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1584629031747075116?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-24340530298127146142010-01-06T22:20:00.000-08:002010-01-06T22:22:10.619-08:00ၾကယ္မေလးအတြက္အလင္းဖတ္စာ<span style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္မဟုတ္ဘဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္ကေလးတစ္စင္းကို ခ်စ္မိတဲ့အခါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ဟာ . . . . သူ႔အနားက<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">အိမ္နီးခ်င္းၾကယ္တစ္စင္းျဖစ္သြား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္ျဖစ္ရတယ္ ၾကယ္ေလးေတြလို ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံဟာ ၾကယ္မေလးဆီ ႐ိုးေျမက်<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ မ႐ိုးမ႐ြျဖစ္ရတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလးကိုခ်စ္မိသြားကတည္းက<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ဆံပင္နီမဆိုးခ်င္ေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ တီ႐ွပ္မ၀တ္ခ်င္ေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလးရယ္ . . . . ကၽြန္ေတာ္က တကယ္ကိုခ်စ္မိသြားတာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔ကြယ္ . . . . ေနာ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><br /></span></span><a name="more"></a><span style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလး . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ဘယ္ကိုမ်ားေငးေနလဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ့္ကိုပဲၾကည့္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းပဲ . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သိ ပါ ကြယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">လြမ္းတုိင္း . . . ေကာင္းကင္ေပၚေမာ့ ေမာ့ၾကည့္႐ံုနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">မေက်နပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြကို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ လယ္ယာစိုက္ခင္းအျဖစ္စိုက္ပ်ိဳးခ်င္လာတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">`သူမ´က ၾကယ္စိုက္ခင္းေလးေပါ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္က ၾကယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးသမားေပါ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္ပ်ိဳးသူေပါ့ . . . . အဲဒီလိုေလး . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ျဖစ္ ခ်င္ တယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြကိုေရွ႕ထားၿပီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ခ်င္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သူ႔အသံစူးစူးေလးကို ေ႐ွ႕ထားၿပီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္သီခ်င္းဆိုျပခ်င္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေ႐ွ႕ထားၿပီး . . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">အင္း . . . ၾကယ္ေလးေရ . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေ႐ွ႕ထားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">. . . . . . . မလန္႔ပါနဲ႔ ၾကယ္မေလးရယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ခ်စ္လို႔စတာပါကြယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သမာ႐ိုးက်မဟုတ္ဘဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္ကိုခ်စ္မိတဲ့အခါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ . . . ၾကယ္ၾကည့္သူတစ္ဦးျဖစ္သြား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္ကေလးေၾကြက်လာဖို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးနားကို . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ေလ . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">`ဟိုတစ္ေန႔တုန္းက´ ကိုျပန္ေရာက္သြားေတာ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ပြဲေတာ္ကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျပန္ျမင္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလးေရ . . . ၾကယ္မေလးေရ . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၾကယ္မေလးယက္လုပ္တဲ့ အ၀တ္ေလးတစ္ထည္ျဖစ္ခ်င္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ၀တ္ဆင္တဲ့အခါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးျဖစ္သြားခ်င္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္ဟာသူ႕ရဲ႕ မီးလင္းဖိုေလး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">သူဟာကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေဆာင္းတြင္းေလး . . . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">အဲဒီလိုလည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">တကယ္ေတာ့ `သူမ´ဟာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">လွလွပပ ၾကယ္နတ္သမီးေလးတစ္ပါးမဟုတ္ပါဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ေျပာင္စပ္စပ္ႏုိင္တဲ့ ၾကယ္႐ူးမေလးတစ္ဦးျဖစ္တယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ေျပာရင္းနဲ႔ကို . . . ခ်စ္ ခ်စ္လာမိတာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလးေရ . . . ကၽြန္ေတာ့္ဆီေၾကြပါ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <br /><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ၾကယ္မေလးအတြက္ အလင္းေတြသြန္းထားတဲ့ဖတ္စာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ဒီကဗ်ာေရးၿပီးေတာ့ ၾကယ္မေလးကို ေပးမဖတ္၀ံ့ျပန္ဘူး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">႐ွက္တာေပါ့ကြယ္ . . . . ၾကယ္စင္မေလးရယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 153, 102);">ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္မိသြားတဲ့အခါ . . . .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: blue;"><span style=""> </span>သူရႆဝါ<br />===============================================<br />===============================================</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: blue;">ဒီကဗ်ာေလးကိုဖတ္ျပီးၾကိဳက္လြန္းလို႔ ကိုသူရႆ၀ါဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းျပီးတင္ထားတာပါ</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: blue;">ကိုသူရႆ၀ါက ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးျဖစ္ပံုေလးကိုလဲ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္ အမွတ္တရအေနနဲ႔ သူနဲ႔ေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၾကယ္မေလးရဲ႔ အစကိုလဲတင္ေပးလိုက္ပါတယ္..ေက်းဇူးပါ ကိုသူရႆ၀ါ</span></span></p> </span></span> <div class="msg Nth">""အဲဒီကဗ်ာမေရးခင္ ေရွ႕ကဗ်ာေတြတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ဒႆနကဗ်ာေတြ ၊ ဘဝကဗ်ာေတြေလွ်ာက္ေရးေနတာ</div> <div class="msg Nth">နည္းနည္းၿငီးေငြ႕လာေတာ့ အခ်စ္ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေလာက္ေရးမယ္ဆိုၿပီး</div> <div class="msg Nth">အဲဒါေလးေရးျဖစ္တာ</div> <div class="msg Nth">အဲဒီလိုပံုစံမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာေတြစေရးတုန္းကပံုစံမ်ိဳးေလးေပါ့</div> <div class="msg Nth">စကားလံုးအားေကာင္းေကာင္းနဲ႔</div> <div class="msg Nth">အဲဒါေလးကို အလြမ္းေျပျပန္ေရးတာပါ</div> <div class="msg Nth">း))<br />ၾကယ္မေလးဆိုတာက စကားလံုး အဆန္းျဖစ္ေအာင္ သံုးထားတာပါ ""</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2434053029812714614?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-66847679262311788772010-01-06T20:50:00.000-08:002010-01-06T21:19:50.424-08:00ေၾကြခဲ့တဲ့....မေၾကြေသးတဲ့.....ပန္းမဟုတ္ေသာပန္းသူကေျပာတယ္<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ကိုးကြယ္ရာတဲ့<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ သူဟာ အခ်စ္ရဲ႔ေက်းကြ်န္ျဖစ္လာတယ္<br /><br />သူ႔ကို လူေတြက တခမ္းတနား က်ိမ္ဆဲၾကတယ္<br /><br />သူလဲ ေလတိုက္ခံျပီး လူတလံုးသူတလံုးျဖစ္လာတယ္<br /><br />တခ်ိဳ႕လူေတြက သူ႔အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔<br /><br />သူ႔ကို ေမ့ေလ်ာ့သြားၾကတယ္<br /><br />သူဆိုတာကို သူမွန္းမသိေတာ့တဲ့အထိ<br /><br />သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္<br /><br />သူ႔အမွတ္တရေတြ ေရးဖြဲ႔တယ္<br /><br />သူ႔အေၾကာင္းဇာတ္ထုပ္ေတြမွာ သူကမင္းသားပဲ<br /><br />(ဒါေပမဲ့)...<br /><br />ဗီလိန္ဆန္ဆန္ ဇာတ္ရုပ္အေၾကာင္းေျပာတိုင္း<br /><br />သူ႔ကို မထိတထိ သတိရၾကတယ္<br /><br />သူ႔ကိုပံုၾကီးခ်ဲ႕ၾကတယ္<br /><br />သူ႔ကို ခိုးကူးၾကတယ္<br /><br />သူကေတာ့တိတ္တိတ္ေနတယ္<br /><br />စကားတခြန္းပဲ ထပ္တလဲလဲေျပာတယ္<br /><br />""စာရြက္ေပၚမွာေဘာပင္နဲ႔ေရးမွ ကဗ်ာမဟုတ္ဘူး<br /><br /> ေျမၾကီးေပၚမွာ တုတ္နဲ႔ေရးလဲ ကဗ်ာပဲ "" ....<br /><br />သူထပ္တလဲလဲ ေျပာတယ္<br /><br />ထပ္တလဲလဲေျပာတယ္<br /><br />ထပ္.....တ......လဲ......လဲ ...ေျပာတယ္<br /><br />ေျပာရင္းနဲ႔ သူလဲက်သြားတယ္<br /><br />သူ႔ေဘးမွာ ကဗ်ာေရးတဲ့ တုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔<br /><br />သူ႔ေဘးမွာ သူေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးနဲ႔<br />.......................................................................<br />...........................................................................<br />.......................................................................။။။။<br />=============================================<br /><br />ကြ်န္ေတာ့လက္ေပၚမွာတင္ ဆံုးပါးသြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာေလး တနွစ္ျပည့္အမွတ္တရေလးပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6684767926231178877?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-75434179151553574562010-01-03T09:27:00.000-08:002010-01-03T09:28:24.581-08:00ညစုန္းညစုတ္ညပဲ့<br />"လ" တစ္ေကာင္ "ၾကယ္" တစ္ျမီးမွမလင္း<br />ပုပ္အက္အက္ေလျပည္ရန႔ံသင္းတယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7543417915155357456?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-12314353587342720862010-01-01T22:51:00.001-08:002010-01-01T23:08:51.254-08:00အတၱဳပၸတၱိကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ျပန္ခိုးၾကည့္ရတာ<br /><br />စိတ္ေတြေတာင္ ေညာင္းတယ္<br /><br />အတၱသို႔ ခရီးတေခါက္.....<br /><br />ဘယ္သူမွမပါလဲ ငါ့ရထားက ဘူတာကို၀င္မွာပါ<br /><br />ေလာင္စာျဖစ္သြားတဲ့ ျပကၡဒိန္အတြက္<br /><br />မီးေတာက္ေလးက ငိုေနမယ္ထင္သလား<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ မ်က္လံုးေတြက ထူထူထဲထဲ က်လာတယ္<br /><br />သူမ်ားလွ်ာေပၚလဲ ေလွ်ာက္တတ္ခဲ့ျပီးျပီ<br /><br />အဆိပ္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ အဆိပ္ေတြလဲ ေသာက္တတ္ခဲ့ျပီ<br /><br />ဖိနပ္မစီးတတ္ရံုနဲ႔ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့ အႏၶတေယာက္<br /><br />ထပ္တလဲလဲ ေသတယ္..<br /><br />အလင္းမရွိတဲ့ မီးအိမ္ကို ကိုင္မိရံုပါ<br /><br />လမ္းမျပနိုင္တဲ့ သံလိုက္အိမ္ေျမာင္တခုရဲ႔ မ်က္ရည္ဆိုတာ<br /><br />စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ လြမ္းမိတဲ့ မိုးရာသီပဲ<br /><br />အေဖာ္မပါေပမဲ့ တေယာက္ဆိုတေယာက္ပဲ ဒုကၡေရ<br /><br />သူရဲေကာင္းဆိုတာ ရန္သူဘက္ကၾကည့္ရင္<br /><br />အၾကီးဆံုး ရန္သူပဲ...<br /><br />ငါ့၀ဋ္နာန႔ဲငါ ခပ္တိုးတိုးမိုက္ပါရေစ...<br /><br />ျဖတ္ေလွ်ာက္မိတဲ့ ခရီးက ႏြံအိုင္ျဖစ္ေနေတာ့လဲ<br /><br />ငါ့ေျခေထာက္မွာ ရြံ႕ေပတာ မဆန္းခဲ့ဘူးေပါ့......။။။။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1231435358734272086?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-53871428680984799402010-01-01T21:26:00.000-08:002010-01-01T21:30:20.769-08:00သူမ စုတ္ျဖဲသြားတဲ့ တနဂၤေႏြတျခမ္း<span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ရူးရူးမုိက္မုိက္ပါပဲ…<br />တနဂၤေႏြေတြဆီကို ေျပးလာလုိက္ရတာ<br />တစ္ေန႔က ေသာၾကာေန႔ေလးအထိ<br />ငါ ၿပံဳးေနတတ္ခဲ့တယ္ ၊၊ ၊၊<br /><br />ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့…<br />အခုေတာ့ ပင္လယ္မျဖစ္လုိက္ရတဲ့ လိႈင္းေလးကို<br />ေပြ႕ပိုက္သိမ္းဆည္းခဲ့ရ…<br />သင္းကြဲတယ္ဆုိတာ..<br />ပလက္ေဖာင္းေလး နံေဘးက<br />ေျခာက္ကပ္စြာတိုးတိတ္သြားတဲ့ သီခ်င္း<br />တေယာသံေလးလည္း ငိုေနခဲ့ၿပီ ၊၊<br /><br />သေကၤတေလး ကြဲရွသြားတဲ့ညေနမွာေပါ့<br />ဘာမွ မရလုိက္ေပမယ့္<br />ငါ အားလံုးကို ထားခဲ့လိုက္ရတယ္ ၊၊<br /><br />ငါ မငိုခဲ့ပါဘူး . . .<br />စိုမွာစိုးလို႔ တိတ္ပစ္လုိက္ရတဲ့ မိုးေတြလုိ<br />ငါ မငိုခဲ့ပါဘူး ကြယ္</span> <p style="text-indent: -12pt;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span><span> </span>ဒီ အေငးေလးေတြ တျဖည္းျဖည္းေဝးေတာ့မယ္ ၊၊<br /><br />ဘယ္လိုမွ ေျဖလို႔မရခဲ့ဘူး .. ၊၊<br />ေနာင္လာမယ့္ တနဂၤေႏြေတြဆုိ<br />သူမကို ျပန္မရေတာ့ဘူး<br />ဘယ္လိုမွ ေျဖလုိ႔မရခဲ့ဘူး ...၊၊<br />မနက္ျဖန္ေတြကို စိုက္ပ်ိဳးေပးႏိုင္မလား တဲ့ ...<br />........................................<br />ဘယ္လုိမွ ေျဖလို႔ မရခဲ့ပါဘူး ...<br />ေမးခြန္းတုိးတိုးေလးေတြရယ္ ၊၊<br /><br />သူမ မ်က္ႏွာအလႊဲမွာ </span></p> <p style="text-indent: -12pt;" class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><span> </span>တနဂၤေႏြေလး ျပတ္ရွသြား……</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ၾကယ္ေတြကိုယ္စား ေႀကြသြားခဲ့ရတယ္</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ေနာင္လာမယ့္ တနဂၤေႏြေတြဆုိ</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">သူမ ျပန္မလာေတာ့ဘူး ၊၊</span></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">................................................ဇာတိ...................</span></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကိုဇာတိရဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ ..ကြ်န္ေတာ့ရဲ႔ အျဖစ္အပ်က္တခ်ိဳ႕နဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနလြန္းလို႔ပါ<br /><span> </span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5387142868098479940?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-87459717012216409252009-12-29T06:31:00.000-08:002011-07-25T09:03:26.720-07:00ကြ်န္ေတာ္နွင့္ေခ်ာကလက္ေလး၏တနဂၤေႏြျပကၡဒိန္မ်ားအမွတ္တရ ေန႔ရက္တခ်ိဳ႕သည္ အခ်ိန္ကြဲေၾကာင္းအတြင္းသို႔ ျပတ္က်ခဲ့ေလျပီ ။ အခ်ိန္ဆိုသည္မွာ<br /><br />အေကာင္းဆံုးသမားေတာ္ဟု ဆိုၾကေသာ္လည္း<br /><br />ကြ်န္ေတာ့အတြက္ေဆးရွာမေတြ႔ေသး၍ ထင္သည္ ။ အတိတ္ဆိုေသာ စကားလံုးအား စာရြက္ေပၚတြင္<br /><br />ခ်ေရးလိုက္သည့္အခါတို္ငး္<br /><br />ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွ တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနဆဲပင္ ။ ကြ်န္ေတာ့၏ အိပ္ယာေဘးတြင္ မင္နီမ်ားျဖင့္<br /><br />အမွတ္အသားျပဳထားေသာ တနဂၤေႏြေန႔မ်ားပါသည့္<br /><br />ျပကၡဒိန္ေလးမ်ားနွင့္ ရႈတ္ပြေနဆဲပင္ျဖစ္သည္ ။<br /><br />+++++++ သိပၸံပညာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း<br /><br /> ကြဲေနတဲ့အသည္းကို ျပန္မဆက္နိုင္ဘူး +++++++++++<br /><br />ကြ်န္ေတာ့နွလံုးသား ေသြးတိတ္ခ်ိန္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္မည္နည္း....။ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ အခုထိ<br /><br />မသိေသးေသာ ပုစာၦတပုဒ္အျဖစ္ ရွင္သန္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္ ။<br /><br /><br /><br />.............................................(2)....................................................................<br /><br />ပန္းတပြင့္နွင့္အျပိဳင္ သူမ လွလြန္းပါသည္ ။ ထိုသူမ၏ရပ္၀န္းတြင္ လိပ္ျပာမ်ား ၾသဘာေပးဘူးသည္ ။<br /><br />ေလေျပမ်ားလြင့္ေမ်ာခဲ့ဘူးသည္ ။ သူမ၏မခို႔တရို႕ ရယ္သံတပိုင္းတစနွင့္ပင္ ကြ်န္ေတာ့၏ အသက္ရွဴသံမ်ား<br /><br />စည္းခ်က္လြဲခဲ့ရသည္ ။ တခုတ္တရ ျပံဳးျပလိုက္သည့္အခါတိုင္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္ဆိုသည္မွာ<br /><br />လြင့္ပ်ံေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့သည္ ။ထုိမွ်ေလာက္အထိပင္ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ့အား ျပဳစားထားနိုင္လြန္းပါသည္ ။<br /><br /><br />............................................(3)......................................................................<br /><br />သူမနွင့္ကြ်န္ေတာ္သည္ တိမ္မေတာက္ေသာ ညေနခင္းမ်ားအား အတူတကြ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကဖူးသည္ ။<br /><br />တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္ ျပိဳင္ဆိုင္ခဲ့ေသာ အနမ္းမ်ားတြင္ အေရာင္မ်ားမပါခဲ့ေခ် ။ အစိုးမရေသာ<br /><br />ေလေျပမ်ားကိုပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ၾကားသို႔ အ၀င္ခံရန္ စိုးရြံ႕ခဲ့ၾကသည္ ။<br /><br />ဆုတ္ကိုင္ထားေသာတြဲလက္မ်ားတြင္ ေခြ်းေစးမ်ားပ်ံသည္အထိ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲရင့္ခဲ့ၾကသည္ ။<br /><br />တေယာက္မ်က္၀န္းမ်ားအား တေယာက္ ဘာသာျပန္ဆိုရင္း ကြ်န္ေတာ္နွင့္သူမ အိပ္မက္မ်ားအား<br /><br />မွ်ားခဲ့ၾကသည္။ကြ်န္ေတာ္ရြတ္ဆိုျပတတ္ေသာ ကဗ်ာမ်ားအား မ်က္လံုးေလးမွိတ္၍<br /><br />သူမနားေထာင္ေနခဲ့ဘူးသည္ ။ တိုက္ဆိုင္လြန္းစြာပင္ ထိုေန႔မ်ားသည္ တနဂၤေႏြေန႔မ်ားသာ ျဖစ္သည္ ။<br /><br />နဂါးတေကာင္၏မ်က္ေစာင္းဆန္ဆန္ လွပေနေသာ တနဂၤေႏြေန႔မ်ားျဖစ္သည္ ။<br /><br />.......................................(4)..............................................................................<br /><br />ကြ်န္ေတာ္နွင့္သူမ၏ တနဂၤေႏြေန႔ရက္မ်ားသည္ ရက္ရာဇာမ်ားအား ခံုမင္စြာျဖတ္သန္းျပီးေနာက္<br /><br />ျပႆဒါးဆန္ဆန္ အလန္႔တၾကား ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္ ။ ထိုေန႔သည္ ကြ်န္ေတာ့္၏ နွလံုးအိမ္အတြင္း၌<br /><br />ဓါးထစ္ထားသကဲ့သို႔ စြဲထင္ေနေသာ (13) ခုေျမာက္ တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္သည္ ။သူမနွင့္ စေတြ႔သည္မွစ၍<br /><br />(13)ပတ္ေျမာက္ တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္သည္ ။<br /><br /><blockquote>ငါ့ကိုအိမ္ကလူတေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္ေပးဖို႔စီစဥ္ေနၾကျပီ</blockquote><br /><br />သူမေျပာေသာ စကားအဆံုးတြင္ ကြ်န္ေတာ့၏ေကာင္းကင္သည္ ရုတ္ရင့္ၾကမ္းတမ္းစြာ မဲေမွာင္သြားေလသည္ ။<br /><br />အဆက္မျပတ္ ခုန္ေနေသာ နွလံုးခုန္သံသည္ ရထားတစင္း ခုတ္ေမာင္းသြားသကဲ့သို႔ ၾကမ္းရွစြာ<br /><br />တိုး၀င္သြားေလသည္ ။<br /><br /><blockquote>နင္ဒီည ငါ့ကို လာခိုးပါလား<br /></blockquote><br />သူမဆက္ေျပာေသာစကားသည္ ကြ်န္ေတာ့္အား အားငယ္ဆုတ္ယုတ္သြားေစသည္ ။ ကြ်န္ေတာ့္၏<br /><br />မ်က္၀န္းမ်ားတြင္ မ်က္ရည္မ်ားတြဲခိုေနသည္ထင္သည္ ။ ေကာင္းကင္တြင္ ငွက္မ်ားမရွိ ။ ပတ္၀န္းက်င္တြင္<br /><br />ေလေျပမ်ားမရွိ ။ အရာရာ တိတ္ဆိတ္သုဥ္းလြန္းလွသည္ ။ စာအုပ္တအုပ္ ကဗ်ာတပုဒ္နွင့္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့၏ညမ်ားတြင္ နတ္သမီး အိပ္မက္ဆိုသည္မွာ.........။<br /><br />ျဖည္းညင္းစြာ ယမ္းခါမိေသာ ကြ်န္ေတာ္၏ နွလံုးသားသည္ သူမ၏ေရွ႕တြင္ ျပိဳလဲ က်ဆံုးခဲ့ေလျပီ ။<br /><br /><blockquote>ဘယ္လို ...ဒါဆို နင္ငါ့ကို အေပ်ာ္သက္သက္တြဲခဲ့တာပဲလား<br />နင္သတၱိမရွိပါဘူးဟာ....</blockquote><br /><br />စကားသံတို႔ေပ်ာက္ဆံုး...။ မ်က္ရည္တို႔ျဖင့္ လႊမ္းေသာ ေကာင္းကင္ေအာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္<br /><br />ရပ္ေနခဲ့သည္ . ဆံုနိင္ရန္ အမွတ္မရွိေသာ မ်ဥ္းျပိဳင္နွစ္ေၾကာင္းအသြင္နွင့္ျဖစ္သည္ ။<br /><br /><blockquote>ဒါဆို ငါသြားေတာ့မယ္..နင့္ကိုနႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္..ထာ၀ရအတြက္ေပါ့</blockquote><br /><br />ေက်ာခိုင္းသြားေသာ သူမ၏ေျခသံမ်ားတြင္ ကြ်န္ေတာ့၏ ၀ိဥာည္ကပ္ျငိပါသြားသည္ ။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နွင့္<br />ေရာက္လာခဲ့ေသာ အေမွာင္ေရာင္ေအာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္၏ ေန၀င္ခ်ိန္မွာ ေစာလြန္းေနခဲ့သည္ ။<br /><br />.....................ေခ်ာကလက္<br /><br />............................................ေခ်ာကလက္<br /><br />......................................................................ေခ်ာကလက္ေလးေရ..<br /><br />ရင္ဘတ္အတြင္းမွ ဆို႔တက္လာေသာ ေခၚသံမ်ားသည္ လည္ေခ်ာင္းမ်ားအတြင္း၌ ပင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့သည္ ။<br /><br />ဒီလိုနွင့္ပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နွစ္ေယာက္ ဘယ္သူ႔မ်က္နွာမွမေထာက္ပဲ ေ၀းခ်င္တိုင္းေ၀းသြားခဲ့ေလသည္ ။<br /><br />ပေဟဠိ မဆန္ ပံုျပင္မဆန္နွင့္ပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ ရိုးရွင္းစြာ ေ၀းသြားခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္ ။<br /><br />................................................(5)...........................................................<br /><br />သူမ၏ မဂၤလာပြဲက်င္းပေသာေန႔သည္ ထူးျခားတိုက္ဆိုင္စြာပင္ တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္ေလသည္ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-8745971701221640925?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-61948360569145353342009-12-27T05:21:00.000-08:002009-12-27T05:26:49.896-08:00ဘာမွမပါတဲ့ျပဇာတ္ျဖစ္နိုင္ရင္.....ငါခင္းမဲ့ျပဇာတ္မွာ<br /><br />လက္သည္းဖြက္သံ မပါေစနဲ႔<br /><br />မ်က္နွာဖံုးေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />ေနကာမ်က္မွန္မပါေစနဲ႔<br /><br />ေခါင္းေပါင္းစ တလူလူနဲ႔ ေျမြေပြးေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />အရိပ္မပါတဲ့ သစ္ပင္ေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />ေရမစီးတဲ့ ျမစ္မပါေစနဲ႔<br /><br />ေသနတ္ပစ္ခန္းေတြ မပါေစနဲ႔<br /><br />အေငြ႔တလူလူနဲ႔ ေဆးလိပ္တိုေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />စာရြက္စာတမ္းနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />လူကုန္ကူးမႈမပါေစနဲ႔<br /><br />ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ဘက္စ္ကားေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />မ်က္ေစာင္းထိုးတတ္တဲ့ ေကာင္မေလးေတြမပါေစနဲ႔<br /><br />ေန၀င္ခ်ိန္မပါေစနဲ႔<br /><br />ကေလးတေယာက္ရဲ႔ မ်က္ရည္ မပါေစနဲ႔<br /><br />ျဖစ္နိုင္ရင္...<br /><br />အတၱေတြ မပါေအာင္<br /><br />ငါ့နာမည္ပါ မပါေစနဲ႔....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6194836056914535334?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-60138663101799246692009-12-22T21:15:00.001-08:002009-12-22T21:18:19.766-08:00ေစ်းသည္ၾကီးဖိနပ္မပါတဲ့ ေျခအစံုက<br /><br />၀မ္းေရးေၾကာင့္ ၾကမ္းရွခဲ့ေလရဲ႕<br /><br />အစာအိမ္ အစိုဓါတ္မေပ်ာက္ေစဖို႔<br /><br />အာေခါင္ေျခာက္ေအာင္ ဟစ္ခဲ့ရတယ္<br /><br />ေခြ်းစက္ေတြနဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြအတြက္<br /><br />တရာသီ၀င္ တရာသီထြက္နဲ႔<br /><br />ေခါင္းေပၚက ေစ်းဗန္း<br /><br />ငါ့ထီးငါ့နန္း ျဖစ္ခဲ့တယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6013866310179924669?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-60321316648861103312009-12-16T20:34:00.001-08:002009-12-16T20:37:58.483-08:00အေရာင္ေပ်ာ္ အ၀ိဇၨာစြဲမက္ေစရန္ အလို႔ငွာ ေပါင္းစပ္ေပ်ာ္၀င္ေနေသာ<br /><br />အေရာင္မ်ား<br /><br />ကင္းဗတ္(စ္) စေပၚက စိတၱဇ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္<br /><br />အညိဳရင့္ေရာင္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္<br /><br />ေန႔စဥ္ထုတ္ အျဖဴေရာင္ သတင္းစာ<br /><br />ရုတ္တရက္<br /><br />လွ်ပ္စစ္၀ါယာၾကိဳးထဲက ခုန္ထြက္လာတဲ့<br /><br />အနီေရာင္စာသား သီခ်င္းတစ္ပုဒ္<br /><br />ငါ့ အခ်ိန္ေတြကို ခိုးယူတတ္တဲ့<br /><br />အျပာေရာင္ ဂ်ာစီ၀တ္ ေဘာလံုးအသင္း<br /><br />ရဲရဲေတာက္ ေနေရာင္ေအာက္<br /><br />ပြဲေစ်းတန္းက အေပါစား ေရာင္စံုမ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔<br /><br />အညိဳေရာင္ ၀ံပုေလြမ်ား<br /><br />အမည္းေရာင္ အရွက္ကာ မ်က္မွန္<br /><br />အျဖဴအမည္း စစ္တုရင္ခံုေပၚက နယ္ရုပ္မ်ား<br /><br />အမည္းေရာင္ေငြ စကၠဴ<br /><br />ႏြမ္းရိသြားေသာ ခရမ္းေရာင္ပန္းတစ္ပြင့္<br /><br />မာယာ နဲ့ေဖ်ာ္ထားတဲ့ နီယြန္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ ညထဲမွာ<br /><br />မီးေတာက္ေရာင္ ၀တ္ရုံနဲ႔ ေလွ်ာက္လမ္းေပၚက အဂၤါျဂိဳဟ္သူ<br /><br /><br /><br />လမ္းေဘး အျဖဴအနီၾကား ပလက္ေဖာင္း<br /><br />ဇက္ၾကိဳးမဲ့<br /><br />မီးခိုးေရာင္ေလလြင့္တိမ္တိုက္<br /><br />ပန္းႏုေရာင္ ေျခဖမိုးတစ္စံု<br /><br />အဆိပ္ရနံ႔သင္းတဲ့ အျပာေရာင္ႏႈတ္ခမ္း<br /><br /><br /><br />လက္ထဲက၀ွက္ဖဲ ၊ အနီေရာင္ ဂ်ိဳကာ<br /><br />ၾကိဳးတန္းလမ္းေလွ်ာက္ အ၀ါေရာင္ ဆပ္ကပ္သမား<br /><br />ေခါင္းေပၚက အနီေရာင္မိုးစက္မ်ား<br /><br />နိမိတ္ဖတ္ပုဏၰားရဲ႕ ``ေရာင္စံု ၀ကၤဘာ ´´ ကဗ်ာစာအုပ္<br /><br />အသံမထြက္ႏိုင္တဲ့ အျဖဴအမည္းရုပ္ရွင္<br /><br /><br /><br />ပုစြန္ဆီေရာင္ ညေနခင္းတိမ္ဆိုင္<br /><br />ေဖ်ာ္စပ္ေသာက္မိတဲ့ ေရႊအိုေရာင္ ၀ိုင္တစ္ခြက္<br /><br />ေရာက္ရွိသြားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ေတာအုပ္<br /><br />ညအနက္ထဲ<br /><br />မက္ခဲ့မိတဲ့ အျပာေရာင္အိပ္မက္<br /><br /><br />ပန္းခ်ီဆရာဆီက ထြက္က်လာတဲ့ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္<br /><br />ေဆးစက္မက်ေသးတဲ့ လက္က်န္ ကင္းဗတ္(စ္) စ အျဖဴေရာင္<br /><br />ေနာက္<br /><br />အေရာင္ေတြထဲမွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ အ၀ိဇၨာတစ္ေကာင္ ..........<br /><br /> ၾကယ္ပန္းလူ<br /><br />ကိုၾကယ္ပန္းလူ ရဲ႔ လက္ရာမ်ားထဲမွ ကြ်န္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုး <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-style: italic;"> အေရာင္ေပ်ာ္ အ၀ိဇၨာ</span>ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6032131664886110331?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-33390602097795856312009-12-16T19:36:00.000-08:002009-12-16T19:42:37.656-08:00ကဗ်ာဆရာ<div style="text-align: left; color: rgb(51, 102, 255); font-style: italic;"><span style="font-size:180%;">ပံုစံခြက္မရွိေသာ<br /><br />စကားလံုးထုတ္လုပ္စက္...။<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-3339060209779585631?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-64155128827988351472009-12-15T04:31:00.000-08:002009-12-15T04:50:15.517-08:00ကိုက္လမ္းငါဟာ<br />ကမၻာၾကီးကို နားစြင့္ထားသူုယုန္ကေလးပါ<br />ေန႕စဥ္ေန႕စဥ္<br />ငါ႕၀ပ္က်င္းကေလးကေန ငါ အစာရွာထြက္တိုင္း<br />သစ္ပင္ျမက္ပင္ငယ္ေလးေတြကိုကိုက္ကိုက္ျပီး<br />ငါထြက္လာခဲ႕ျမဲ<br />ခု..........<br />လူနဲ႕ ေခြးမ်ားေတာေျခာက္ၾက<br />အေျပးအျမန္ ငါ႕ကိုက္လမ္းေလးအတိုင္း ျပန္လာခဲ႕ရာ<br />ပိုက္ထဲ<br />ငါ႕သစၥၥာတရားဟာ ငါ႕အသက္ကို ယူသြားၾကေပါ႕၊၊ ၊၊<br /><br /> ........................ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္<br /><br /><br /><blockquote>ဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္၏ကဗ်ာမ်ားထဲမွ ကြ်န္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-6415512882798835147?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-26577833346860445252009-12-15T03:12:00.000-08:002009-12-15T04:23:21.900-08:00ကြ်န္ေတာ္ ဆြဲခဲ့ေသာ သုညမ်ားအေၾကာင္း<span style="font-weight: bold;">တိမ္မေတာက္တဲ့ ညေနတခု၏ေကာက္ေၾကာင္းနဲ႔</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />အသြားမပါတဲ့ ဓါးတေခ်ာင္းက ရင္ဘတ္ထဲ ၀င္လာတယ္</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />သိ၍မွားခဲ့ျခင္းလား...</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />မသိ၍ မွားခဲ့ျခင္းလား....</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />အမွန္တရား ရွားပါးလြန္းေသာ မွန္တခ်ပ္ကေတာ့ ကြဲအက္ခဲ့ေလျပီ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />တူးေဖာ္မိသမွ်က</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />စေနေန႔တုိင္း ထထ အန္တယ္....</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ေလနီေတြရႈရႈိက္ျပီး အသက္ရွင္ရံုရွင္ခဲ့တာပါ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span><blockquote><span style="font-weight: bold;">နွင္းမပါတဲ့ ေဆာင္းက ေအးျမတတ္သလား..</span></blockquote><br /><span style="font-weight: bold;"><br />(ေသခ်ာမသိ..သိရန္လဲ မၾကိဳးစားခဲ့)</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />အရာရာတိုင္းက စာတန္းမထိုးပဲ ဇာတ္သိမ္းခဲ့တယ္</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ပင္ပန္းတၾကီး ကူးခတ္ခဲ့တဲ့ တံေတြးခြက္ေတြထဲ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ခုထိ ေမ်ာလို႔ေကာင္းတုန္း..</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ရင္...တေယာက္တျခမ္း...သူမ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />စြန္႔သြားခဲ့တဲ့ ညေနေတြကလဲ </span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ေလငတ္ေနတုန္း.....လြမ္းေကာင္းတုန္းပဲ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />မနက္ျဖန္တိုင္းက ေရာက္မလာခင္ထဲကေျခာက္ေသြ႔</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />တိတိပပ မဟုတ္ေပမဲ့ ဘ၀ရဲ႔ရလာဒ္ကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />မင္နီေတြနဲ႔ ေန႔ရက္တခ်ိဳ႕အတြက္</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />သုညေတြကို ေမာၾကီးပန္းၾကီး ေရးေနမိတုန္းပဲ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />(ထိုသုညမ်ားကေတာ့ ယေန႔တိုင္ လံုး၀ိုင္းျခင္းမရွိေသးေခ်...)</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />သြားေလရာ သယ္ေဆာင္သြားမိေသာ သစၥာတရားေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />အခ်ိဳးက်က် ပံုေဖာ္ထားေသာ ေမတၱာတရား...</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />မွတ္မွတ္ရရ က်ဆံုးသြားတယ္</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />စ်ာပနမရွိတဲ့ အသုဘတခု...</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />စက္ေခါင္းမပါတဲ့ ရထားတစီး...</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ကပ်ာကသီ ထထေတာက္တဲ့ ေကာက္ရိုးမီး...</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ဘ၀ရဲ႔ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္က ဒါပါပဲ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ေက်ာကို အထိုးခံရတဲ့ ဓါးခ်က္ေတြလဲ မ်ားခဲ့ျပီ</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />လက္ဆန္႔တိုင္း ေျမမႈန္ေတြကပ္ေနတတ္ေတာ့</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />တူးေဖာ္မိေလသမွ်<br /><br />စေနေန႔တိုင္း ထထ အန္တယ္....။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-2657783334686044525?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-7827709868327447312009-12-13T00:42:00.000-08:002009-12-13T01:10:36.644-08:00မီးနဲ႔ေရးတဲ့ပန္းခ်ီ<div style="text-align: left;">လက္က်န္အိပ္မက္ေတြနဲ႔<br />ညေတြ စုန္းစုန္းခ်ဳပ္ခဲ့ျပီ..<br /><br />မွားေနမွန္းသိရက္နဲ႔ ၾကယ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာကိုက<br />တိမ္ေတြထူလြန္းတယ္<br /><br />လမသာပါနဲ႔<br />ငါ့အေရာင္ေတြ မွိန္ကုန္မွာစိုးတယ္<br /><br />မတူမတန္ ေရးခဲ့တဲ့ ေက်ာက္စာေတြေတာင္<br />စာလံုးေပါင္းမွားတယ္<br /><br />ည.....<br />ကဗ်ာေရးသူအလိုက်<br />စကားလံုးေတြ ထ ထ ကတဲ့ည<br /><br />အဲဒီညကိုပဲ ရင္တျခမ္း သၿဂိ ဳၤလ္ခဲ့တယ္<br />မေတာ္တဆနဲ႔ ျပာခ်မိတဲ့ ပန္းသီးတလံုးက<br />အလင္းေရာင္ လက္လက္ေတာက္<br />ျမဴးထူးကခုန္ေနတဲ့ မီးေတာက္ေတြနဲ႔<br />အဲဒီညကိုပူေဇာ္ေနတယ္<br /><br />ျပံဳးျပစမ္းပါဦး...ကေ၀မရဲ႔<br />နင့္အျပံဳးေတြပါ မီးရႈိ႔ပစ္ခ်င္လို႔....<br /><br />..............................................<br />..............................................<br />မၾကားတၾကား လန္႔ေအာ္လိုက္တဲ့ ညည္းသံက<br />မီးေတာက္ထဲ ခုန္၀င္လာတယ္<br />ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္လိုက္စမ္းပါ<br />ဖီးနစ္ငွက္ရဲ႔ အသြင္ေျပာင္းျခင္းနဲ႔<br />တဖန္နုပ်ိဳျခင္းမီးေတာက္ နင့္အျပံဳးေတြ ထထေတာက္တယ္<br /><br />္မွားမွန္းသိရက္နဲ႔ ၾကယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုက ငါမွားေနခဲ့တာပါ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-782770986832744731?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-19920581625105668072009-12-13T00:28:00.000-08:002009-12-13T00:41:44.465-08:00အိပ္မက္<div style="text-align: center;"><span style="font-family: arial; color: rgb(255, 102, 102);">အိပ္ယာမွ လန္႔မနိုးခင္</span><br /><br /><span style="font-family: arial; color: rgb(255, 102, 102);">လက္ေတြ႔အမွန္တရား....။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1992058162510566807?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-90749343232892294292009-12-12T23:00:00.000-08:002009-12-12T23:10:24.583-08:00တခ်ိဳ႔ေတြေျပာၾကတယ္တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကတယ္<br /><br />အိပ္မက္ဆိုတာ အေရာင္မပါဘူး...တဲ့<br /><br />တခ်ိဳ႔ေတြေျပာၾကတယ္<br /><br />ဒုကၡဆိုတာ အေဖာ္န႔ဲလာတာ.....တဲ့<br /><br />တခ်ိဳ႔ေတြေျပာၾကတယ္<br /><br />ေသရင္ျပီးျပီ.....တဲ့<br /><br />တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကတယ္<br /><br />ခ်စ္ျခင္းအစ မ်က္စိက.....တဲ့<br /><br />တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကတယ္<br /><br />ရင္ဘတ္ရွိမွ ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္တာ....တဲ့<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ...<br /><br />တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကသလို<br /><br />တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြ လိုက္လုပ္ေနတယ္<br /><br />တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကသလို<br /><br />တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြ ျငင္းဆန္ေနၾကတယ္<br /><br />တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြေျပာၾကသလို.....<br /><br />(အင္း..)<br /><br />အဲဒီေျပာၾကတဲ့တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြကိုပဲ ေျပာၾကပါေတာ့ဗ်ာ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-9074934323289229429?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-49355435831727012542009-12-12T22:53:00.000-08:002009-12-12T22:58:46.604-08:00လူရႊင္ေတာ္<span style="font-weight:bold;">ဟာသေတြေျပာမယ္<br />ေပ်ာ္စရာကို မဖန္တီးတတ္ေလေသာ<br />ငါ.......<br />ဗီဇရဲ႔ အလိုေတာ္အရ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းပဲ ေပ်ာ္တယ္<br />မေတာ္တဲ့ ဖိနပ္ကို စီးမိခဲ့ေပမဲ့<br />ခရီးအသစ္ေတြ ေပါက္တယ္<blockquote><br />ဘ၀ ဆိုတာ ခ်ဳပ္ရိုးခ်ဳပ္သား လွစရာမလိုဘူး</blockquote><br />ခ်ဳပ္ရိုးေျဖမဲ့ေန႔<br />ငါ့ဗီဇကို ထံုေဆးေပးစရာ မလိုဘူး<br />အလကၤာေျမာက္တဲ့ ဟာသ တေၾကာင္းေလာက္ပဲ ရြတ္ျပေပးပါ<br />ေနာက္တေခါက္ထပ္ေျပာမယ္<br />ဗီဇဆိုတာကိုက ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းရယ္ပါ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-4935543583172701254?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-91868118469515535952009-12-12T22:21:00.000-08:002009-12-12T22:30:09.625-08:00ၾကယ္ေၾကြသတို႔သား<span style="font-weight:bold;">ၾကယ္ေၾကြလို႔လား ---<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ<br />ယံုၾကည္ရာကို ရင္ေသြးလိုလည္း ေမြးခဲ့တယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ<br />ဒဏ္ရာေတြကို ဆီမီးလိုလည္း ထြန္းခဲ့တယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ<br />ကိုယ့္အနာ ကိုယ့္လွ်ာနဲ႔သပ္ ရွင္တတ္ခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မင္းဟာ<br />ကိုယ့္အေရျပား ကိုယ္လႊာ<br />ကိုယ့္အရိုး ကိုယ္ အပ္လိုေသြး၊ ကုိယ့္၀တ္စံု ကိုယ္ခ်ဳပ္လို႔<br />က်က်နန လွခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း<br />သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း<br />ၾကယ္အစင္းစင္းေၾကြတဲ့<br />ေဟာဒီကမာၻေျမရဲ႕ အနာတရေတြကို<br />ဒီကေန႔ ေနအျပင္းျပင္းပူတဲ့ ကမာၻေျမရဲ႕ ဒဏ္ရာေတြကို<br />လက္ဖ၀ါးနဲ႔ကာကြယ္ဖို႔ ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္။<br />သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း<br />ကမာၻေျမရဲ႕ ေၾကကြဲျခင္းဓာတ္ျပားထဲ<br />မင္းရဲ႕ကဗ်ာေတြ မာတိကာစီဖို႔<br />ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္။<br /><br />သြားႏွင့္သူငယ္ခ်င္း<br />ေက်ာင္းနံရံတ၀ိုက္<br />ေဒါင္းအလံ ျပန္စိုက္တဲ့တေန႔<br />ငါတို႔ .......။ ။<br /><br />.................. မင္းကိုႏိုင္ </span><br /><br />ဆရာတာရာမင္းေ၀၏ အသုဘအခမ္းအနား မွာ ကိုမင္းကိုနိုင္ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-9186811846951553595?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-59721684815204566752009-12-12T22:17:00.000-08:002009-12-12T22:21:01.040-08:00ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ခဲ့ရေသာ ျမိဳ႔ျပ၏တံခါးမ်ား<span style="font-weight:bold;"><br /><br /><br /><br />ျမန္ႏႈန္းျမင့္ဘ၀ ထဲမွာ<br />တစ္ရက္ နဲ႔ တစ္ရက္က ဘာမွမၾကာလိုက္ဘူး<br />ခဏခဏ ေဝ့ဝိုက္က်လာတဲ့ ဆႏၵေတြ သပ္တင္ရင္း<br />ကၽြန္ေတာ့္လက္ၾကားက သိကၡာေတြပါးပါးလာတယ္<br />ေဟာ . . . .<br />ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ အခုေနတဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးေပါ့<br />ေမတၱာေခါင္ အျပံဳးရွား<br />အျမဲ အေတြးေတြ ေလွာင္ေနတယ္<br />အလင္းဆိုင္ဆိုတာ . . .<br />စမ္းေခ်ာင္းမွာေတြ႔လား တာေမြမွာေတြ႔လား<br />ည အိပ္ခ်င္မွ အိပ္မယ္<br />မနက္ဆိုေစာေစာထရမယ္<br />မထခ်င္ဘူးလား<br />ေစာေစာပဲထရတယ္<br />"ပဲျပဳတ္"<br />ဒါ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မနက္ ၆ နာရီ ႏႈိးစက္ပါ<br />မယံုဘူးလား<br />ေနာက္တစ္နာရီဆို<br />"ယခု ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ နံနက္ ၇ နာရီ ရွိပါျပီ"<br /><br />ျမိဳ႕ျပက ႏိုးတဲ့မနက္မွာ<br />ေစာေစာစီးစီးပဲ လၻက္ရည္ဆိုင္ကို ထထြက္တယ္<br />ခပ္ကုပ္ကုပ္ဆိုင္ရဲ႕ ေထာင့္က်က်စားပြဲမွာ<br />တစ္ေယာက္တည္းရန္ျဖစ္လို႔ေကာင္းတယ္<br />"ငါမွန္တယ္"<br />"ငါမမွားဘူး"<br />"မင္းကဗ်ာမွာ သီအိုရီမပါဘူး"<br />"မင္းကဗ်ာကေရာ ကာလာစံုလို႔လား"<br />လည္ေခ်ာင္းထဲက ေရေႏြးၾကမ္းခါးခါး ကို<br />ေဆးေပါ့လိပ္ အေငြ႔ေတြနဲ႔ ေမ်ာခ်<br />ေလေတြ ေဟာင္ဖြာဖြာနဲ႔ ေရာခ်<br />ျပီး . . . .<br />လက္ထဲက ဘဝ က လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ နဲ႔<br />တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ( ခဏ အတြင္းမွာ )<br />ျပိဳလဲဖို႔ . . .<br />ခလုတ္ ႏွိပ္ျပီးသား မိုင္းတစ္လံုးလို ပါလာတယ္<br />ျမစ္ေရၾကီးတယ္ ၊ မိုးေခါင္ေရရွားတယ္ ၊ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ေသတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမိဳ႕နယ္က မီးတိုင္ေတြ<br />ညေနဆို မွိန္မွိန္ေလးလင္းလာတယ္<br />မီးတိုင္ရဲ႕ တစ္ခ်က္ခ်င္းအလင္းကိုေရာရင္း<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္စကားလံုးေတြ<br />အရက္ျဖဴကိုျမည္းတယ္<br />ျပင္းရွရွစကားလံုးေတြ တစိမ့္စိမ့္လွတယ္<br />တစ္ခ်ိဳ႕ မီးေရာင္ မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ<br />ဘဝေတြကို ဘီယာ နဲ႔ျမည္းတယ္<br />ဒီအတၱေတြ တိုက္ခၽြတ္ေဆးဖို႔ေတာ့<br />ျပကၡဒိန္ေတြက စုတ္ျဖဲလို႔ မလံုေလာက္ေသးဘူး<br />"ေက်းဇူးျပဳျပီးၾကာမယ္ထင္ရင္<br />လမ္းေဘးခ်ရပ္ေပးပါ"<br />ဒီျမိဳ႕ျပမွာ အားလံုးပံုမွန္ပဲ စီး၀င္သြားတယ္<br />ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္<br />ေက်ာင္းသားတစ္လွည့္ အလုပ္သမားတစ္လွည့္ျဖစ္တယ္<br />"ကၽြန္ေတာ္ထင္ထားျပီးသားပဲ<br />ဒီပလပ္စတစ္ ထိုင္ခံုအက်ိဳးနဲ႔<br />ဟိုအစ္ကို ထိုင္တဲ႔ ဆိုဖာ မလဲပါဘူးဗ်ာ"<br />ကၽြန္ေတာ္ မၾကိဳက္တဲ့<br />အနီေရာင္ဝတ္ နံပါတ္ ( ၇ ) ေတာ့ မဟုတ္ဘူး<br />အျမဲေတာ့ ေကာ္လာေထာင္တယ္<br />ဒါေပမယ့္ ေကာ္လာက ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝလိုပဲ<br />အျမဲ ေခါက္႐ိုးက်ိဳးက်လာတယ္<br /><br />လမ္းေပၚကေကာက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက<br />မေန႔ညမွာ တစ္ေယာက္ပါမလာဘူး<br />ရပ္ေနတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔<br />တစ္ခ်ိန္က အသစ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို<br />အေတြးေဟာင္းေတြနဲ႔<br />ႏႈတ္ခမ္းေတြ အလ်ားလိုက္ဆြဲဆန္႔ၾကရင္းျပန္ေတြ႔တယ္<br />တဆိတ္ . . .<br />ေပါ့အိလြန္းသား စကားတစ္ခြန္းမွမဆိုဘူး<br />သူ႔ေဘးက လြယ္အိပ္လို ကန္႔လန္႔ပဲ ထြက္သြားတယ္<br />(ျမိဳ႕ျပမွာ ဒီလိုပဲ ၀င္တိုက္ၾကတယ္)<br />ကဗ်ာဆရာေတြ စကားလံုးေတြ တိုက္ၾကတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္တိုပ ဘယ္သူမွန္းမသိပါပဲ လူလူခ်င္း၀င္တိုက္ၾကတယ္<br />တစ္ခ်ိဳ႕ . . . ဘီယာခြက္ခ်င္းတိုက္ၾကတယ္<br />တစ္ခ်ိဳ႕ . . . ဘဝေတြခ်င္းတိုက္ၾကတယ္<br />ေနာက္ အားလံုးထထြက္သြားတယ္<br />ရပ္ရမယ့္ေနရာတစ္ေယာက္မွ မတူဘူး<br />( ကၽြန္ေတာ္ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာျပင္ပ ေရာက္ရွိေနပါသျဖင့္)<br />ကၽြန္ေတာ္ရပ္ထားတဲ့ေနရာမွာ<br />ကဗ်ာစာ႐ြက္အေဟာင္းေတြ ရွိမယ္<br />ခဲပန္းခ်ီ ဖ်က္ရာေတြရွိမယ္<br />အခုေဟာင္သြားတဲ့ ကဗ်ာအသစ္ေတြရွိတယ္<br />ခဲတံအတို နဲ႔ ေဆးလိပ္တိုေတြ ရွိတယ္<br />ဒါေတြ ညလယ္စာအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္စားခဲ့တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ ဒီလိုပဲစားတယ္<br />"စိတ္ကို ကိုယ္ကလႊတ္ျပီး ၾကပ္တည္းပါရေစ<br />ေနပါေစ ေနပေလ့ေစ<br />အားလံုး တစ္လမ္းေမာင္းပဲေကာင္းပါတယ္"<br />ေဘးလူေတြၾကည့္ရင္တစ္ေယာက္မွ ပံုမလာဘူး<br />မာနေတြထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႔<br />စကားလံုးေတြ လူနဲ႔မလိုက္ေအာင္<br />လုစားၾကတယ္<br />အိပ္မက္ေတြေတာ့ မခ်ိဳၾကပါဘူး<br />ခဏ ခဏ<br />အတိတ္ နဲ႔ အနာဂါတ္ ပိတ္ျပီးသာအိပ္ၾကရတယ္<br />ပတၱာေတြ တအီအီနဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္ ဖြင့္မိတဲ့ တံခါးေတြ<br />ေလးေလးပင္ပင္ပြင့္သြားၾကတယ္<br /><br />......................... ေမာင္မိုးခ်ိဳ</span><br /><br />ေမာင္မိုးခ်ိဳ၏လက္ရာမ်ားအနက္မွ ကြ်န္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5972168481520456675?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-57312409676342061872009-12-09T23:04:00.001-08:002009-12-09T23:05:22.843-08:00အသစ္ျဖစ္သြားေသာ စကားလံုးအေဟာင္းမ်ားျပန္ၾကည့္လိုက္ပါဦး<br /><br />ေဟာ..ဟိုနားမွာ စကားလံုးေတြက်က်န္ခဲ့သလားလို႔<br /><br />ျမင္ျမင္သမွ်က အသစ္အသစ္ေတြခ်ည္းပဲ<br /><br />ငါကိုယ္တိုင္ကေရာ.....<br /><br />ဘယ္ေနရာမွာေ၀းခဲ့တာလဲ<br /><br />ငါလဲ ကမာၻပတ္လမ္းေၾကာင္းထဲမွာပါ<br /><br />စိတ္ေတြကို ေရခ်ိဳးေပးရမွာလား<br /><br />စြန္းခဲ့ဘူးတဲ့ အယူအဆေတြကို နွေျမာတယ္..<br /><br />ေနာက္လွည့္ၾကည့္ရမလား<br /><br />ေရွ႔ကိုပဲေမွ်ာ္ၾကည့္ရမလား<br /><br />တခ်ိဳ႕ေတြေျပာသလို<br /><br />ကိုယ့္ရင္ထဲပဲ ကိုယ္ၾကည့္မိမယ္“<br /><br />ငါဟာ ဆြတ္ခ်ဴခဲ့သူလား<br /><br />ေျခြခ်ခဲ့သူလား..<br /><br />တကယ္ေတာ့<br /><br />အဲဒီလို ဆြဲငင္အားေတြမွာေနရတာကိုက မုန္းစရာေကာင္းေနတယ္<br /><br />ငါကိုယ္တိုင္ကကို ဆြဲငင္ခ်င္ခဲ့တာ<br /><br />အေၾကာင္းအရာေတြေလ<br /><br />ဘယ္လိုမွကိုမလံုေလာက္နိုင္ဘူး<br /><br />ငါ့ကို ေသးေသးမႊားမႊားေလးေတြအတြက္ မေျပာင္းလဲလိုက္ပါနဲ႔<br /><br />ဆက္ရန္ဆက္ရန္ မနက္ျဖန္ေတြက င့ါကို ကိုက္ဆြဲသြားသလားလို႔<br /><br />တရြတ္တိုက္ကို အေဟာင္းအတိုင္းၾကီး....<br /><br />အေဟာင္းအတိုင္းၾကီး အလြန္တရာၾကီးက်ယ္တဲ့စကားလံုးတစုနဲ႔<br /><br />ဆြဲငင္ ကျပ လံုလံုေလာက္ေလာက္ကို တီးေခါက္ၾကည့္လိုက္တယ္...<br /><br />သံစဥ္ အသစ္ေတြၾကားမွာ ငါ့ေစာင္းၾကိဳးေတြတိုေနျပီလား<br /><br />ကိုယ္ကိုတိုင္ တီးခတ္ၾကည့္ျပီးမွ တိုမွန္းသိတာ ေနာက္က်လြန္းေနျပီလား<br /><br />တလိပ္လိပ္နဲ႔ ေမးခြန္းေတြက တစ တစ နဲ႔ ပိုျပီးေဟာင္းႏြမ္းေနေစတုန္းပဲ<br /><br />အသင့္လွပခဲ့ျပီးေသာ ကမာၻမွာ<br /><br />အေရာင္အသစ္ေတြနစ္ေနတာကိုက<br /><br />ငါ့ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေဟာင္းႏြမ္းသြားေစတယ္<br /><br />ဒီမွာ...........<br /><br />ေမတၱာတရားသည္သာ အစစ္ရတနာဆိုရင္<br /><br />ဒီကမာၻကို ငါတေယာက္ထဲ ထမ္းထားရဲတယ္<br />...............................................................<br /><br />...............................................................<br /><br />စာၾကြင္း.. ဒီကဗ်ာဖတ္သူမ်ား မ်က္နွာမသစ္ၾကပါနွင့္<br /> စိ္တ္မ်ားသာ သစ္ေပးၾကပါ<br /> +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br />အုပ္စိုးၾကီးနွင့္ ေပါင္းစပ္ေရးဖြဲ႔သည္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-5731240967634206187?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-72124004615389824972009-12-09T22:48:00.000-08:002009-12-09T23:02:59.615-08:00" လ ႏွစ္ေခ်ာင္းငင္ လူ "" လ နွစ္ေခ်ာင္းငင္ လူ "<br /><br />အဲဒီစာလံုးေပါင္းေသခ်ာျပီလား....?<br /><br />သိတဲ့သူေတြ ေျပာျပၾကပါဦး<br /><br />လူတေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ' လ ' ကို နွစ္ေခ်ာင္းငင္ရံုပဲလား<br /><br />ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ လို႔ ပက္ပက္စက္စက္ ေ၀ဖန္ပစ္စမ္းပါ<br /><br />ပန္းသီးစားတဲ့လူ...<br /><br />အလြမ္းေတးသြားနဲ႔လူ...<br /><br />ဘယ္ လူ က လူ အစစ္လဲ<br /><br />ငါကေကာ.....ခင္ဗ်ားကေကာ.....<br /><br />" မူရင္းမဟုတ္ပဲ အကုန္မိတၱဴဆြဲ<br /> <br /> နင့္နွလံုးသားထဲ အတုေတြ အျပည့္မဟုတ္လား "<br /><br />မေျပာၾကစမ္းပါနဲ႔ ..အဲဒီ စိတၱဇ နာမ္ေတြကို<br /><br />မ်က္စိဆိုတာ အပိုပစၥည္းမဟုတ္ဘူး...<br /><br />အယူအဆေတြလား ....၀ါဒေတြလား ...ထားလိုက္စမ္းပါ...<br /><br />ေတြးၾကည့္မေနနဲ႔..ေျပးၾကည့္လိုက္..ေခါင္းပူတယ္<br /><br />သီအိုရီေတြ ဒိုင္ေမးရွင္းေတြ အေတြးအေခၚေတြ ၾကိဳတင္ၾကံစည္မႈေတြ<br /><br />ေတာ္ပါျပီ..မေျပာေတာ့ဘူး..<br /><br />ဒီကဗ်ာကို ေတြးျပီးေရးလိုက္တာကို မဟုတ္ဘူး<br /><br />" လ နွစ္ေခ်ာင္းငင္ လူ " ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သက္ေသျပလိုက္တာ<br /><br />ပက္ပက္စက္စက္ ေ၀ဖန္သြားၾကစမ္းပါ....<br /> ............... ေနာင္ရိုး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7212400461538982497?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-72069473832234872092009-12-09T22:44:00.000-08:002009-12-09T22:47:02.074-08:00အလြမ္းေရာင္ျပဇာတ္<span style="font-weight:bold;">အလြမ္းေတြက<br /><br />ငါ့ေကာင္းကင္တခုလံုး မႈိင္းညိဳ႕ျပာလြင္<br /><br />ဗံုသံမပါပဲ ကၾကိဳးဆင္ခဲ့တယ္<br /><br />မိၾကယ္ျဖဴေရ....<br /><br />ညေတြနက္နက္လာတိုင္း<br /><br />နင့္အရိပ္တျခမ္း<br /><br />ငါ ...မမွီမကမ္းလြမ္းတယ္<br /><br />လက္တဆန္႔စာ ေ၀းသြားရံုေလးပါပဲ<br /><br />ငါမက္တဲ့ အိပ္မက္ေတြက နင္ျဖစ္ေနတာေတာ့<br /><br />ခပ္တိုးတိုး ရႈိက္တဲ့ ဂစ္တာသံေတြေတာင္........ေဆြးတယ္<br /><br />လြတ္က်သြားတဲ့ သတိရစိတ္ေတြတိုင္းက<br /><br />ငါ့ကို ရင့္ေရာ္သြားေစတယ္<br /><br />မိၾကယ္ျဖဴေရ...<br /><br />တခါတခါ ဖူးပြင့္လာတဲ့ ရနံ႔ေတြမွာ<br /><br />သနပ္ခါးရန႔ံေလးေတြ ကပ္ညိွပါေနတုန္းပဲ ကြဲ႔<br /><br />တခါတခါ ျပိဳက်လာတဲ့ မိုးတိမ္ေတြမွာ<br /><br />နင့္အရိပ္ေတြ ကပ္ညွိပါေနတုန္းပဲ ကြဲ႔<br /><br />တခါတခါ တီးခတ္မိတဲ့ ငါ့ဂစ္တာမွာ<br /><br />နင့္သံစဥ္ေတြ ကပ္ညွိပါေနတုန္းပဲ ကြဲ႔<br /><br />တခါတခါ ေရးသားမိတဲ့ ငါ့ကဗ်ာေတြမွာ<br /><br />နင့္ကာရံေတြ ကပ္ညွိပါေနတုန္းပဲ ကြဲ႔<br /><br />မိၾကယ္ျဖဴေရ...<br /><br />ငါတို႔လက္ေတြ ျပန္မဆက္နိုင္ေသးေတာ့လဲ<br /><br />မိုးတျခမ္း ေလတျခမ္းနဲ႔<br /><br />( ငါနင့္ကို..)<br /><br />သည္းသည္းမဲမဲ လြမ္းတယ္....။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-7206947383223487209?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-19935115066915974462009-11-29T08:00:00.000-08:002009-11-29T08:02:29.586-08:00ျဖစ္နိုင္ရင္ ဒီီကဗ်ာနဲ႔ ေ၀းေ၀းေနပါခင္ဗ်ားရဲ႔ အသက္ရွဴသံေတြ ခဏေလာက္ငွားခ်င္တယ္<br /><br />ကြ်န္ေတာ့စကားလံုးေတြ ေလငတ္ေနလို႔....<br /><br />အေတြးေတြနဲ႔ ဆန္းသစ္ျပတာလား<br /><br />စကားလံုးေတြနဲ႔ လမ္းသစ္ျပတာလား<br /><br />ေသခ်ာတာကေတာ့<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ဘူး<br /><br />ကဗ်ာေရးသူသက္သက္<br /><br />စကားလံုးေတြနဲ႔ အဂၢိရတ္ ထိုးေနသူတေယာက္<br /><br />ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ အတင္းေတြ သတင္းေတြ<br /><br />ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ အလင္းေတြ အေမွာင္ေတြ<br /><br />ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ အ၀ိဇၨာေတြ တဏွာေတြ<br /><br />ျဖစ္နိုင္ရင္ ကဗ်ာဆိုတာကို ခဏေမ့ထားလိုက္ပါ<br /><br />စကားလံုးေတြကခုန္တဲ့ ျပဇာတ္မွာ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္က ကားဆြဲ မီးထိုး သက္သက္မွ်ပဲ<br /><br />လက္ထဲကထြက္က်လာတဲ့အမွန္တရား....!!!!<br /><br />ျဖစ္နိုင္ရင္ ေ၀းေ၀းမွာ သြားထားလိုက္စမ္ပါ<br /><br />အမွန္တရားဆိုတာ အမွားလွေအာင္ ဖန္တီးေပးထားတဲ့ အိမ္ျဖည့္သက္သက္ပဲ<br /><br />ကြ်န္ေတာ္....<br /><br />ခင္ဗ်ား......<br /><br />သူ......<br /><br />သူမ......<br /><br />တခါတေလမွန္ျပဖို႔ တတ္နိုင္သေလာက္မွားျပခဲ့တယ္ေလ<br /><br />ျဖစ္နိုင္ရင္ဗ်ာ<br /><br />(ရိုင္းတယ္မထင္ပါနဲ႔)<br /><br />ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ဒီကဗ်ာနဲ႔ ေ၀းေ၀းမွာေနေပးပါ<br /><br /> ...................................ေနာင္ရိုး.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2657589381389792971-1993511506691597446?l=www.poet-minlulin.co.cc' alt='' /></div>မင္းလုလင္http://www.blogger.com/profile/05278367427604410230noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2657589381389792971.post-88997430360996138332009-11-29T07:54:00.000-08:002009-11-29T08:00:23.511-08:00ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းေျပာရမွာ လည္ေခ်ာင္းနာတယ္<span style="font-weight:bold;">ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းေျပာရမွာ လည္ေခ်ာင္းနာတယ္ ေလာကဓံ<br /><br />ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ နံရံေတြနဲ႔ ေဖာက္ထြက္ရဲတဲ့သတၱိေတြက ခင္ဗ်ားကို စိန္ေခၚေနတယ္<br /><br />ခင္ဗ်ားကနာရီေတြကို စားသံုးေနတယ္ဆို<br /><br />က်ဴပ္တို႔က နာရီေတြကို ခ်နင္းျပီး ခင္ဗ်ားကို တိုက္မယ္<br /><br />ခင္ဗ်ားက ဆာေလာင္ျခင္းေတြကို လက္နက္အျဖစ္ အသံုးျပဳတယ္ဆို<br /> <br />အဲဒီဆာေလာင္ျခင္းေတြက က်ဴပ္တို႔က ၀မ္း၀ေစတယ္<br /><br />ခင္ဗ်ားေမႊးထားတဲ့မီးေလ....တစစနဲ႔ေလာင္ျမိဳက္ေနတယ္<br /><br />က်ဴပ္တို႔ကလဲ ျပာမျဖစ္ခင္ ခင္ဗ်ားဆီအရင္လြင့္ခဲ့မယ္<br /><br />ခင္ဗ်ားရဲ႔သတၱိက ခ်ဳံခိုျပီး တိုက္ခိုက္တာတဲ့လား<br /><br />ရင္ေကာ့ေပးထားပါတယ္.....ေၾကာက္တတ္ရင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေသတယ္<br /><br />ကဲ..အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားေသြးတဲ့ဓါးမွာ အဆိပ္ရည္လူး ဒီအရူးကို ထိုးစိုက္လိုက္ပါဦ